ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Στην αρχαία Θράκη κατά τη προελληνική περίοδο μιλήθηκε η Θρακική γλώσσα, όπως σε άλλες νοτιοελλαδικές περιοχές, η πελασγική και η ετεοκρητική. Ο όρος είναι συμβατικός και αναφέρεται όχι τόσο σε μια ενιαία Θρακική γλώσσα παρά μόνον σε διαλέκτους αρχαίων Θρακικών φύλλων, οι οποίες διέφεραν η μία από την άλλη λιγότερο ή περισσότερο, αλλά είχαν αρκετά κοινά στοιχεία. Αυτό προκύπτει και από το γεγονός ότι υπολείμματα αρχαίων Θρακικών φύλλων μιλούσαν τη λεγόμενη ενώ ο όρος Θρακική είχε καθαρή γεωγραφική σημασία.

.

Η επικράτηση και η διάδοση της Ελληνικής γλώσσας στη Θράκη πραγματοποιείται όταν βασιλεύουν οι Οδρύσες, ενώ η ευρύτατη διάδοση των Ελληνικών τοπωνυμιών στη Θράκη συνετέλεσε στο γλωσσικό εξελληνισμό του γεωγραφικού αυτού χώρου. Η επικράτηση της Ελληνικής γλώσσας κατά την περίοδο των Οδρυσών Βασιλέων και γενικότερα σ ολόκληρο το φάσμα της αρχαιότητας αποδεικνύεται από τις χιλιάδες σωζόμενες επιγραφικές μαρτυρίες.

Περίπου 1550 ελληνικές επιγραφές βρέθηκαν στη Θάσο και στην περιοχή ανάμεσα στον κάτω ρου του Στρυμόνα και του Νέστου ποταμού. Άλλες 1000 περίπου βρέθηκαν στην κοιλάδα του Έβρου, 686 βρέθηκαν στην Φιλιππούπολη και στην ευρύτερη περιοχή της, 220 στην περιοχή της Αδριανούπολης καθώς και σε άλλες περιοχές.

Ουσιαστικά, η Ελληνική γλώσσα άρχισε να διαδίδεται με τον Ελληνικό αποικισμό. Στους χρόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική γλώσσα έχει διαδοθεί σε ολόκληρη πλέον τη Θράκη ενώ η γλωσσική πολιτική που ακολουθούσαν οι Ρωμαίοι και που την χαρακτήριζε η αναγνώριση της πολυγλωσσίας βοήθησε στην ολοκλήρωση του γλωσσικού εξελληνισμού και η Ελληνική γλώσσα να επικρατήσει έναντι της Λατινικής. Οι επιγραφές των ρωμαϊκών χρόνων γράφονταν στην Ελληνική γλώσσα και ο αριθμός ήταν πολύ μεγάλος. Επιγραφές δημόσιες, ιδιωτικές, επιτύμβιες, αναμνηστικές, αποτελούν την πιο περίτρανη απόδειξη της επικράτησης της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας.

Η Ελληνική γλώσσα ήταν η γλώσσα της διοίκησης, του εμπορίου και των πολιτιστικών σχέσεων.

 

Θρακική επιγραφή μ,ε ελληνικούς χαρακτήρες( δακτυλίδι του Εζέροβο)

 

Μαρμάρινο ενεπίγραφο ανάθημα, Μαρώνεια 2ος – 3ος αιώνας π.Χ.