Η ΘΡΑΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Η ΘΡΑΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ




Ας έρθουμε να γνωρίσουμε και τη Θράκη του σήμερα, την Ελεύθερη Θράκη, τη Θράκη που χτίζει με προσπάθεια, μεράκι και πάθος το δικό της αύριο μέσα από τις όποιες δυνατότητες της παρέχει η πολιτεία και τις προσπάθειες των κατοίκων της. Μιας Θράκης που ανηφορίζει το δικό της Γολγοθά, μιας Θράκης που έμαθε μέσα από την πολυκύμαντη ιστορία της να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις και τις προσκλήσεις των καιρών . και επιδιώκει να στα ματήσει το να είναι terra incognita.

Για να επισκεφθεί κάποιος τη Θράκη του σήμερα, έχει να επιλέξει ανάμεσα σε 4 συγκοινωνιακούς άξονες όπως;

1ον) Τον αεροπορικό αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος- Αλεξανδρούπολης σε 45 περίπου λεπτά,

2ον) το θαλάσσιο, που φέρνει το ταξιδιώτη στα λιμάνια του Πόρτο Λάγος και της Αλεξανδρούπολης

3ον) τον οδικό δια μέσου της Εγνατίας οδού από τη Θεσσαλονίκη και μετά και

4ον) το σιδηροδρομικό δια μέσου Θεσσαλονίκης - Σερρών – Δράμας - Παρανέστι – Ξάνθη – Κομοτηνή – Αλεξανδρούπολη – Ορεστιάδα.

Η κάθε διαδρομή έχει τις δικές της ομορφιές και χάρες. Πιστεύω ότι η καλύτερη είναι με το τρένο, συγχωρείστε την υποκειμενικότητά μου, πού διασχίζοντας τα Θρακικά Τέμπη και το καταπράσινο πανόραμα της κοιλάδας του Νέστου ποταμού, τρέχει ανάμεσα σε βραχώδεις γκρεμνούς και στο ποτάμι, περνώντας μέσα από μικρές και μεγάλες γαλαρίες για να ξαναβγεί σε ξέφωτα, και σφυρίζοντας σε οδηγεί στην πρώτη μεγάλη πόλη της Θράκης την Ξάνθη την πρωτεύουσα του ομώνυμου Νομού.


ΤΑ ΘΡΑΚΙΚΑ ΤΕΜΠΗ

 

 

 

ΞΑΝΘΗ


 

Κτυπήστε τη πόρτα της άφοβα, είναι η κυρά της Θράκης, όπως την αποκαλούν. Σας περιμένει για να σας υποδεχτεί και να σας καλωσορίσει. Εμπιστευθείτε την, έχει πλούσιο παρελθόν, αλλά παρόν και μέλλον.

Η κυρά της Θράκης όπως την αποκαλούν, έχει πλούσιο παρελθόν αλλά παρών και μέλλον. Δεν σταμάτησε ποτέ την εξέλιξη της. Πάντοτε συνεχίζει με αμείωτο ενδιαφέρον τις δραστηριότητες της σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό, επιστημονικό και πολιτιστικό.

Τράβηξε πολλά αυτή η πόλη, όπως κι' όλος ο κόσμος της Θράκης μέσα στο πέρασμα των αιώνων καθώς πέρασαν απ' αυτήν τόσοι ξένοι επιδρομείς και κατακτητές. Και με τους Βαλκανικούς πολέμους, ήρθε η Βουλγαρική κατοχή από το 1913 ως το 1919 και η δεύτερη από το 1941 ως το 1944.

Ίχνη όλης αυτής της ιστορίας φέρνει επάνω στην επιδερμίδα της η πόλη της Ξάνθης

Πάραυτα δεν σταμάτησε ποτέ την εξέλιξη της, ειδικά από το 1850 και μετά που σηματοδοτεί μία πορεία ακμής. Πάντοτε συνεχίζει με αμείωτο ενδιαφέρον τις δραστηριότητες της σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό, επιστημονικό και πολιτιστικό. Η ίδρυση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης χάρισε νέα πνοή στην πόλη.

Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει πολλά περιφερόμενος στους δρόμους της Ξάνθης. Να περπατήσει αμέριμνος στη παλιά πόλη θαυμάζοντας τα παραδοσιακά σπίτια για να απολαύσει και να χαρεί την αρχιτεκτονική παράδοση που κοσμεί οικήματα πολυσήμαντα που στεγάζουν σχολεία, μουσεία καθώς και τις εστίες των κατοίκων της γιατί στην ατμόσφαιρα που επικρατεί διαπιστώνεις εύκολα τον σεβασμό στο παραδοσιακό και την προτροπή στο μοντέρνο.

Γενικά η Παλιά πόλη της Ξάνθης , όπως σώζεται σήμερα , παρουσιάζει μεγάλη ιστορική αξία. Η ιστορική της όμως αξία αυξάνεται περισσότερο μετά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες , όπου η ταχύτατη οικοδομική αύξηση και η αλόγιστη καταστροφή των παλιών σπιτιών σε όλες τις ελληνικές πόλεις , έχουν αφήσει πολύ λίγα δείγματα αρχιτεκτονικών συνόλων του περασμένου αιώνα. Η Παλιά πόλη της Ξάνθης αποτελεί , ίσως , το καλύτερα διατηρημένο αρχιτεκτονικό σύνολο σε όλη την περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Να επισκεφθείς τα γραφικά ταβερνάκια στους πεζόδρομους με τους καταπληκτικούς ουζομεζέδες , όπου απολαμβάνοντας τους με μια καλή παρέα μπορείς να αναπολήσεις τα όσα έχεις δει και τα όσα σε μάγεψαν κατά τη διάρκεια της παραμονής σου, διαισθανόμενος ότι η Ξάνθη με το σπουδαίο παρελθόν και το δραστικό παρόν της προοιωνίζει ένα αξιόλογο μέλλον που το έχει αναθέσει στη νέα γενιά της.



 

Με την οργάνωση του καρναβαλιού με την ονομασία την περίοδο του καρναβαλιού

και τις κάθε Σεπτέμβριο αλλά και με την πληθώρα πολιτιστικών σωματείων και συλλόγων, που υπηρετούν την παράδοση και τον πολιτισμό και αποτελούν τον συνδετικό κρίκο του χθες με το σήμερα, ζωντανεύοντας μνήμες από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα που η Ξάνθη ήταν παγκοσμίως γνωστή για την καλλιέργεια και την επεξεργασία των φημισμένων καπνών της, αλλά και επιβεβαιώνοντας τον άρρηκτο δεσμό με το ιστορικό παρελθόν και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της.

Ο Άγιος Νικόλαος στο Πόρτο Λάγος

 

 

 

 

ΚΟΜΟΤΗΝΗ


Καλώς ήρθατε στη καρδιά της Θράκης, μη φοβάστε δεν είναι παράθυρο κλειστό, απεναντίας, είναι ένας κήπος με περιζήτητα λουλούδια


Πρωτεύουσα της Θράκης και έδρα της διοικητικής περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης

Μια πόλη, ένας νομός με τη δική του ξεχωριστή ιστορία, που οι κοσμογονικές αλλαγές που έγιναν διαμορφώνουν μία καινούργια πραγματικότητα. Μία πόλη και μια περιφέρεια στο κατώφλι Ανατολής και Δύσης που πασχίζει με ανεξάντλητες δυνάμεις για το παρόν και το μέλλον της. Προσπάθεια για την δημιουργία κατάλληλης υποδομής με γνώμονα την ανάπτυξη.

Ποικιλόμορφη ιστορική διαδρομή. Η γη της είναι ένα απέραντο μουσείο.

Στοιχεία που το κάθε ένα ξεχωριστά προσδιορίζει και μια διαφορετική εποχή που η μία είναι συνέχεια της άλλης για να φθάσουμε στο σήμερα.

Μνήμες ζωντανές, μνήμες καταγεγραμμένες από τους διάφορους περιηγητές που πέρασαν από την περιοχή από τον 15ο μέχρι και τον 19ο αιώνα.

Ο αυτοκράτορας και ιστορικός, Ιωάννης Καντακουζηνός, την ονόμασε Κουμουτζηνά, ο σύγχρονος ιστορικός του Νικηφόρος Γρήγορα την ονόμασε Κομοτηνά. Οι Τούρκοι που την κατέλαβαν το 1361 την μετονόμασαν σε Γκιουμουλτζίνα και έτσι έμεινε γνωστή μέχρι τις 14 Μάιου του 1920, ημερομηνία απελευθέρωσης της, οπότε και μετονομάσθηκε σε Κομοτηνή.

Μερική άποψη της Κομοτηνής

 

Σήμερα, η Κομοτηνή του 21ου αιώνα, προσπαθεί να διασώσει τα μνημεία της, να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και τις προσκλήσεις των καιρών, προσπαθώντας μέσα από μία ορθολογιστική αναδιάταξη των δυνάμεων της να ανταποκριθεί στο παρόν και να οδηγηθεί στο μέλλον. Έχει πετύχει να συνταιριάσει το παλιό με το καινούργιο χωρίς το χθες να χάσει το χρώμα του, παλιά αρχοντικά διατηρητέα δίπλα σε σύγχρονες οικοδομές, στραγαλατζίδικα, χαλκωματάδικα, τενεκετζίδικα, μικρά καφενεδάκια. Το πολύχρωμο παζάρι της Τρίτης, χαρακτηρίζεται για την πολυπολιτισμικότητα του. Έμποροι και καταναλωτές, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, Πομάκοι και Αρμένιοι ένας κόσμος αλλιώτικος .

Οι φορείς της πόλης προσπαθούν να διατηρήσουν το πολιτιστικό νήμα που ενώνει το χθες με το σήμερα. Ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις, ψυχαγωγία – διασκέδαση επειδή στην Κομοτηνή πιστεύουν ότι πολιτισμός και ψυχαγωγία συμβαδίζουν, γιατί η πολυπρόσωπη πόλη της Κομοτηνής, δεν αφήνει τον επισκέπτη να πλήξει. Διασκέδαση υπάρχει για όλες τις προτιμήσεις και τις ηλικίες, καλά εστιατόρια και ταβέρνες για μεσημεριανό και βραδινό φαγητό, με τοπικές σπεσιαλιτέ, με γεύσεις της Θρακιώτικης κουζίνας, της ποντιακής, της Ανατολικής Ρωμυλίας, της Καππαδοκίας, της Σαρακατσάνικης και της Τουρκικής, ουζερί με εκλεκτούς μεζέδες, καφετέριες και νυχτερινά κέντρα.


Το αρχαίο θέατρο της Μαρώνειας

 

Φεύγοντας από την Κομοτηνή μη ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας, τα φημισμένα Μαρωνίτκα κρασιά, φρέσκα λεμπιμπλιά,( αφράτα αλμυρά στραγάλια),


Ποικιλίες στραγαλιών


σουτζούκ λουκούμ και φρεσκοκαβουρντισμένο με μοναδικό τρόπο καφέ και να θυμάστε ότι

Τα Κουμουτζηνά, ή Γκουμουλτζίνα, ή Κομοτηνή και ο νομός Ροδόπης είναι ο ιδανικός τόπος για τουριστικές αποδράσεις με ότι συνεπάγεται, με δεδομένη τη Θρακιώτικη φιλοξενία που όμοια της δεν υπάρχει, γιατί η Ροδόπη είναι ένα λουλούδι μοναδικό.

 

 

ΝΟΜΟΣ ΕΒΡΟΥ

Ο Νομός Έβρου είναι η Ανατολική πύλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βρίσκεται στα όρια με την Τουρκία με φυσικό σύνορο τον Έβρο ποταμό, τη Μαρίτσα, τον Αργυρορρύτη κατά τον Ευριπίδη την υγρή εσχατιά της Ρωμιοσύνης που κυλάει άλλοτε αργά και νωχελικά και άλλοτε ορμητικά και θυμωμένα και καταλήγει μετά από ένα μακρινό ταξίδι ονείρων και αντιθέσεων στο Θρακικό Πέλαγος.


Ηλιοβασίλεμα στο Θρακικό πέλαγος


Ο Νομός πήρε το όνομα του από τον ομώνυμο ποταμό που και αυτός έχει τη δική του ιστορία. Το αρχικό του όνομα ήταν Ρόμβος .Ο Κάσσανδρος βασιλιάς της περιοχής είχε ένα γιο που ονομαζότανε Έβρος. Ο Νέος αντιστάθηκε στο ερωτικό πάθος της μητριάς του, Δαμασίππης, η οποία στη συνέχεια τον κατηγόρησε στον πατέρα του. Ο Έβρος για να αποφύγει την εκδίκηση του πατέρα του πνίγηκε στον ποταμό Ρόμβο. Οι Θράκες κάτοικοι της περιοχής λυπήθηκαν για τον άδικο χαμό του και από τότε ονόμασαν το Ρόμβο ποταμό σε Έβρο ποταμό.

Είναι ο Νομός των μουσικών χρωμάτων, Στέργιους Πεισμάνιψει, στο τοκμάκι Μεταξάδες Γιάνς Δήμαρχος, δω στα λιανοχορταρούδια, σ’αυτό τ΄ αλώνι το φαρδύ τρανός χουρός που γένιτι, και των χορών, του ζωναράδικου, του αντικριστού, του μαντηλάτου, της Σουφλιωτούδας., του ταπεινού, του χασάπικου, του τρεχάτου, του κουτσού και άλλων πολλών. Είναι η περιοχή με τη ποικιλομορφία των πλούσιων παραδοσιακών φορεσιών, Σουφλίου, Μεταξάδων, Διδυμοτείχου, Καρωτής, Φυλακτού Ν. Βύσας, των Μάρηδων. Είναι ο Νομός όπου η γκάιντα καλά λαλεί και ο τρανός χουρός καλά κρατεί.



Πολιτείες, πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά σκορπισμένα μέσα σε ένα πλούσιο φυσικό περιβάλλον, με ξεχωριστή ιστορία, με πληθώρα Βυζαντινών μνημείων, είναι ο νομός Έβρου που μας θυμίζει αυτό που έγραψε ο Νίκος Καζαντζάκης πως κάποια μέρη της πατρίδας μας είναι δισυπόστατα και δισυπόστατη είναι η συγκίνηση που αναβρύζει.

Σ’ημερα έρχεσαι εύκολα στον Εβρο αλλά φεύγεις δύσκολα γιατί είναι μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά.

 


ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Πολιτεία ολόφρεσκη, ήσυχη και κατακάθαρη, το σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, το σταυροδρόμι της Ασίας με την Ευρώπη, μια πόλη που φέρνει στο νου το μακρινό χθες και την ομορφιά του σήμερα. Το αρχικό της όνομα ήταν Δεδέαγατς (Ντεντέαγατς=Ντεντέ-Αγάτς που σημαίνει δέντρο του ερημίτη, ή και ιερό δάσος) Το σημερινό της όνομα το έλαβε στις 14 Μαΐου 1920 ημέρα της απελευθέρωσης της αποδίδοντας τιμήν στον Βασιλέα Αλέξανδρο που την επισκέφθηκε την ημέρα εκείνη.. Πρωτεύουσα του Νομού Έβρου, μια πόλη κλειδί, μια αγκαλιά στραμμένη προς το Θρακικό Πέλαγος. Πόλη της παράδοσης και του νεωτερισμού, της ξεκούρασης και της διασκέδασης, πόλη των γραμμάτων με αρκετές σχολές του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Το έμβλημα της πόλης, ο φάρος που κτίστηκε το 1880, επιβλητικός, καθοδηγεί τους ναυτικούς χρόνια τώρα, οι προτομές του Θεμιστοκλή και των γονιών του Δόμνας και Αντώνη Χατζηβισβίζη ηρώων του 1821 από την ναυτική Αίνο. ,με το ιστορικό και λαογραφικό μουσείο, το παλιό Δημαρχείο, το μουσείο χλωρίδας και πανίδας , το πνευματικό κέντρο της Μητρόπολης, το σπήλαιο στη θαλάσσια περιοχή της Μάκρης, όπου σύμφωνα με την παράδοση κατοικούσε ο φοβερός Κύκλωπας.

Διασκέδαση, ψυχαγωγία, καφετέριες στην παραλία, οι νέοι της πόλης, μαζί με τους φοιτητές του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου δίνουν το χρώμα και τον τόνο της κοσμοπολίτικης πολιτείας. Τις φεγγαρόλουστες νύχτες το Θρακικό φεγγάρι είναι έτοιμο να φωτίσει κάθε αθώα σκέψη, και να προσφέρει στον εραστή της ποιότητας, αφορμή για κοσμική ζωή και φιλοξενία., όπως γοήτευσε τότε τον Οδυσσέα, όταν ζήτησε καταφύγιο στα παράλια της Θράκης.

Ο φάρος και ένα μέρος από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης


ΦΕΡΕΣ

Στο Νοτιοανατολικό άκρο του νομού, η κληρονόμος της Βυζαντινής Βήρας με την εκκλησία της Παναγίας Κοσμοσώτειρας, η Αγιά Σοφιά όπως την αποκαλούν, γιατί είναι πιστό αντίγραφο που κτίστηκε το 1152 μ.Χ. από τον Ισαάκιο Κομνηνό τον Σεβαστοκράτορα, γιό του αυτοκράτορα Αλεξίου, που παραμένει και σήμερα ακόμη ο πυρήνας ανάπτυξης της σύγχρονης πόλης. Αυτό το αριστούργημα μαστοριάς επέζησε αιώνες, άντεξε σε σεισμούς, πυρκαγιές, έγινε τζαμί των Οθωμανών, ενώ στο Ν.Α τείχος του ναού δεσπόζει ο μονοκέφαλος αετός, ένδειξη ότι εδώ βρίσκεται το μαυσωλείο του Ισαάκιου Κομνηνού. Είναι από τις λίγες εκκλησίες στον κόσμο με αναλογία μεγίστου ύψους προς πλάτος 1/1. Η ιστορική πορεία του τόπου απέδειξε την πολιτική ορθότητα της πρωτοβουλίας του Ισαάκιου Κομνηνού να ιδρύσει εδώ το Μοναστήρι και τον οικισμό της Βήρας.

Στις Φέρες το 1994 γίνεται το 1ο Παγκόσμιο συνέδριο των Θρακών και η Παναγία Κοσμοσώτειρα ανακηρύσσεται προστάτιδα τους ενώ ο ιερός Ναός της προσκυνηματικό κέντρο.

Η Βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας Κοσμοσώτειρας


ΣΟΥΦΛΙ

Η μεταξένια πολιτεία όπως την αποκαλούν, είναι ένα ταξίδι στο χτες, στη φύση, στην παράδοση και στον πολιτισμό. Βρίσκεται στο μέσο του Νομού Έβρου με 7.500 κατοίκους. Είναι η πόλη με την διάφανη σφραγίδα του μεταξιού, με τα μοναδικά παραδοσιακά αρχοντικά, με τους φιλότεχνους ανθρώπους της. Το Σουφλί γίνεται γνωστό για πρώτη φορά μπορεί να πει κάποιος από τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, περίπου στα 1667 με το όνομα Σοφουλού ( Sofulu) Η ονομασία αυτή οφείλεται μάλλον στην τουρκική λέξη «σούφι» που μεταφράζεται «λόγιος ιερωμένος» ή γιατί στην περιοχή υπήρχε μεγάλο μοναστήρι. Εξ αιτίας της συστηματικής καλλιέργειας της σηροτροφίας, της αμπελουργίας και την ανάπτυξη της κατασκευής κάρων, το Σουφλί στις αρχές του 20ου αιώνα καθίσταται πολιτιστική και εμπορική πρωτεύουσα του Ν. Έβρου.


Ο Γκαίτε είπε κάποτε, όταν βρέθηκε στη Νάπολη της Ιταλίας οι Σουφλιώτες τραγουδάνε……………

Κει στουν άπαν του μαχαλά, Σουλτάνα μ', Σουλτάνα μ'

στουν άλλουν παραπάνου, Σουλτάνα μ' Σουφλιουτούδα μ'.

 

 

 

ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ

Η πρώτη πρωτεύουσα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρώπη, διαθέτει πλούσια ιστορία, αρκετά μνημεία και αξιοθέατα. Χαρακτηρίζεται σαν το μοναδικό σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών. Μέσα από την μέχρι σήμερα ιστορική του διαδρομή ατενίζει με αισιοδοξία το αύριο.

Το όνομα του σημαίνει δίδυμο τείχος που αποδεικνύεται και από την

Συνύπαρξη των δύο αντίκρυ ευρισκομένων οχυρωμένων συνοικισμών

που Συνδέονται μεταξύ τους. Στην ιστορική πορεία της πόλης το

Ελληνικό στοιχείο είναι το κυρίαρχο, είναι το στοιχείο εκείνο που έχει

την Δυνατότητα να προσλαμβάνει και να αφομοιώνει λαούς και

Πολιτισμούς. Απέχει 99 χιλιόμετρα από την Αλεξανδρούπολη, 437 απo

την Θεσσαλονίκη και 948 από την Αθήνα. Και όμως είναι τόσο κοντά,

τόσο δίπλα σου που ακούγοντας το τραγούδι «Διδυμότειχο μπλούζ»

Θαρρείς ότι βρίσκεσαι στους πεζόδρομους της σημερινής πόλης

ή στα λείψανα της Πλωτινούπολης που χρονολογούνται από τη

νεολιθική Εποχή, την εποχή του μετάλλου και του ισχυρού κράτους των

Οδρυσών.



Διάφορες τοποθεσίες από το γραφικό Διδυμότειχο

 

 

ΝΕΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ

Εδώ θα θυμηθεί ο επισκέπτης το στίχο του Γ. Σεφέρη.

Όπως αν τύχει

Και μπείς μια νύχτα

Στην πολιτεία που σ ανάθρεψε,

Κι έπειτα συθέμελη τη χαλάσαν και

Την ξαναχτύσαν

Και παλεύεις να μετακινήσεις άλλους καιρούς

Για να ξαναβρεθείς…..,

Στην πόλη που ευλόγησε ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος, τη Νέα Ορεστιάδα, που οραματίστηκε ο πολιτικός διοικητής Σπύρος Δάσιος και χάραξε στο έδαφος ο μηχανικός Γεώργιος Μαγκλής τον Ιούλιο του 1923,στην πόλη που έδωσε σημάδι ο Θεός στον πρώτο Δήμαρχο Στέφανο Δημητρίου που δείχνοντας το ουράνιο τόξο φώναξε.«Εδώ θαρθούμε να ξανακτίσουμε την Ορεστιάδα μας, θα γίνει μεγάλη θα προοδεύσει. Να το σημάδι , μας το δίδει ο Θεός».



Εικόνα 47 Οι Ερινύες και ο Ορέστης


Η σύγχρονη πόλη του Ελληνικού Βορρά κτίστηκε από πρόσφυγες που ήρθαν από την Αδριανούπολη και κυρίως το Κάραγατς, την παλιά Ορεστιάδα το κοσμοπολίτικο προάστιο της Αδριανούπολης. Ηλικίας 81 ετών, πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας, χαρακτηρίζεται από το ωραίο σχέδιο πόλης, το πλήθος των μνημείων, και την διαρκή ανάπτυξη της.



Κεντρική Πλατεία Νέας Ορεστιάδος


ΔΕΛΤΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ

190.000 στρέμματα, που αιώνες ολόκληρους παραμένει μεταξύ Ανατολής και Δύσης, του Βορρά και του Νότου, προσφέροντας ζωτικούς χώρους και καταφύγιο στα πουλιά κατά το μακρινό τους ταξίδι ανά τον κόσμο. Πάνω από 200.000 υδρόβια πουλιά διαχειμάζουν στις τεράστιες εκτάσεις του. Στο πολυδαίδαλο δέλτα από τα 407 είδη πουλιών που ζουν στη χώρα μας τα 304 θα τα συναντήσεις εδώ, χυνόπαπιες, κορμοράνους,,κύκνους, πελεκάνους, φλαμίγκος, πελαργούς, ερωδιούς, όπως μπορείς να συναντήσεις και αρκετά κοπάδια από άγρια άλογα που καλπάζουν ανέμελα στο χώρο, υποδηλώνοντας ότι οι Θράκες ήταν άριστοι ιππείς. Προσβάσιμο στον επισκέπτη του προσφέρει αξιόλογες εικόνες που δεν πρόκειται να σβηστούν από την μνήμη. Το Δέλτα είναι περιοχή που προστατεύεται από την συνθήκη Ramsar. Δίχως αμφιβολία είναι ένα ζωντανό μουσείο της φύσης και της πολιτισμικής κληρονομιάς.

 

 

Μερικές τοποθεσίες από το Δέλτα του Έβρου

 

 

Δάσος της Δαδιάς

Τα νησιά και οι ακρογιαλιές δεν είναι τα μόνα στοιχεία της Ελληνικής φύσης που μαγεύουν. Τα δάση της Θράκης είναι πνοή και μία ενδιαφέρουσα εμπειρία για τον επισκέπτη.

Το δάσος της Δαδιάς βρίσκεται σχεδόν στο μέσο του Νομού και είναι προστατευόμενη περιοχή από το 1980. Πρόκειται για το μοναδικό δάσος σε όλη την Ευρώπη όπου βιώνουν μαζί και οι τέσσερις ευρωπαϊκοί γύπες, όρνιο, μαυρόγυπας, ασπροπάρης και γυπαετός. Το τοπίο και η βλάστηση ολόκληρης της περιοχής χαρακτηρίζονται από έντονη ποικιλομορφία. Ένα μωσαϊκό χλωρίδας και πανίδας. Στο χωριό Δαδιά λειτουργεί Οικοτουριστικό κέντρο, με ξενώνα, αναψυκτήριο, εστιατόριο και εκθετήριο, καθώς και ο ξενώνας στους Κατραντζήδες, όπου οι γυναίκες του συνεταιρισμού σερβίρουν παραδοσιακά φαγητά και καταπληκτικές Θρακιώτικες πίτες.

Στους Κατραντζήδες χαρά Θεού την άνοιξη. Όλες οι πλαγιές γεμίζουν με αγριολούλουδα πολύχρωμα, πριν ακόμα βγουν τα καινούργια φύλλα στα δέντρα. Ευλογημένη γή της Θράκης. Εδώ, μετά το καλό φαγητό, αντιλαλεί όλος ο τόπος από τα τοπικά Θρακιώτικα τραγούδια και η γκάιντα καλά λαλεί και τρανός χουρός αρχίζει, με τον σιγανό, τον παπίσιο που χόρευαν οι παππούδες μας και τα λόγια του τραγουδιού μας γυρίζουν πίσω σε άλλες εποχές

Αντάμαν παλικάρι δώδεκα χρουνώ

Στα σίδηρα πατούσα κι έβγανα νιρό………

Και όταν έρθουν όλοι στο κέφι θα χορέψουν στο χορταριασμένο χώρο το,

Δω στα λιονοχορταρούδια

Η τρανός χουρός θα γένει

Σα γαιτάνι θα πααίνει

Πέντι πέρδικις πιτούσαν………

 

 

Δάσος Δαδιάς και η μεγαλοπρέπεια των πουλιών


 

ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ

Αεροφωτογραφία του νησιού

 

Η Σαμοθράκη είναι το μοναδικό θρακιώτικο νησί που φαίνεται απ' όλα τα θρακικά παράλια να πυργώνεται στον ορίζοντα κι αποτελεί πειρασμό και πρόσκληση για επίσκεψη. . Κι' είναι η επίσκεψη στο νησί ένα μαγικό ταξίδι σε χώρους και χρόνους γεμάτους θρύλους και ιστορίες.

Νησί των ανέμων και του Αιόλου ονόμαζαν οι αρχαίοι τη Σαμοθράκη από τον αέρα που φυσούσε ολοχρονίς και που τώρα με ειδικές ανεμογεννήτριες θα μπει στη δούλεψη των ανθρώπων.

Με ποικιλία ονομάτων την αποκαλούν οι αρχαίοι συγγραφείς. Σάμος Θρηϊκίη, Σαόνησος, Λευκανία και Δαρδανία ενώ ο Όμηρος τοποθετεί στο ψηλότερο βουνό της, με τ' όνομα Σάος, τον Ποσειδώνα να παρακολουθεί τη μάχη της Τροίας

Ο Ίων Δραγούμης, επισκέφθηκε τη Σαμοθράκη τον Ιούνιο του 1906 η οποία του έδωσε το υλικό για το λυρικότερο βιβλίο του με τίτλο τ' όνομα του νησιού, "Σαμοθράκη".

" ... το νησί αυτό... το δέρνουν απαλά ο θαλασσινός αέρας και τα νερά, το λούζει ο ήλιος και στο λιόγερμα ισκιώνονται οι ρεματιές και φωτίζονται οι ξερές οι ράχες μενεξεδένιες. Λαχταρά πάλε η ψυχή μου να πάει κοντά στο νησί και να το χαϊδέψει...

Η Νίκη της Σαμοθράκης είναι η μεγάλη ξενιτεμένη του νησιού. Ο Ίων Δραγούμης οιστρηλατημένος απ' τ' όραμα της έγραψε:

"Η Νίκη που κάποιος... την είχε στήσει στην ψηλή ακροθαλασσιά, σ' ένα βράχο στη Σαμοθράκη, κατάντικρα στη Θράκη και στη Μακεδονία, ανέβηκε και στάθηκε στην πλώρη ενός καραβιού και πήρε τις θάλασσες. Άφησε το νησί της και πάει αλλού μα φεύγοντας έκρυψε το κεφάλι της να μην την αναγνωρίσουν οι άνθρωποι· γιατί το πρόσωπο της ήταν παράξενα λυπημένο που άφηνε το νησί της... Ξέχασε όμως να κρύψει και τα φτερά της, λησμόνησε πως τα φορούσε φεύγοντας... Και από τα φτερά της την εγνώρισαν...".

Και ο Γάλλος ποιητής Ρουμπέν Νταριό:

"

Το διάσημο τούτο άγαλμα δεν έχει μάτια και βλέπει.

Δεν έχει στόμα και ρίχνει την υπέρτατη κραυγή.

Δεν έχει χέρια και κάνει τη λύρα να δονεί.

Κι' αγκαλιάζουν το άπειρο τα μαρμάρινα φτερά του".


Η Σαμοθράκη είναι μία φυσική σύνθεση που ξεπέρασε την προσμονή μας με ένα άρωμα που μονάχα ένα τοπίο Ελληνικό αναδύει. Η Σαμοθράκη είναι το μαργαριτάρι της Θράκης, ίσως χωρίς να θεωρηθεί υπερβολή και όλης της Μεσογείου, που δύσκολα μπορείς να το αποτιμήσεις.



Σαμοθράκη το μαργαριταρένιο νησί του Αιγαίου


Εδώ στη Σαμοθράκη διδάχθηκαν οι άνθρωποι, 7 αιώνες πριν γεννηθεί ο Χριστός, την πανανθρώπινη ιδεολογία της θρησκείας, της αγάπης, και της απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα φυσικά του δεσμά.

Σήμερα ο τόπος αυτός συνδυάζει το μυστήριο και τη μαγεία της Ελληνικής φύσης και ο ταξιδιώτης την απόλαυση και τη γνώση.


ΠΗΓΗ: Ταξίδι στη Θράκη του χτές και του σήμερα του Λευτέρη Χατζόπουλου