ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

<!-- @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } -->

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

«ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ»

Του κ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Θ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ,

ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ

 

ΑΠΟ ΤΗΝ

ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟ ΕΝΩΣΗ ΞΑΝΘΗΣ ( Φ.Ε.Ξ. )

6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2007-01-18

 

 

 

Σεβαστοί προσκεκλημένοι,

Η παρουσία σας με τιμά ιδιαίτερα και μου δίνει την ευκαιρία αλλά και τη χαρά να αισθάνομαι Θραξ και όχι Θρακιώτης για όσο χρόνο θα βρίσκομαι ανάμεσά σας, αλλά και στο χώρο ΘΡΑΚΗ.

Θα ήμουν περισσότερο ευτυχής αν την παρουσίαση την έκανε σήμερα η αγαπητή μου φίλη κ. Καίτη Τσακίρη-Καραμιχάλη, συνταξιούχος εκπαιδευτικός-συγγραφέας.

Δυστυχώς όμως και για τους δυο μας. Θα προσπαθήσω να την αναπληρώσω στο μέτρο του δυνατού. Άλλωστε συνηθίζεται στις βιβλιοπαρουσιάσεις ο συγγραφέας μετά την παρουσίαση, όταν ένα έργο του παραδίδεται στο αναγνωστικό κοινό, να ομιλεί αναφερόμενος στα αίτια και τις αφορμές που τον οδήγησαν στο να γράψει το βιβλίο του.

Καταρχήν να δηλώσω ότι δεν είμαι συγγραφέας, οπότε δεν διεκδικώ συγγραφικές δάφνες, αλλά είμαι ένας απλός εργάτης στην υπηρεσία διατήρησης και διάδοσης της Θρακικής Παράδοσης, του Θρακικού Ελληνισμού και ένθερμος υποστηρικτής της έννοιας ΘΡΑΚΗ. Οτι έκανα το έκανα με μεράκι και από αγάπη στη ΘΡΑΚΗ μας. Για το λόγο αυτό ζητώ την κατανόησή σας αλλά και την επιείκεια σας σε τυχόν λάθη και παραλείψεις.

 

Θα προσπαθήσω να μην σας κουράσω αφενός και αφετέρου θα επισημάνω όλα εκείνα τα στοιχεία του βιβλίου που θα ξεναγήσουν τον αναγνώστη του τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν, κάνοντας τους παλιούς να θυμηθούν και να δακρύσουν αλλά πολύ περισσότερο τους νέους μας για να μάθουν.

Τα αίτια υπήρχαν, γιατί δεν μπορούσα να ανεχθώ τους παραχαράκτες και τους φαλκιδευτές της ιστορίας μας. Έτσι μια Κυριακή πρωί σε μία φιλική ομήγυρη και μεταξύ ούζου και τσιγάρου, συζητώντας διάφορα θέματα, άνοιξα συζήτηση για τις εκπαιδευτικές εκδρομές, λέγοντας γιατί οι μαθητές να κατευθύνονται στη Ρόδο είτε σε άλλα κοσμοπολίτικα κέντρα της πατρίδας μας και να μην πηγαίνουν και στη Θράκη μας η οποία έχει να επιδείξει, πλούτο ιστορικό, πολιτιστικό, γεωφυσικό, αλλά και ψυχαγωγία. Η συζήτηση συνεχίσθηκε σε υψηλούς τόνους και αποδείχθηκε ότι οι συνομιλητές μου δεν είχαν επισκεφθεί ποτέ τους τη Θράκη, καίτοι Θρακιώτες στην καταγωγή όπως και εγώ, από τους γονείς μου. Γυρίζοντας στο σπίτι εκνευρισμένος θάλεγα, αποφάσισα να φέρω πρόταση στο Δ.Σ. της Π.Ο.Θ.Σ. να στείλουμε ένα υπόμνημα στο υπουργείο Παιδείας αναφορικά με το θέμα αυτό. Η πρόταση εγκρίθηκε μου ανατέθηκε να συντάξω το υπόμνημα το οποίο πήρε το δρόμο του. Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Μας ενημέρωσε το Υπουργείο ότι για τη νέα σχολική χρονιά θα κατευθυνθούν πάνω από 2.500 μαθητές στη Θράκη. Μπορεί ο αριθμός συγκριτικά να είναι μικρός, αλλά η κίνηση αυτή ήταν ένα πρώτο βήμα και μάλιστα θετικό. Το υπόμνημα αυτό που συμπεριελάμβανε και φωτογραφικό υλικό από τη Θράκη μας έφθασε και στα χέρια κάποιων φίλων, οι οποίοι γνωρίζοντας το πάθος μου για τη Θράκη αλλά και ότι διαθέτω ένα πλούσιο αρχείο με προέτρεψαν να ασχοληθώ γράφοντας κάτι για την γεωγραφική και ιστορική ενότητα της Θράκης. Δεν σας το κρύβω, ήμουν τραβάτε με κι ας κλαίω. Έτσι ξεκίνησε μία προσπάθεια η οποία κράτησε 2,5 χρόνια μέχρι την ολοκλήρωσή της, και επιτρέψτε μου σ αυτό το σημείο να ευχαριστήσω τη σύζυγό μου και τα παιδιά μου για τη συμπαράστασή τους, αλλά και όλους όσους με συμπαραστάθηκαν ο καθένας με τον ξεχωριστό δικό του τρόπο

 

 

 

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

 

Αγαπητοί μου φίλοι,

Το βιβλίο, «Ταξίδι στη Θράκη του χθες και του σήμερα» αποτελείται από τρεις θεματικές ενότητες από τις οποίες οι δύο πρώτες αναφέρονται στην ενιαία ιστορική και γεωγραφική έννοια ΘΡΑΚΗ και είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους Θρακιώτες που έζησαν κα έφυγαν από το μάταιο αυτό κόσμο χωρίς να μπορέσουν να κάνουν πράξη την ευχή «Αντε και καλή πατρίδα» καθώς και στη μνήμη του Πατέρα μου Θεολόγου που και αυτός μέχρι τις 16 Ιανουαρίου του1982 δεν μπόρεσε να ξαναβρεί το δρόμο της επιστροφής για τη γραφική Καστάμπολη της Ανατολικής Θράκης. Ορμανλή τη λένε σήμερα.

 

1η ΕΝΟΤΗΤΑ

 

Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει ιστορικές πληροφορίες για τη Θράκη, την πατρίδα του Ορφέα, του Δημόκριτου και τόσων άλλων προσωπικοτήτων που και σήμερα ακόμη προσδιορίζουν τη ζωή μας. Μέσα από την ενότητα αυτή αποδεικνύεται η διαχρονική Ελληνικότητα της Θράκης

 

ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ

 

 

Η ονομασία της είναι ένα αμφιλεγόμενο και πολυσυζητημένο θέμα. Υπάρχουν πάρα πολλές εκδοχές, με επικρατέστερη θάλεγα αυτήν που υποστηρίζει ο Ιωάννης Τζέτζης, βυζαντινός ποιητής, ο οποίος επικαλείται τον Ανδρωνα τον Αλικαρνασέα ( 4ος αιώνας π.Χ.) που στο έργο του Λυκόφρων υποστηρίζει ότι η Θράκη πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θυγατέρα του Ωκεανού την οποία απέκτησε από την Παρθενόπη και ήταν αδελφή της Ευρώπης και ετεροθαλής αδελφή της Ασίας και τής Λιβύης.

Όσο για την έκτασή και τα σύνορα της πληροφορίες μας δίνουν ο μεγάλος ποιητής μας ο Όμηρος, που υποστηρίζει ότι προς το νοτιά ήταν ο Πηνειός ποταμός και το Αιγαίο πέλαγος, ανατολικά ο Ελλήσποντος ενώ δεν προσδιορίζει τα σύνορά της στο βορρά, ενώ ο Ηρόδοτος, ο πατέρας της ιστορίας μας λέει ότι στο βορρά ήταν ο Δούναβης ποταμός, στην ανατολή ο Εύξεινος Πόντος, στο Νότο η Προποντίδα και η ζεστή θάλασσα το Αιγαίο Πέλαγος και στη δύση η χώρα των Ιλλυριών, η σημερινή Αλβανία, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα ότι το έθνος των Θρακών είναι το μεγαλύτερο μετά τους Ινδούς αλλά και το ασθενέστερο χωρίς διοικητική συνοχή. Θα τολμήσω να πω ότι ο Θουκυδίδης ήταν εκείνος που μέσα από τα γεγονότα του Πελοποννησιακού πολέμου τοποθετεί τα δυτικά της σύνορα στον Στρυμόνα ποταμό.

Ανεξάρτητα από τους όποιους προσδιορισμούς των συνόρων της, όπως θα δούμε παρακάτω, ήταν πάντοτε Ελληνική γιατί φυλετικά, εθνολογικά, γλωσσικά και πολιτιστικά δεν διέφερε από την υπόλοιπη Ελλάδα και οι κάτοικοι της νοτιότερης περιοχής δεν τους ξεχώριζαν, απόδειξη πώς όταν ο Ιάσων έλαβε το χρησμό για να συντάξει την Αργοναυτική εκστρατεία με τους άριστους της Ελλάδας, μεταξύ αυτών συμπεριέλαβε τους Θράκες Ορφέα, το Ζήτη, και τον Εκίονα. Οι πάρα πολλές επιμιξίες, Θρακών και Αθηναίων μαρτυρούν ότι οι Θράκες από τα μυθικά ακόμη χρόνια θεωρούταν Ελληνικό φύλλο. Άλλωστε μη μας διαφεύγει ότι οι Θράκες συμμετείχαν και στους Ολυμπιακούς αγώνες και ακόμη ο βασιλιάς των Βισαλτών τύφλωσε και τα έξη παιδιά του επειδή ακολούθησαν τον Μαρδόνιο στην εκστρατεία του κατά των Ελλήνων,

Με τη δημιουργία του Μακεδονικού κράτους οι Θράκες στρατεύονται υπό την ηγεσία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και συμμετέχουν στην εκστρατεία του κατά των Περσών.

Η γεωγραφική της θέση την υποχρέωνε να παρακολουθεί τις εκάστοτε εξελίξεις, Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, Βυζαντινή αυτοκρατορία, χαρίζοντας σ αυτήν άξια τέκνα της ως αυτοκράτορες, και στην εποχή της Τουρκοκρατίας έπαιξε και πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο, προσφέροντας θυσία στο βωμό της ελευθερίας άξια τέκνα της από όλα τα κοινωνικά στρώματα.

 

 

ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

 

 

Στην αρχαία Θράκη κατά την προελληνική περίοδο μιλήθηκε η Θρακική γλώσσα, όπως η πελασγική και η ετεοκριτική στις νοτιοελλαδικές περιοχές.

Η επικράτηση και η διάδοση της Ελληνικής γλώσσας στη Θράκη πραγματοποιείται όταν Βασιλεύουν οι Οδρύσες.

Ο Οβίδιος ισχυρίζεται ‘ότι ο Βασιλιάς των Θρακών Κότυς που ήταν ποιητής, έγραφε στίχους στα Ελληνικά, που αν ‘έβγαζες το όνομά του δεν καταλάβαινες ότι είναι Θρακιώτης. Σοβαρά αποδεικτικά στοιχεία για τη χρήση της Ελληνικής γλώσσας είναι ένα πλήθος μαρμάρινων επιγραφών που έχουν βρεθεί σε διάφορα σημεία της Θράκης, καθώς και το περίφημο δαχτυλίδι του εζέροβο, στη πλάκα του οποίου είναι χαραγμένη με ωραία Ελληνικά γράμματα του 5ου π.Χ. αιώνα μία επιγραφή σε άγνωστη γλώσσα. Όσοι επιχείρησαν να την μεταφράσουν, Έλληνες, Βαλκάνιοι και λοιποί στο μόνο που πέτυχαν να έχουν κοινά σημεία είναι η αυθαιρεσία.

 

 

 

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

 

 

Γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι η Θράκη έχει μία πολυκύμαντη μακραίωνη θρησκευτική ιστορία.

Δωδεκάθεο οι Έλληνες της νοτιότερης Ελλάδας, δωδεκάθεο και οι Θράκες.

Ο Δίας, η Ήρα, η Άρτεμης, ο Άρης θεός του πολέμου, ο κατεξοχήν θεός των Θρακών, τον ονόμαζαν και στράτιο και σύμφωνα με τον Ηρόδοτο υπήρχε και χριστήριο. Λάτρευαν ακόμη τον Ασκληπιό, τον Διόνυσο, θεό του κρασιού της ευφορίας και της γονιμότητας, τον Απόλλωνα στον οποίο έδωσαν διάφορα τοπωνυμικά επίθετα. Από τις λατρευτικές τους συνήθειες δεν απουσίαζαν η Αφροδίτη, η Αθηνά, η Δήμητρα, οι Διόσκουροι.

Στη Θράκη γεννήθηκαν τα Καβείρια μυστήρια από τους Αλκύονα και Ευρυμέδοντα. Στη Θράκη γεννήθηκε ο μονοθεϊσμός από τον Ορφέα. Συνοπτικά θα λέγαμε ότι η Θράκη είχε δικές της λατρευτικές ιδιαιτερότητες που ουσιαστικά συνέπιπταν με αυτές των υπολοίπων Ελλήνων και όταν έκανε την εμφάνιση του ο Χριστιανισμός, οι Θράκες τον ασπάσθηκαν με αποτέλεσμα Χριστιανισμός και Ελληνισμός για τους Θράκες να είναι τρόπος ζωής και σκέψης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ

 

 

 

Ορφέας, Αίσωπος, Μουσαίος, Λεύκιπος, Πρωταγόρας, Δημόκριτος, Εκαταίος, Αρίσταρχος, και πολλοί άλλοι.

Όλοι τους προσωπικότητες και φυσιογνωμίες που κυκλοφορούν στη μνήμη μας, μαζί με θεωρίες, νόμους απόψεις και θέσεις που έχουν διαμορφώσει το σήμερα, ιστορικά, θρησκευτικά, τεχνολογικά, επιστημονικά και πολιτιστικά όπως μουσική, θέατρο και δεν χρειάζονται να μας δείξουν ταυτότητα για να τους αναγνωρίσουμε.

 

Ο χρόνος αδυσώπητος, τρέχει και δεν μας επιτρέπει να επεκταθούμε περισσότερο. άλλωστε αυτά τα λίγα στοιχεία που έχω αναφέρει σε συνδυασμό με τις γνώσεις σας αποδεικνύουν περίτρανα τη διαχρονική ελληνικότητα της Θράκης μας

 

 

 

2η ΕΝΟΤΗΤΑ

Η ΘΡΑΚΗ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 19ΟΥ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ

 

Στην ενότητα αυτή ο αναγνώστης θα έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει τον τρόπο ζωής των παππούδων και των γιαγιάδων του, δηλαδή την καθημερινή τους ζωή , τα ήθη και έθιμα, τον πολιτισμό και την παιδεία του μέχρι και το τέλος του καλοκαιριού του 1922, τότε που ο Ελευθέριος Βενιζέλος στις 25 Σεπτεμβρίου του 1922 με τις παρακάτω συνταρακτικές φράσεις έκλεινε μία από τις τραγικότερες σελίδες της νεότερης Ελλάδας.

 

ΔΙΑΒΑΖΩ ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΕΛΙΔΑ 149 ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ

 

 

Μετά την πτώση της βασιλεύουσας η κατάσταση στη Θράκη είναι η ίδια με αυτή που επικρατεί σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο. Τα χρόνια περνούν, ο λόγος του Ρήγα Φεραίου και οι ενέργειες της Φιλικής εταιρίας οδηγούν τον Ελληνικό λαό στο να γευτεί τους καρπούς της ελευθερίας μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς, υποταγής και δουλείας. Στην παντέρημη Θράκη συνεχίζεται ο φόρος αίματος.

Πάραυτα οι Θρακιώτες κατορθώνουν να αναδιπλωθούν, καίτοι ξεκομμένοι, από την υπόλοιπη Ελλάδα κατόρθωσαν να επιτύχουν και πάλι το ακατόρθωτο.

Με τη συμπαράσταση και της εκκλησίας αναπτύσσεται η παιδεία, η ανέλιξη της οποίας είναι καταπληκτική. Σχολεία, βιβλιοθήκες, φιλολογικοί σύλλογοι, πολιτιστικοί σύλλογοι, θεατρικές λέσχες, ωδεία, τυπογραφεία, εφημερίδες και συντεχνίες καταμαρτυρούν την πρόοδο των Θρακών στα γράμματα και τις τέχνες.

 

Πληθώρα οι πολιτιστικοί σύλλογοι και οι συντεχνίες. 103 πολιτιστικοί σύλλογοι λειτουργούν την εποχή αυτή στην Ανατολική και Βόρεια Θράκη.

 

Και σε αυτή τη χρονική περίοδο δεν λείπουν οι πνευματικές προσωπικότητες, ενδεικτικά αναφέρω τους Γρηγόριο Μαρασλή, Γεώργιο Ζαρίφη, Κωνσταντίνο Κουρτίδη, Σαράντη Αρχιγένη, Γεώργιο Βιζυηνό, Κώστα Βάρναλη, Πολύδωρο Παπαχριστοδούλου, Κωνσταντίνο Κεραμέα, ο εκ Συληβρίας νεότερος Άγιος της εκκλησίας μας, Άγιος Νεκτάριος, και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κύριλλος ο ΣΤ!

 

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

 

 

Στο κεφάλαιο αυτό της δεύτερης ενότητας ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να μάθει για τον κοινωνικό βίο, και τον τρόπο ζωής των προγόνων μας τόσο στην Ανατολική όσο και στη Βόρεια Θράκη. Να μάθει για τους χορούς της,τα τραγούδια της, για τα μουσικά της όργανα για τις φορεσιές της, για τη Θρακιώτισα νοικοκυρά, για την θρακιώτικη κουζίνα.

 

Επίσης ένα σημαντικό κεφάλαιο της 2ης ενότητας είναι ο κοινωνικός βίος, Εδώ αναφέρονται οι βιοποριστικές ασχολίες των κατοίκων, η Θρακιώτικη κατοικία που όταν την κατασκευάζαν τραγουδούσαν τα μαστόρια για τον νοικοκύρη :

 

Να τον αξιώσει ο Θεός να πάρει μια νιά

Ασπρη και παχιά, φουντωτή σαν την ελιά

Να ναι τα μαλλιά της μαύρα

Και τα φρύδια της γαιτάνια

 

Τα ήθη και έθιμα τα οποία δεν πρέπει να ξεχαστούν με τίποτε γιατί,

Λαοί που καταφρονούν τη ζωντανή και δημιουργική τους παράδοση και δεν αναδιφούν στο πολιτισμικό τους υπέδαφος, για να αντλήσουν πείρα και γνώση, που θα κάνουν πιο πλούσια και ατόφια τη δική τους σύγχρονη πράξη, όχι μόνον πριονίζουν τις ρίζες τους αλλά και καθιστούν ατροφικές και ισχνές τις καταβολάδες τους, δηλαδή την ίδια τους τη συνέχεια και εξέλιξη…………

Είναι τα λόγια του καθηγητή του Δ.Π.Θ. κ. Θανάση Τζούλη που ειπώθηκαν το 1994 στην Αλεξανδρούπολη σε ημερίδα Πολιτισμός και Παιδεία και τα οποία πρέπει να γίνουν πράξη.

Στα ήθη και έθιμά μας, τις δοξασίες μας, τις προλήψεις, τους θρύλους και τις παραδόσεις μας , πρέπει να σκύψουμε με σεβασμό και να αντλήσουμε πνευματική τροφή και γνώση για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μηχανισμούς κατά της λήθης για να μπορέσουμε να αντισταθούμε στο ρεύμα της παγκοσμιοποίησης, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη ότι λαοί που ξέκοψαν από τις ρίζες τους χάθηκαν.

 

Ένα άλλο σημαντικό κεφάλαιο είναι ο κύκλος της Ζωής, πού περιλαμβάνει :

Τα γεννητούρια, το γάμο και το θάνατο. Στο τρίπτυχο αυτό της ζωής που ουσιαστικά είναι ο κύκλος της, η ανθρώπινη μοίρα στοιχειώνεται ανάμεσα στη γέννα και στο θάνατο που είναι πράξεις λειτουργίας της ζωής. Από το στιγμή που ο άνθρωπος θα ανοίξει τα μάτια του στο φως αρχίζει να πλέκεται γύρω του το δράμα της ζωής. Χαρά, λύπη, τύχη ατυχία.

 

Σε πολλά μέρη της Θράκης, λέγεται ότι μόλις γεννιόταν το παιδί η μαμή έπαιρνε ένα μεταξωτό κόσκινο και κοσκίνιζε πάνω στη λεχώνα κουφέτα, καρύδια, σταφίδες και \ ρωτούσε τραγουδώντας το νεογέννητο.

 

Που ήταν εψέ, που ήταν προψέ το σαλό ( το μωρό)

Ηταν στον Γκογκόν το μύλο

Φαίνονται τα πράματα του

Τα δαν τα κορίτσια όλα και ξεροκοκκίνησαν

 

 

Ο ΓΑΜΟΣ

 

 

Ο γάμος θεωρείται μεγάλος και σημαντικός σταθμός στη ζωή του ανθρώπου. Το εθιμοτυπικό μέρος του γάμου στη Θράκη μας, ή της χαράς όπως τον λέμε, έχει τις καταβολές του στην πανάρχαια ελληνική λαϊκή παράδοση που μέσα στο χρόνο παρέμειναν αναλλοίωτα.

Οι γάμοι στο σύνολό τους της εποχή εκείνη γινότανε με προξενιό, αφού μέσα σε μια κλειστή κοινωνία και σε προεξάρχουσα θέση τα πατριαρχικά έθιμα οι κοπέλες ήταν κι αυτές κλεισμένες στα σπίτια τους.

Πολλά τα τραγούδια του γάμου και οι χοροί. Τραγούδια και χοροί για τη μεταφορά της προίκας

τραγούδια και ευχές την ώρα που ντύνουνε τη νύφη,

τραγούδια και ευχές για τον γαμπρό όταν τον ξυρίζουν και τον ντύνουν,

τραγούδια και ευχές για τους γονείς αλλά και για τους κουμπάρους.

Και φθάνουμε στο καλοκαίρι του 1922, το μπερεκέτι είναι πολύ μεγάλο, τα αμπάρια δεν χωρούν τις παραγωγές και οι άνθρωποι ικανοποιημένοι γιατί οι κόποι τους ανταμειφθήκαν. Αλλά ‘άλλες οι επιθυμίες του Θεού, και άλλες των ανθρώπων. Τα μαντάτα φθάνουν από κάθε γωνιά, άσχημα νέα, οι άνδρες κατηφείς συζητάνε στους καφενέδες και μαύρα σύννεφα βαριά σκεπάζουν τον ουρανό Καινούργιες ταλαιπωρίες περιμένουν τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Η επιστροφή του 1918 στις πατρογονικές τους ρίζες δυστυχώς για αυτούς, δυστυχώς για το Θρακικό Ελληνισμό αλλά και για ολόκληρο το έθνος δεν έχει πλέον ζωή. Θυμάμαι τον πατέρα μου, Θεολόγο, όταν διηγούταν, τα γεγονότα του νέου ξεριζωμού από την Καστάμπολη.

Κάποια στιγμή έφθασε το μαντάτο. Γίνκι διωγμός, θα φύβγουμ’ ταχιά και η καμπάνα της εκκλησίας άρχισε να χτυπά καλώντας τον κόσμο στην κοινότητα για να τους ενημερώσει ο Μουχτάρης για τα γεγονότα και όχι για να τους καλέσει στην εκκλησιά όταν χτυπούσε χαρμόσυνα για Χριστούγεννα και Πασχαλιές.

 

 

 

 

 

 

ΤΡΙΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Η ΘΡΑΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

 

 

 

Από την μαύρη εκείνη χρονιά πέρασαν 85 χρόνια, θα περάσουν κι άλλα, κι άλλα 85, αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουμε ότι οι ρίζες μας είναι εκεί. Εσείς αγαπητοί φίλοι Δυτικοθρακιώτες που η μοίρα σας έταξε σε εποχή ειρηνική να φυλάτε Θερμοπύλες, πιστεύω ότι σας αξίζει μία καλύτερη τύχη. Από την αρχαιότητα και για πολλούς αιώνες η Θράκη προσέφερε πάρα πολλά στην Αθήνα, καιρός η Αθήνα να το ξεπληρώσει.

Και για πολλούς ακόμη η περιφέρεια της Θράκης μας είναι παρεξηγημένη περιφέρεια και παραμένει terra incognita.

Ο τόπος εξορίας ‘όπως τον αποκαλούσαν πολύ, σήμερα χάρις στις προσπάθειες και τις εμμονές τις δικές σας και με την σε όποιο βαθμό συμπαράσταση της πολιτείας η Θράκη και οι Θράκες με στωικότητα διαγράφουν το δικό τους μέλλον, δημιουργώντας υποδομές, και αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία.

Τη Θράκη με την ποικιλομορφία των φυσικών της χρωμάτων, με τον συνδυασμό βουνό, κάμπο, θάλασσα, μπορεί κάποιος να την επισκεφθεί, με όλα τα μέσα συγκοινωνίας, αυτοκίνητο, τρένο, πλοίο, αεροπλάνο.

Οι τρεις νομοί της, Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου ο καθένας ξεχωριστά έχει να παρουσιάσει τις δικές του ομορφιές, τη δική του λαογραφική ιστορία, και όλη μαζί χαρίζουν μια ζεστή αγκαλιά στον κάθε επισκέπτη.

 

 

Η Ξάνθη , είναι η κυρά της Θράκης όπως την αποκαλούν. Περιμένει τον κάθε επισκέπτη για να τον καλωσορίσει και να του δείξει το πλούσιο παρελθόν της, και να του δηλώσει ότι έχει παρόν αλλά και μέλλον.

Πρώτη στις πολιτιστικές εκδηλώσεις, με το πασίγνωστο καρναβάλι της, το γραφικό της παζάρι, το πανεπιστήμιο της, τα γραφικά της δρομάκια στην παλιά πόλη, και τα περίφημα ταβερνάκια της όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τοπικές λιχουδιές και το χαμόγελο των ανθρώπων της. Ο πλούσιος ορεινός όγκος της, οι γραφικές παραλίες της, τα αρχαία ‘Αβδηρα, τα Πομακοχώρια της, δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη της να μιλήσει στους φίλους του, στους συναδέλφους και τους γείτονες του να την επισκεφτούν σε πρώτη ευκαιρία και σίγουρα θα αποζημιωθούν με όλα όσα θα δούν και επιπλέον θα διαπιστώσουν τη φιλοξενία και το χαμόγελο των πρόσχαρων ανθρώπων της Ξάνθης.

 

 

ΝΟΜΟΣ ΡΟΔΟΠΗΣ

 

 

Φθάνοντας στην Κομοτηνή, τα Κομοτηνά, στη Γκιουμουλτζίνα όπως την αποκαλούσαν οι Τούρκοι, σήμερα διοικητική πρωτεύουσα της Θράκης και του Νομού Ροδόπης, θα ακούσεις μια φωνή να σου λέει.

Καλώς ήρθατε στην καρδιά της Θράκης, μη φοβάστε δεν είναι παράθυρο κλειστό, απεναντίας είναι ένας κήπος με αξιόλογα αλλά και περιζήτητα λουλούδια

 

 

Αγαπητοί φίλοι, σήμερα η Κομοτηνή του 21ου αιώνα αγωνίζεται να διασώσει τα μνημεία της, να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και προσκλήσεις των καιρών, και μέσα από μια ορθολογιστική διάταξη των δυνάμεων της να ανταποκριθεί στο παρόν και να οδηγηθεί στο μέλλον χωρίς να διαταράξει τις κρατούσες ισορροπίες. Το ανθρώπινο δυναμικό της έχει συνταιριάσει το παλιό με το καινούργιο χωρίς το χθες να χάσει το χρώμα του.

Το πολύχρωμο παζάρι της Τρίτης, χαρακτηρίζεται για την πολυπολιτισμικότητά του. Έμποροι και καταναλωτές, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, Πομάκοι και Αρμένιοι, ένας κόσμος αλλιώτικος, γραφικός και ασυνήθιστος, όπου όλοι ψάχνουν να βρουν ότι τους ενδιαφέρει.

Για την Κομοτηνή κυριαρχεί η άποψη ότι πολιτισμός, ψυχαγωγία και διασκέδαση συμβαδίζουν γι αυτό και η ωραία Κομοτηνή θεωρείται πολυπρόσωπη και δεν αφήνει τον επισκέπτη να πλήξει.

 

ΝΟΜΟΣ ΕΒΡΟΥ

 

 

 

Και φθάνουμε στον Νομό Εβρου, την εσχατιά της πατρίδας μας, το νομό των μουσικών χρωμάτων και των ποικιλόμορφων παραδοσιακών φορεσιών.

Αλεξανδρούπολη, με το φάρο της, Φέρες με την περίφημη Βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας Κοσμοσώτειρας, Το περίφημο δέλτα του Έβρου που πρέπει να γίνει περισσότερο γνωστό στους κάθε λογής επισκέπτες, το δάσος της Δαδιάς, η μεταξένια πολιτεία το Σουφλί, το Διδυμότειχο, η Νέα Ορεστιάδα καθώς και τόσα άλλα τοπωνύμια που συνθέτουν τη μαγευτική εικόνα της περιοχής του Έβρου που για πάρα πολλά χρόνια ήταν παρεξηγημένη από μας τους ίδιους τους Έλληνες. Τόπος εξορίας για τους υπαλλήλους του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, για τους αστυνομικούς και τους στρατιωτικούς.

Και τέλος το μοναδικό Θρακιώτικο νησί, το νησί των ανέμων και του Αιόλου, για άλλους Σαόνησος, Λευκανία και Δαρδανία που στο ψιλότερο βουνό της, το Σάος κατά τον Όμηρο καθότανε ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας και παρακολουθούσε την εξέλιξη του Τρωικού πολέμου

Σήμερα αγαπητοί μου φίλοι ο Έβρος είναι άφθαρτος τόπος αλλά και αξέχαστη εμπειρία. Ο ήλιος του σου διεγείρει τις αισθήσεις και ερωτροπεί μαζί σου. Σήμερα στον Έβρο αγαπητοί φίλοι έρχεσαι πολύ εύκολα αλλά δύσκολα φεύγεις, γιατί είναι τόπος ευλογημένος.

 

Τελειώνοντας αγαπητοί μου, θέλω να σας απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου για την εδώ παρουσία σας και να πούμε όλοι μας μαζί στο μεγάλο μας ποιητή, τον Κωστή Παλαμά ότι δεν φτάνουν

 

Τα δυό μάτια μας

Τα δυό χέρια μας και η καρδιά μας

Για να γευτούμε αυτόν τον τόπο

 

Σας ευχαριστώ και πάλι.