ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΤΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2ο ΣΥΜΠΟΣΙΟ

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ

ΣΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

ΠΤΟΛΜΑΙΔΑ 09,04,2011

Στις 9 και 10 Απριλίου σε ένα περικαλλές κτίριο Ιωνικού ρυθμού, πραγματοποιήθηκε το 2ο συμπόσιο για τη γενοκτονία του Ελληνισμού από τον σύλλογο Μικρασιατών Πτολεμαίδας « Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ»

Η αίθουσα κατάμεστη και τις 2 ημέρες, από τους τοπικούς άρχοντες και φορείς αλλά και πλήθος απλού κόσμου από όλο το φάσμα του προσφυγικού Ελληνισμού και όχι μόνον, έδωσαν μία ξεχωριστή νότα στο σύνολο της εκδήλωσης.

Ο Πρόεδρος κ. Παναγιώτης Στεργιούλης και τα μέλη του Δ.Σ. άξιοι οικοδεσπότες ανταποκρίθηκαν επάξια στις παρακαταθήκες των γονιών τους, τόσο προς την φιλοξενία, μυρωδάτος καφές, διάφορα σπιτικά εδέσματα φτιαγμένα με τις πατροπαράδοτες συνταγές της γιαγιάς, όσο και προς την οργάνωση του συμποσίου.

Οι εισηγητές, άξιοι πανεπιστημιακοί με πανελλήνια και διεθνή εμβέλεια προσπάθησαν ο καθένας με το δικό του ξεχωριστό τρόπο να αναδείξουν τα γεγονότα της εποχής εκείνης, αλλά προπαντός να κατατοπίσουν τους πάντες, πολιτεία, πολιτιστικούς συλλόγους και ομοσπονδίες αλλά και το κοινό για το πώς να μεθοδευτούν οι πρέπουσες κινήσεις στο μέλλον για την αναγνώριση της γενοκτονίας του ελληνισμού της καθ ημάς ανατολής.

Μετά την ολοκλήρωση της κάθε συνεδρίας, οι ερωτήσεις από το κοινό που διψούσε να πληροφορηθεί και να εμπλουτίσει τις γνώσεις τους δημιουργούσαν ένα εποικοδομητικό διάλογο.

Σε όλη τη διάρκεια του συμποσίου υπήρχε λόγος, αντίλογος αλλά και διαφωνία μερικές φορές με αποτέλεσμα στο τέλος να οδηγηθούμε όλοι μας στο συμπέρασμα πως μόνο ενωμένοι θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε την πολυπόθητη συγνώμη από τους θύτες για τα θύματα της γενοκτονίας και όχι σαν μεμονωμένες εθνικοτοπικές ομάδες και ότι δεν πρέπει με τίποτε να λησμονήσουμε τους νεκρούς αδελφούς, και ακόμη ότι το δικαίωμα στη μνήμη δεν πρέπει να αποτελεί ρεβανσισμό, αλλά διδαχή για αγάπη και αποφυγή λαθών.

Οι εισηγήσεις και οι εισηγητές ήταν οι εξής:

1) Το υπόβαθρο της Γενοκτονίας των Χριστιανικών λαών της Ανατολής και το χρέος μας σήμερα από τον κ. Παυλίδη Αντώνη

2) Μικρασιατική εκστρατεία. Πως κερδίσαμε τις μάχες κασι χάσαμε τον πόλεμο από τον κ. Τσίρκας Ευάγγελο

3) Η στρατηγική της ανθρωπότητας πέρα από την ανθρωπιά από τον Λυγερό Νικόλαο

4) Νομικές, διπλωματικές και πολιτικές διαστάσεις της γενοκτονίας των Ελλήνων από τον Μαλκίδη Θεοφάνη

5) Τα οικονομικά μέτρα κατά των Ελλήνων την περίοδο 1914-1991 από την κ. Μπουμπουγιατζή Ευαγγελία

6) Πόντος-δικαίωμα και υποχρέωση στη μνήμη από τον κ. Φωτιάδη Κων/νο

7) Ο πρώτος διωγμός των Ελλήνων στην Ανατολική Θράκη από τη Τσακόγλου Βασιλική και

8) Το έγκλημα της Γενοκτονίας είς βάρος του Μικρασιατικού Ελληνισμού αιι οι αρνήσεις του από την κ. Γαλανού χαρά

Να σημειωθεί ότι ο γνωστός μας καθηγητής κ. Σαρρής Νεοκλής δεν μπόρεσε να παρευρεθεί για λόγους υγείας.

Στο συμπόσιο την ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΡΑΚΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ εκπροσώπησαν ο κ. Ελευθέριος θ. Χατζόπουλος, πρόεδρος, ο κ. Παναγιώτης θεοδωρίδης Α! Αντιπρόεδρος και η κ. Ελένη Γκαιτατζή Γεν. Γραμματέας. Καθώς και το προεδρείο της ΘΡΑΚΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΕΟΡΔΑΙΑΣ « Ο ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ»

Το συμπόσιο χαιρέτησε η Π.Ο.Θ.Σ. επισημαίνοντας τα παρακάτω.

`

Κύριε Πρόεδρε

Κυρίες και Κύριοι

Θα ξεκινήσω με τη σκιαγράφηση της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΘΡΑΚΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ της οποίας εχω την τύχη να είμαι Πρόεδρος της και που έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη μας, επισημαίνοντας ότι φέτος η Π.Ο.Θ.Σ. συμπλήρωσε 20 χρόνια ζωής.

Συμμετέχει στην οργανωτική επιτροπή των παγκοσμίων συνεδρίων των Θρακών, στο ίδρυμα Παναγία Κοσμοσώτηρα και οι σύλλογοι μέλη της ανέρχονται στους 135 με προοπτική αύξησης τους.

Στα είκοσι αυτά χρόνια έχει δημιουργήσει ποικιλόμορφο, σημαντικότατο και ουσιαστικό έργο από τα οποίο ξεχωρίζουν κατά την άποψη μας δύο πολύ σημαντικά γεγονότα..

1ον) Η συνεργασία της με τον μακαριστό μητροπολίτη Διδυμοτείχου – Ορεστιάδας και Σουφλίου κ.κ. Νικηφόρο για την Αγιοποίηση του Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Κυρίλλου του ΣΤ! το 1991 και

2ον) η δικαίωση των προσπαθειών της σε εναρμονισμένη πολυετή συνεργασία με τους συλλόγους μέλη της και τις άλλες δύο ομοσπονδίες των Θρακών για την καθιέρωση της 6ης Απριλίου 1914 μέσα από το 7ο Παγκόσμιο Συνέδριο των Θρακών στο Διδυμότειχο το 2006 ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αγωνίζεται και δεν υποστηρίζει την ενιαία γενοκτονία του Ελληνικού γένους.

Σκοπός της είναι η έρευνα, η μελέτη και η προβολή του πολιτισμού και ειδικά της ιστορίας της Θράκης αφού η επίσημη Ελληνική ιστορία για λόγους ανεξήγητους δεν αναφέρει τα όσα θα έπρεπε τόσο για τη συμμετοχή της στην επανάσταση του 1821 όσο και για τη γενοκτονία του Θρακικού Ελληνισμού και συνεχίζει να κωφεύει για τα όσα συμβαίνουν στη Θράκη του σήμερα, ψευτομουφτής , προξενείο, Πομάκοι Ρόμ, μουσουλμάνοι βουλευτές και τόσα άλλα.

Στόχος της είναι να καταστούν η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΡΑΚΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ και οι σύλλογοι μέλη της φορείς πνευματικής δημιουργίας, αυτής που ξέρει να συμφιλιώνει να εμπνέεται και να οραματίζεται από την αρχέγονη μνήμη και τη λάμψη της λαϊκής παράδοσης με τον προβληματισμό της σύγχρονης κοινωνίας.

Οραματίζεται τη Θράκη του σήμερα και προπαντός του αύριο σε πρωτεύοντα πολιτικοοικονομικό ρόλο με την πολυπολιτισμική της κοινωνίας να διάγει ειρηνική συμβίωση και δημιουργική μακριά από ετερόκλητα συμφέροντας και ξένα κέντρα αποφάσεων.

Όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους πραγματοποιείται το παρόν συμπόσιο από το σύλλογό σας κύριε Πρόεδρε, που στοχεύει στην ανάδειξη της ενιαίας γενοκτονίας του Ελληνισμού της καθ ημάς Ανατολής, και την αποτελμάτωσή της,, η Π.Ο.Θ.Σ. είναι αρωγός στην προσπάθεια σας αυτή αφού επιμένει να παρουσιάζει με παρρησία προς κάθε κατεύθυνση, όποτε και όταν της δίνεται η ευκαιρία τις πάγιες θέσεις της για το θέμα αυτό, αφού επιμένει στην ανάδειξη του δάσους και όχι του δέντρου γιατί έμαθα να λειτουργεί στα πλαίσια του ΕΜΕΙΣ και όχι του ΕΓΩ.

Κυρίες και Κύριοι, σεβαστοί εισηγητές δεν είμαι εδώ για να διδάξω ιστορία, γιατί θεωρώ ότι δεν είμαι ο κατάλληλος. άρα δεν θα μιλήσω για τη γενοκτονία του Θρακικού Ελληνισμού που ξεκινάει από το 1985 με τη βίαιη προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας από τους Βουλγάρους με αποκορύφωμα το Πάσχα του 1914 από τους Τούρκους που ονομάσθηκε « Μαύρο Πάσχα» και τελείωσε το 1922. Πιστεύω ότι η εισηγήτρια κυρία Βάσω Τσακόγλου – φιλόλογος – ερευνήτρια θα δώσει πλήρη εικόνα της γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού.

Επιτρέψτε μου όμως αγαπητοί μου σύνεδροι να επισημάνω ότι είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι η Θρακική Γενοκτονία είναι ιστορικά αποδεδειγμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη, ενώ αντίθετα είναι αποσιωπημένη και ελάχιστα μνημονευμένη από την Ελληνική ιστοριογραφία καθώς και από την πολιτεία, και εδώ τολμούμε να προσθέσουμε ότι μεγάλη ευθύνη φέρουμε και εμείς οι Θρακιώτες επειδή ήμαστε χαμηλών τόνων.

Βρίσκομαι εδώ εκπροσωπώντας τη μεγαλύτερη ομοσπονδία του Θρακικού Ελληνισμού για να επισημάνω προς κάθε κατεύθυνση αλλά και για να παρακαλέσω για μια φορά ακόμη κάθε υπεύθυνο και αρμόδιο και δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω πως¨

« Η εξόντωση των Χριστιανών της Τουρκίας γενικά και ειδικά των Ελλήνων της καθ ημάς Ανατολής ήταν μία οργανωμένη σφαγή η οποία έγινε σε μεγάλη κλίμακα και διαπράχθηκε πολύ πριν από την αποβίβαση Ελληνικών στρατευμάτων στην Σμύρνη. Την είχαμε ιδεί να διενεργείται την εποχή του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ του «σφαγέα», την έχουμε παρακολουθήσει καλύτερα οργανωμένη και πλέον ανεπτυγμένη από τους Νεότουρκους Ταλαάτ και Εμβέρ, σε συνεργασία με τους πάτρωνες τους Γερμανούς επιτελείς Γκόλτς και Λίμαν , που ξεκίνησε από την Ανατολική Θράκη και τελούσε υπό την καθοδήγηση του στρατιωτικού κομιτάτου που συγκροτήθηκε στη Ραιδεστό από Τούρκους αξιωματούχους, αστυνομικούς, δικαστικούς υπαλλήλους, φανατικούς μουσουλμάνους, από κατάδικους των φυλακών που απελευθερώθηκαν για το σκοπό αυτό καθώς και από πρόσφυγες μουσουλμάνους από τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη και τη Μακεδονία και τελούσε υπό την εποπτεία του αρχηγού του Τουρκικού στρατού, Μεχμέτ Αλή Πασά και με σύνθημα τις λέξεις « Γιάκα – Γιακίν – Κεσίν» που σημαίνουν « Λεηλατήστε – κάψτε – σφάξτε» και θα την ξανασυναντήσουμε συντελούμενη μέχρι την φρικτή της ολοκλήρωση από τον Μουσταφά Κεμάλ όπως μας λέει και ο Γεώργιος Χόρτον, στο βιβλίο του»Η μάστιγα της Ασίας»

Επειδή κύριε πρόεδρε, στην πόλη σας αλλά και στην ευρύτερη της περιοχή , αρκετοί συμπολίτες σας κατάγονται από το Οικονομιό, το Ξάστερο και Αιγιαλό της Ανατολικής Θράκης θα αναφέρω δυο τρείς αράδες του ποιητή λαού και τα συμπεράσματα δικά σας

Αιγιαλός, Οικονομιό, δυστυχισμένο Ξάστρο,

Χωριά Ελληνικότατα, που έλαμπαν ως άστρο

Χωριά ωραιότατα του έθνους πονεμένα

Τα τέκνα τους τα είδαμε σε μια στιγμή σφαγμένα

Δεν σας το κρύβω κύριε Πρόεδρε, ότι η συμμετοχή μας ήταν αμφίβολη. αλλά η γνωριμία μας στις 24 Μαρτίου και ειδικά οι χαιρετισμοί τόσον ο δικός σας, όσο και της κυρίας Δημάρχου που αναγράφονται στην πρόσκληση που μας απευθύνατε χωρίς να υπολείπονται οι άλλοι δικαιολογούν απόλυτα τη συμμετοχή μας στο

2ο συμπόσιο με τίτλο

«Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ

ΣΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ»

Για το δια ταύτα, χωρίς κανένα δισταγμό, προτείνουμε:

Πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους μας ότι το θέμα της Γενοκτονίας δεν είναι θέμα ενδιαφέροντος μόνο των Ποντίων, των Μικρασιατών ή των Θρακών, αλλά είναι θέμα όλων των Ελλήνων όπως τονίστηκε και στο παρελθόν από εισηγητές που συμμετέχουν στο συμπόσιο.

Εάν μέχρι σήμερα η ημέρα μνήμης και οι εκδηλώσεις τιμής των δολοφονημένων από την τουρκική λαίλαπα Ποντίων αδελφών μας περιορίζεται σε μία τυπική διαδικασία, κάθε 19η Μαΐου, οπότε το χρέος μας εξαντλείται σε μια ομιλία, κάποια κατάθεση στεφάνων, άντε και σε μια θυροκόλληση ψηφίσματος μετά από μία πορεία προς το τουρκικό προξενείο, αυτό δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συμβεί ούτε στην περίπτωση εκδηλώσεων τιμής της Γενοκτονίας των Θρακών και των Μικρασιατών,, πολύ δε περισσότερο στην επιδιωκόμενη καθιέρωση της ημέρας μνήμης για την ενιαία γενοκτονία του προσφυγικού Ελληνισμού της καθ υμάς Ανατολής.

Για να αποφευχθούν λάθη και για να επιτευχθούν νέα δεδομένα θα πρέπει να ομονοήσουμε και να κατανοήσουμε ότι ήμαστε ένα γένος, ένα έθνος και ότι μόνον όλοι μαζί θα πετύχουμε αυτό που επιδιώκουμε ο καθένας ξεχωριστά.

Η Κωνσταντινούπολη δεν αλώθηκε γιατί ξεχάστηκε ανοικτή η Κερκόπορτα, έπεσε γιατί υπήρχε η διχόνοια που εκφραζόταν από τους ενωτικούς και τους ανθενωτικούς και από την επιπόλαιη και μίζερη μικροπολιτική διαχείριση των γεγονότων, το ίδιο και η Μικρασιατική καταστροφή ήταν αποτέλεσμα της διχόνοιας των Βενιζελικών και των βασιλικών και της λανθασμένης πολιτικής.

Έλεος, σήμερα δεν πρέπει ένα ενιαίο θέμα και μάλιστα τόσης μεγάλης Εθνικής σημασίας να το τοποθετούμε σε λανθασμένες βάσεις διαχείρισης και διεκδίκησης, όπως της λογικής εμείς υπεστήκαμε περισσότερα άρα διεκδικούμε περισσότερα ή του προχωρήσαμε ένα βήμα περισσότερο άρα τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω.

Οι Αρμένιοι μη ξεχνάμε πέτυχαν την αναγνώριση και τη διεθνοποίηση της γενοκτονίας τους ενωμένοι. Οι Εβραίοι πέτυχαν αναγνώριση της γενοκτονίας τους γιατί ήταν ενωμένοι που αν τυχόν και αυτοί πήγαιναν ξεχωριστά εβραίοι της Πολωνίας, της Γαλλίας, της Ελλάδας κλπ σίγουρα ακόμη θα ψαχνότανε.

Κλείνω με την ευχή, απευθυνόμενος εις ώτα ακουόντων, ότι οι πολιτιστικοί σύλλογοι του προσφυγικού Ελληνισμού και ειδικότερα οι Ομοσπονδίες τους που πλαισιώνονται από αξιόλογους επιστημονικούς και πανεπιστημιακούς συνεργάτες, να προχωρήσουν ενωμένοι, αφού η ισχύς εν τη ενώσει, με σχεδιασμό και προγραμματισμό που θα έχει βάθος χρόνου και να χαρακτηρίζεται από υπομονή και επιμονή, να διεκδικήσουν την αναγνώριση της μίας και μοναδικής γενοκτονίας του Ελληνισμού της καθ ημάς Ανατολής και να απαιτήσουν την πολυπόθητη συγνώμη αφ ενός μεν από τους θύτες, αφετέρου δε την αναγνώριση της από τον ΟΗΕ, αφού αυτά που μας χωρίζουν είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα, ενώ αυτά που μας ενώνουν είναι πάρα πολλά και τα οφείλουμε κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι εισηγητές, κυρίες και κύριοι είτε το θέλουμε είτε όχι στον κόσμο που χάθηκε αλλά δεν ξεχάσθηκε, σε αυτούς που κοιμήθηκαν στα Άγια χώματα τα πάντοτε Ελληνικά και τέλος να συνειδητοποιήσουμε ότι η γενοκτονία όπως τονίσθηκε δεν αφορά μόνο τους Θρακιώτες, τους Μικρασιάτες και τους Πόντιους, αλλά είναι υπόθεση όλων των Ελλήνων και είναι η βαριά μας κληρονομιά, είναι το χρέος τιμής στους αδικοχαμένους και προπαντός στις γενιές που ακολουθούν.

Εμείς σαν ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΊΑ ΘΡΑΚΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ βροντοφωνάζουμε ΝΑΙ στη μία και μοναδική γενοκτονία του Ελληνισμού της καθ ημάς Ανατολής

Φύλακες γρηγορείτε άλλως αναλάβατε τις ευθύνες σας έναντι της ιστορίας

Κύριε Πρόεδρε , του Συλλόγου Μικρασιατών Πτολεμαίδας, σας ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία στις εργασίες του συμποσίου σας.

Αγαπητοί φίλοι σας ευχαριστώ θερμά για την προσοχή σας,

Πτολεμαίδα 2011-04-09

Ελευθέριος Θ. Χατζόπουλος

Πρόεδρος Π.Ο.Θ.Σ.

Οι συμμετέχοντες εκπρόσωποι της Π.Ο.Θ.Σ.


Χαρακτηρισμένη ως η «μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμών στην ιστορία»[1], η αθρόα εισροή προσφύγων στην ελληνική επικράτεια, απότοκη της λεγόμενης Μικρασιατικής Καταστροφής, προκάλεσε μια σειρά ανακατατάξεων σε δημογραφικό και οικονομικό επίπεδο, τα οποία κλήθηκε να αντιμετωπίσει η Ελλάδα εν τω μέσω των ήδη διαμορφωμένων αρνητικών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. Τα προβλήματα αυτά ήταν η στέγαση, οι υποδομές υποδοχής και εγκατάστασης, η δημόσια υγεία και η επαγγελματική αποκατάσταση των προσφύγων. Στην πραγματικότητα το προσφυγικό ζήτημα της συγκεκριμένης περιόδου είναι το τελευταίο μιας μακράς σειράς πληθυσμιακών ανακατατάξεων στον ελλαδικό χώρο ήδη από τον 17ο αιώνα, για αυτό χρειάζεται πιθανώς να καθοριστεί επακριβώς το ιστορικό πλαίσιο των γεγονότων που οδήγησαν στην ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και του νεοσύστατου τότε τουρκικού κράτους