ΕΝΑΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΡΑΚΩΝ (Β' ΜΕΡΟΣ)

 

2Η ΗΜΕΡΑ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ – ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ




ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΟΥΣΤΟΓΛΟΥ ΣΤΟ 9ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΡΑΚΩΝ



Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Αγαπητοί συμπατριώτες,

Θράκες του κόσμου,



Αισθάνομαι μεγάλη τιμή που βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας.

Ανάμεσα στους Απόδημους Θράκες. Τους άξιους πρεσβευτές του Πολιτισμού και του ήθους μας.

Φέτος το συνέδριο διοργανώνεται σε μία κομβική, ιστορική στιγμή για την πατρίδα μας.

Γνωρίζετε ότι η χώρα μας δοκιμάστηκε και εξακολουθεί να δοκιμάζεται σκληρά το τελευταίο διάστημα, εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οποία είχε ως συνέπεια και την πολιτική, κοινωνική και θεσμική κρίση.

Συναντιόμαστε είκοσι χρόνια μετά την πραγματοποίηση του πρώτου συνεδρίου, σε μία Θράκη διαφορετική σε όλα τα επίπεδα, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό. Η Θράκη αλλάζει, όπως αλλάζει και η Ελλάδα. Η γη μας, η πατρίδα μας η γέφυρα που ενώνει Ανατολή και Δύση, ο τόπος μας που τόσα πολλά έχει προσφέρει στον ελληνισμό, με την πλούσια ιστορία της, την παράδοση και τον πολιτισμό της αλλά κυρίως με το πλούσιο ανθρώπινο δυναμικό της, σήμερα ταλανίζεται, από τη δύσκολη διεθνή συγκυρία.

Φίλες και Φίλοι,

Το συνέδριο των Θρακών αποτελεί έναν σπουδαίο θεσμό γιατί :

Πραγματοποιείται στη Θράκη, μία πολιτισμική κοινωνία που από αρχαιοτάτων χρόνων τη διέπουν οι αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισονομίας και της ισοπολιτείας

Γιατί οι Θράκες έχουν αποδείξει στη μακραίωνη ιστορία τους ότι δεν διακατέχονται από φοβικά και εθνικιστικά σύνδρομα, αλλά είναι ανοιχτοί σε όλο τον κόσμο.

Κυρίως όμως γιατί οι Θράκες είναι ενεργοί πολίτες, όχι απλοί θιασώτες των όσων διαδραματίζονται γύρω τους, που ξέρουν να διεκδικούν και να αγωνίζονται για την εφαρμογή μιας πολιτικής που θα πηγάζει από τη θέληση του ελληνικού λαού. Αυτός είναι άλλωστε ο ορισμός της Δημοκρατίας.

Αγαπητοί σύνεδροι ,

Είναι πολύ σημαντικό να γίνεται αναφορά σε συνέδρια σαν κι αυτό της ανεκτίμητης κληρονομιάς μιας, της ιστορίας μας, γιατί αυτή είναι η πυξίδα για τη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας. Ωστόσο η Θράκη δεν είναι μόνο η ιστορία της, έχει παρόν και θα έχει και μέλλον. Αυτό το μέλλον και η ανάπτυξή της θα πρέπει να είναι η προτεραιότητά μας.

Νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε για το πόσο άδικη είναι για τους πολίτες, για την ιστορία μας, για όλους εμάς η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η πατρίδα μας. Βρεθήκαμε να παλεύουμε για την αποτροπή ειλημμένων αποφάσεων, να αμυνόμαστε απέναντι σε οικονομικά συμφέροντα και να προσπαθούμε να εισακουστεί το αυτονόητο : Ότι κανείς δεν μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις ανακόλουθες με τη βούληση του λαού.

Πως είναι δυνατό να αποδεχτούμε ότι το μέλλον της Θράκης είναι τα 10-12 εκατομμύρια τόνων τοξικών αποβλήτων που θα μας αφήσουν φεύγοντας οι «χρυσοθήρες».

Πόσο κοστολογείται η υγεία, η ζωή, το περιβάλλον, η βιωσιμότητα μιας περιοχής.

Πως διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα, αποσιωπούνται οι τραγικές για τον άνθρωπο και τη φύση επιπτώσεις υπό την ασπίδα μιας απόφασης fast track, όταν μάλιστα αυτή έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τη θέληση των τοπικών κοινωνιών.

Ναι η Θράκη είναι χρυσορυχείο αλλά για το σπουδαίο φυσικό πλούτο που διαθέτει, για τους αγρότες, τους επιστήμονες, τους πολίτες που με απαράμιλλο ζήλο προσπαθούν να δημιουργήσουν στον τόπο τους να πιάνουν τόπο και τη Θράκη να έχει την ανάπτυξη που της αξίζει.

Έχουμε αποδείξει ότι θέλουμε σχέσεις φιλίας και συνεργασίας με όλους τους γειτονικούς λαούς. Παλεύουμε με συνέπεια ώστε η ασφάλεια, η σταθερότητα και η ειρήνη, να αποτελέσουν τα θεμέλια πάνω στα οποία θα στηθεί μια σταθερή πορεία ανάπτυξη όχι μόνο για την περιοχή μας αλλά και για τους γείτονές μας.

Πιστεύω ότι κανείς δε διαφωνεί ότι η αθρόα είσοδος των παράνομων μεταναστών στη χώρα μας αποτελεί ζήτημα πρώτης εθνικής προτεραιότητας, που πρέπει να αντιμετωπιστεί με γνώμονα μία ανθρωπιστική πολιτική. Όχι όμως σε βάρος της ασφάλειας των πολιτών.

Η Θράκη δεν αντέχει άλλους μη νόμιμους μετανάστες και οι ενέργειες της κυβέρνησης που θεωρητικά στοχεύουν στην ηρεμία και την ασφάλεια του τοπικού πληθυσμού μόνο τη διόγκωση του υπάρχοντος προβλήματος μπορούν να επιφέρουν.

Δεν είναι δυνατόν στο σχεδιασμό της κυβέρνησης να περιλαμβάνεται το κλείσιμο των τριών σχολών (Ξάνθης-Κομοτηνής-Διδ/χου) και μάλιστα με τρόπο αιφνιδιαστικό, έτσι νοείται η ανάπτυξη της Θράκης ;

Αγαπητοί Συμπατριώτες,

Δεν θέλω να σας κουράσω και να καταχραστώ το χρόνο σας. Δεν θα ήμουν όμως ειλικρινής απέναντί σας εάν αποσιωπούσα και την άλλη όψη της Θράκης μας. Η σημερινή παρουσία σας εδώ είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί ο Απόδημος Ελληνισμός είναι η μεγαλύτερη δύναμη που διαθέτει η χώρα, για να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Αποτελεί ζωντανό παράδειγμα των δυνατοτήτων του ελληνισμού. Το σημαντικότερο, αποδεικνύετε για μία ακόμη φορά ότι οι Θράκες είναι παντού αλλά με τη Θράκη πάντα μέσα τους.

Αναγνωρίζοντας λοιπόν το πολυδύναμο ρόλο σας, δεν θα μπορούσα να μη ζητήσω τη στήριξή σας για τη δημιουργία ενός κινήματος προοδευτικής κατεύθυνσης, πέρα και πάνω από πολιτικές και κομματικές πεποιθήσεις, διεκδίκησης των προοπτικών που μας αξίζουν, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας επανεισόδου της πατρίδας μας σε τροχιά ανάπτυξης.

Σας ευχαριστώ και εύχομαι ολόψυχα επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου σας.
I-Reporter



Με εισηγήσεις, προτάσεις και παρεμβάσεις συνέδρων ολοκληρώθηκε η δεύτερη ημέρα των εργασιών του 9ου Παγκόσμιου Συνέδριου Θρακών, στις Φέρες του δήμου Αλεξανδρούπολης. Στο ...
κλειστό γυμναστήριο της πόλης, οι σύνεδροι κατέθεσαν τις θέσεις και τις προτάσεις τους για την ανάπτυξη και την πρόοδο της περιοχής, ενώ έγιναν αναφορές και στα συμπεράσματα και στα ψηφίσματα προηγούμενων συνεδρίων.

Τη συζήτηση συντόνισαν ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης και πρόεδρος του Συνεδρίου,  κ. Ευάγγελος Λαμπάκης και ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θρακικών Σωματείων (Π.Ο.Σ.Θ.), κ. Ελευθέριος Χατζόπουλος.


Ειδικότερα, σε ότι αφορά στους τρεις κύριους εισηγητές, ο καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, κ. Παναγιώτης Καρακατσάνης, αναφέρθηκε στις «Επιδράσεις της Ορφικής Σκέψης στη συγκρότηση και εξέλιξη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας». Όπως σημείωσε, «κατά την ορφική ανθρωπολογία το ανθρώπινο γένος παρουσιάζεται αφενός μεν δισυπόστατης οντολογικής συγκρότησης με αθάνατη ψυχή σε φθαρτό και εφήμερο σώμα-φυλακή της, αφετέρου δε βεβαρημένο με ένα προπατορικό αμάρτημα, επειδή οι προπάτορες Τιτάνες κατέφαγαν το Θεό. Από το αμάρτημα αυτό η ανθρώπινη ψυχή, προκειμένου να αποφύγει το κολαστήριο των αέναων μετενσαρκώσεων, στο οποίο έχει καταδικαστεί, θα πρέπει απαραιτήτως να εξαγνιστεί. Για την ενίσχυση της θεϊκής δυναμικότητας της ψυχής  του και για τον εξαγνισμό της από το προαναφερθέν προπατορικό αμάρτημα εκχωρήθηκε από την ορφική διδασκαλία στον άνθρωπο ουσιαστικά μια δυνατότητα: Η συμμετοχή στα ορφικά μυστήρια και η αυστηρή τήρηση των κανόνων του δόγματος για μια ανεπίληπτη μυστηριακή ζωή».


Στον «Ξεριζωμό του Θρακικού Ελληνισμού» αναφέρθηκε η διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, κ. Ιφιγένεια Βαμβακίδου. Μεταξύ άλλων τόνισε ότι «Οι διώξεις των Θρακών χρονολογούνται επακριβώς από τα τέλη του 1912, λόγω της βουλγαρικής τρομοκρατίας και κορυφώνονται το 1913 για να συνεχιστούν από τους Νεότουρκους […] Από το σύνολο των ξεριζωμένων Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης μόνο το ήμισυ είχε υποκύψει σε πραγματικό διωγμό και εξαναγκάστηκε σε φυγή. Μολονότι οι πληθυσμοί εγκατέλειπαν τις πατρίδες έπαιρναν μαζί τους εικόνες εκκλησιών και έθαβαν τις Άγιες Τράπεζες για να μην τις βεβηλώσουν οι Τούρκοι. Η ιδέα της φυγής αποτέλεσε γενικευμένο φαινόμενο στην Ανατολική Θράκη: οι μακροπρόθεσμες προοπτικές των Νεότουρκων κατά του ελληνισμού αποκαλύφθηκαν τον Μάιο του 1914 και από τη  υποτιμητική στάση του βεζίρη της Πύλης Σαίντ Χαλήμ πασά όσον αφορούσε τις ενέργειες του Έλληνα πρέσβη Δ. Πανά. Οι διώξεις των Νεότουρκων από το καλοκαίρι του 1914 μετασχηματίστηκαν σε γενοκτονία του θρακικού ελληνισμού».


Τέλος, ιδιαίτερη συζήτηση έγινε για τη «Συμβολή του πρωτογενούς τομέα στην ανάπτυξη της Θράκης», με αφορμή την εισήγηση του αντιπρύτανη ακαδημαϊκών υποθέσεων και προσωπικού του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή, κ. Μόσχου Πολυσίου. Όπως ανέφερε ο κ. Πολυσίου, «στη σημερινή συγκυρία, οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες για επενδύσεις στο αγροδιατροφικό σύστημα αποκτούν ιδιαίτερη σπουδαιότητα, καθώς διανύουμε μια εποχή μετάβασης σε ένα νέο αγροτικό γίγνεσθαι που θα αλλάξει εντελώς το τοπίο της Ελληνικής και παγκόσμιας Γεωργίας. Αν η διστακτικότητα, που μέχρι σήμερα χαρακτήριζε τις κινήσεις των ενδιαφερόμενων, δώσει τη θέση της σε οργανωμένες και συντονισμένες προσπάθειες επιχειρηματικής πρωτοβουλίας βιομηχανικής κλίμακας είναι μαθηματικά σίγουρο ότι αυτές θα στεφθούν από επιτυχία».

 

9o Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών, Αύγουστος 2012

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΒΑΜΒΑΚΙΔΟΥ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ

ΝΕΟΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Ευχαριστίες για την πρόσκληση

Μεγάλη τιμή για μένα η πρόσκληση

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον Ελευθέριο Χατζόπουλο Πρόεδρο και ένθερμο υπστηρικτή την Ομοσπονδίας ΚΑΙ τον Δήμαρχο Ευάγγελο Λαμπάκη. Είμαι Θρακιώτισσα, από Άβδηρα, Ξάνθη με καταγωγή από Αδριανούπολη και χαίρομαι κάθε φρά που συναντώ Θράκες και φίλους αγαπημένους, συνεργάτες και τοπικούς ερευνητές, όπως τον Μιχάλη Πατέλη.

Η σημερινή ομιλία είναι αφιερωμένη στον Καθηγητή ιστορίας Κ. Βακαλόπουλο, γιατί από το 1980 εκδίδει επιστημονικά βιβλία για την ιστορία της Θράκης αναδεικνύοντας τις πηγές και τεκμηριώνοντας την ιστορική δράση, ενώ για πολλά χρόνια μετέχει ενεργά στις δράσεις και εκδηλώσεις των θρακικών σωματείων.

Ο ΞΕΡΙΖΩΜΟΣ ΤΟΥ ΘΡΑΚΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

«Οι ελληνικοί πληθυσμοί της ανατολικής Θράκης υπήρξαν οι πρώτοι αλύτρωτοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας που υπέστησαν νωρίτερα από τους Μικρασιάτες και Ποντίους τις βουλγαρικές και τουρκικές διώξεις εξαιτίας των βαλκανικών πολέμων και των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων τους»

Κ. Βακαλόπουλος (1998). Διωγμοί και γενοκτονία του θρακικού ελληνισμού, ο πρώτος ξεριζωμός (1908-1917). Θεσσαλονίκη: Ηρόδοτος, σελ. 23

Η ιστορική αφήγηση ως διδακτικό έργο- μονόλογος σε κάθε ακροατήριο είναι πληκτική γι' αυτό ο διάλογος και η ενεργή συμμετοχή σας στα ιστορικά στοιχεία που συνοπτικά θα σας παρουσιάσω και τα οποία με λεπτομέρεια μπορείτε να διαβάσετε στην ιστορική βιβλιογραφία και στις πηγές, ιδιαίτερα όπως αναδείχτηκαν από το συλλογικό έργο του Καθηγητή Κωσταντίνου Βακαλόπουλου.

Εισαγωγικά αναφέρομαι σύντομα στο γεωγραφικό προσδιορισμό της Θράκης (μείζονος) και στην αρχαία εποχή της. Η γεωγραφία για κάθε χώρα και λαό προσδιορίζει τους κατοίκους, τον τρόπο ζωής, την οικονομία, τον πολιτισμό και την ταυτότητά τους, ιδιαίτερα σ' εμάς τους ακρίτες, τους συνοριακούς κατοίκους.

Η ΓΛΩΣΣΑ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ.

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΘΡΑΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΗΣ, αλλά ο αρχαιότερος τύπος που συναντάται αφορά στις λέξεις: Θράσικτες, Θρασκίας που είναι ο άνεμος διασώθηκε η λέξη και στα ποντιακά (θρασκέας). ΘΡΑΙΚΕΣ – ΘΡΑΙΚΗ: ως όρος προσδιορίζει επίσης τη θρησκεία, που ετυμολογείται από τη λέξη Θρήσσα: από τις μυημένες στα Καβείρια μυστήρια Θράκισσες γυναίκες: «ταις περί τον Αίμον Θρήσσαις όμοια δρώσιν αφ' ων δοκεί και το θρησκεύον όνομα ταις κατακόροις γενέσθαι και περιέργοις ιερουργίαις» Πλούταρχος -Αλέξανδρος 2,5 {Ι 665α}.

Στην αρχαιότητα οι Θράκες ήταν χωρισμένοι σε μικρά βασίλεια και ζούσαν από το βόρειο Αιγαίο μέχρι τον Εύξεινο Πόντο και τις παραδουνάβιες χώρες, οι οποίες κατείχαν το μεγαλύτερο τμήμα της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Για την προϊστορική εποχή της Θράκης αντλούμε στοιχεία από τα αρχαιολογικά ευρήματα στον ποταμό Άρδα, στον Έβρο (παλαιολιθική εποχή 10.000-7.000) και από τα πολλά ευρήματα στη μείζονα περιοχή της ανατολικής Μακεδονίας και νότιας Βουλγαρίας, τους νεολιθικούς δηλαδή οικισμούς (4500-3000).

Δεχόμαστε τις απόψεις της ομότιμης καθηγήτριας Βασιλικής Παπούλια, βυζαντινολόγου για την αρχαία Θράκη ως ιστορική ενότητα και αναφερόμαστε επιγραμματικά στην ευρύτερη σημασιοδότηση της Θράκης ως το σύνολο περιοχών από φύλα συγγενικά προς τους Θράκες και στο περιορισμένο σημαινόμενο ως γεωγραφικός προσδιορισμός που ορίστηκε από τους Έλληνες.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΡΑΚΩΝ σημαίνει τον ΤΟΠΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Ο ορισμός των χρονικών-ιστορικών ορίων αφορά στη γραπτή παράδοση, την ελληνορωμαϊκή.

Στα ιστορικά χρόνιατα γεωγραφικά όρια περιορίστηκαν από το θρακικό πέλαγος μέχρι το Στρυμόνα, τον 4ο αιώνα στον Νέστο ποταμό, τα ρωμαϊκά χρόνια στα νότια του Αίμου (46-330 μ.Χ) και στο Βυζάντιο περιορίζεται στην περιοχή της ανατολικής Θράκης και στην Κωνσταντινούπολη (330-1453).

Ο θρακικός πολιτισμός προσδιορίζεται ως αγροτοκτηνοτροφικός με έμφαση στην μουσική κουλτούρα (βλ. Ορφέας), στην απολλώνεια αρμονία, αλλά και στη διονυσιακή υπέρβαση της αρμονίας. Στην πρώιμη αρχαιότητα εντοπίζουμε την αυτάρκεια της Θράκης, τα πολύτιμα μέταλλα, τα δάση, τα βοσκοτόπια, τα πλωτά ποτάμια και όλα αυτά που έλειπαν από τον άνυδρο νότο.

Βασικά πνευματικά κέντρα αποτελούν οι αιολικές, ιωνικές και δωρικές πόλεις στα θρακικά παράλια. Τα Άβδηρα ήταν το κέντρο της φιλοσοφίας (βλ. Πρωταγόρας, Λεύκιππος, Ανάξαρχος, Δημόκριτος). Επίσης πολλά καλλιτεχνικά εργαστήρια κεραμικής, μεταλλοτεχνίας αναπτύχθηκαν.

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΤΟΥ Β΄ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ- ΜΟΛΙΣ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΗΓΕΤΙΔΑ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΑΡΟΥΣ ΜΕΤΑΤΟΠΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΒΟΡΡΑ. Η πρώτη συστηματική οχύρωση οφείλεται στον Φίλιππο για να ελέγχονται οι διαβάσεις (παράδειγμα τα 5 κάστρα στην κατάφυτη κοιλάδα του Νέστου).

Βασική ιστορική παράμετρος για τη μείζονα Θράκη αποτελεί επίσης η εξάπλωση των Ρωμαίων στην ανατολή, γιατί οι γεωγραφικοί χώροι έγιναν ζωτικό, επικοινωνιακό μέσο σύνδεσης. Για το λόγο αυτό έγινε η διάνοιξη χερσαίων δρόμων (Εγνατίας από Αδριατική μέχρι Έβρο) και η ίδρυση πόλεων που συνεπάγεται την εξέλιξη. Στη συνέχεια η μεταφορά της πρωτεύουσας το 330μ. Χ. προωθεί την Θράκη ως κέντρο του ελληνορθόδοξου κόσμου. Η πρωτοβυζαντινή περίοδος αποτελεί περίοδο ακμής (4ος-6ος), και ακολουθούν οι δύσκολοι καιροί αναδίπλωσης (7ος-8ος) η κρατική αναδιοργάνωση (9ος-11ος) και η περίοδος σταδιακής παρακμής (1204).

Βλ. Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΣΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΜΥΝΑΣ, ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

ΤΟ 1363 Ο ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ: ο 14ος-15ος είναι ο αιώνες εξισλαμισμών και διώξεων, οι Θράκες γίνονται reaya, τον 17ο-19ο παρατηρείται η αναδίπλωση του θρακικού ελληνισμού, ο οποίος επικρατεί στη νότια- ανατολική - δυτική περιοχή και συμβιώνει με Σέρβους, Βούλγαρους, Αλβανούς, Κουτσόβλαχους, Εβραίους, Τούρκους.

Βλ. ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΩΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΧΩΡΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗΣ.

Στα νεότερα χρόνια ενδιαφέρουσα παράμετρος αποτελεί η οργανική σύνδεση της Θράκης με την Κωνσταντινούπολη (γεωπολιτική, οικονομική, πολιτιστική συνέχεια του θρακικού χώρου) και η αριθμητική υπεροχή των Θρακών, καθώς το 80% του πληθυσμού διατήρησαν την ελληνικότητα της Θράκης. Τον 19ο αιώνα η επικείμενη διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας πυροδότησε τους εθνικούς ανταγωνισμούς με αποτέλεσμα τις εθνικιστικές αναμετρήσεις. Η αποκοπή της βόρειας Θράκης με πρόφαση της δημιουργία ημιανεξάρτητης επαρχίας (Ανατολική Ρουμελία 1878-1885) και η πραξικοπηματική ενσωμάτωσή της στη Βουλγαρία εντείνουν τον αγώνα ενάντια στη βουλγαροποίηση παράλληλα με τα μέτωπα των Μακεδόνων και των Ηπειρωτών.

ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

Ø Πρώτη περίοδος οθωμανικής αυτοκρατορίας 1361- 1920

Ø Άλωση Αδριανούπολης 1361

Ø Η Αδριανούπολη πρωτεύουσα του οθωμανικού κράτους 1365-1455 (μεταφέρθηκε από την Προύσα)

Ø ΣΥΝΘΗΚΗ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗΣ 1829 σημαίνει τη ΛΗΞΗ ΠΟΛΕΜΟΥ – ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΝΕΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ø ΚΡΙΜΑΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ: 1854-55

Ø ΣΥΝΘΗΚΗ ΠΑΡΙΣΙΩΝ 1856: ΛΗΞΗ ΚΡΙΜΑΙΚΟΥ

Ø ΡΩΣΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1877-1878

Ø ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΡΩΣΟΥΣ 1878

Ø ΣΥΝΘΗΚΗ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ – ΜΑΡΤΙΟΣ 1878- ΡΩΣΟΙ ΕΚΚΕΝΩΣΑΝ ΑΔΡ.

Ø ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1897

Ø ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΟΤΟΥΡΚΩΝ 1908

Ø Α΄ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ- 1913

Ø ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ- ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΝΕΣΤΟ

Ø ΣΥΝΘΗΚΗ ΛΟΝΔΙΝΟΥ 1913

Ø ΣΥΝΘΗΚΗ ΑΘΗΝΩΝ: ΕΠΙΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΗΣΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ ΕΚΤΟΣ ΙΜΒΡΟΥ, ΤΕΝΕΔΟΥ

Ø Α΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ 1914-1918 – ΛΗΞΗ 1918- ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΕΡΣΑΛΛΙΩΝ 1919 – ΣΥΝΘΗΚΗ ΜΟΥΔΡΟΥ 1918 ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ

Ø ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1919 –1920: ΔΙΑΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ø ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΕΒΡΩΝ 1920: Η ΘΡΑΚΗ ΤΜΗΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ø ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ 1920-1922

Ø ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΑΔΡ. 1920

Ø ΕΚΚΕΝΩΣΗ Μ. ΑΣΙΑΣ 1922

Ø ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΑΔΡ, 1923

Ø ΛΟΖΑΝΝΗ 1923 – ΜΟΝΟ ΔΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗ

Ø ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 1923 ΑΠΟ ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ

Η Ιστορία πέρα από τη χρονολόγηση των γεγονότων, των πολέμων, τη γενεαλογική-κληρονομική διάσταση της εξουσίας μπορεί να παρουσιαστεί ως πορεία κοινωνικών ομάδων, η οποία δεν είναι γραμμική και από την οποία διαφαίνεται ότι η ίδια η ιστορική πορεία δεν είναι πάντα πρόοδος για όλες τις κοινωνικές ομάδες, ούτε μίμηση ενός σταθερού προτύπου, αλλά ενέχει αντιφάσεις χωρίς να αποσιωπά τις διαστάσεις της ετερότητας. Η κοινωνική διάσταση στην πολλαπλή ανάγνωση των πηγών της ιστορίας ενέχει την προβληματική για τις πράξεις του ανθρώπου σε συνάφεια ή σύγκρουση με τις πράξεις του συνανθρώπου.

Η ιστορική γνώση πηγάζει από πλήθος εστιών, ως θεσμοθετημένη ιστορία, ως αντι-ιστορία, ως ατομική και συλλογική μνήμη, όπου αναμειγνύονται βεβαιότητες και ψευδαισθήσεις. Όπως γράφει ο Ferro «η εικόνα που έχουμε για τους άλλους ή/και για εμάς εξαρτάται από την ιστορία που μας αφηγήθηκαν από παιδιά». Η έννοια πατρίδα ως ιδιαίτερη πατρίδα/χώρος ζωής αναδεικνύεται στην Ευρώπη σε μια έννοια-κλειδί στις κοινωνικές επιστήμες.

Στο πεδίο της «τοπικής ιστορίας, της περιοχής, του τόπου», η πατρίδα δεν προσδιορίζεται μονοδιάστατα-γεωγραφικά, αλλά διευρύνεται προς την «περιοχή, την περιφέρεια, την πολεοιστορία». Σήμερα την εποχή της αυξημένης κινητικότητας των πληθυσμών, αλλά και των οικογενειών, των ατόμων, η «πατρίδα» σημαίνει και τη «δεύτερη πατρίδα, την ενδιάμεση περιοχή, το περιβάλλον, το χώρο ζωής και εργασιακών, αλλά και συναισθηματικών συναντήσεων». Ως λέξη-κλειδί του παγκόσμιου χάρτη σήμερα αναδεικνύεται η «απεγκατάσταση ή η μετεγκατάσταση», που αναφέρονται τόσο στη μεταφορά της παραγωγής, εκεί όπου η εργασία είναι φθηνή, αλλά επίσης και στο «όνειρο της κατάλυσης των σταθερών τόπων, ώστε ολόκληρος ο κόσμος να μεταμορφωθεί σε μια εκτεταμένη ρευστή αγορά». Έτσι οι άνθρωποι φαίνεται ότι χάνουν κάθε αίσθηση του «κατοικώ σ’ ένα τόπο και κάθε χρόνος συσσώρευσης παρατείνει το πουθενά στο χρόνο και τον χώρο». Επιπρόσθετα η ταυτότητα του νέου χώρου του διαδικτύου δεν είναι μόνο συνισταμένη, αλλά μπορεί να γίνει και το σύνολο των συνιστωσών της μικρότερης κλίμακας των εθνικών δικτύων που το συνθέτουν για μια εναλλακτική πραγματικότητα. Ωστόσο η πατρίδα συνεχίζει να είναι μια ισχυρή έννοια, όπως φαίνεται σε έρευνες που εκπονούμε μετρώντας τις στάσεις και αντιλήψεις των νέων, γιατί συμπυκνώνει μνήμες, υπερηφάνεια, έξαρση, συμπάθεια και καθρεπτίζει εικόνες και σύμβολα του παρελθόντος, λάβαρα και κοινές ανθρωπολογίες.

Τα γεγονότα- ο ξεριζωμός

Το ζήτημα της Θράκης στο πεδίο της ευρωπαϊκής διπλωματίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο αποτελεί το ιστορικό συγκείμενο για την απελευθέρωση της δυτικής Θράκης. Οι μαζικές πληθυσμιακές μετακινήσεις στη διάρκεια των βαλκανικών πολέμων και κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στην εθνολογική σύνθεση του θρακικού και μακεδονικού χώρου. Με την εισβολή του βουλγαρικού στρατού στον πρώτο βαλκανικό πόλεμο 104.000 μουσουλμάνοι εγκατέλειψαν την ανατ. Θράκη και στο δεύτερο βαλκανικό πόλεμο όταν η Θράκη ανακαταλήφθηκε από τους Τούρκους, 2000 Βούλγαροι ήλθαν στη Βουλγαρία. Ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός της δυτ. Θράκης, περίπου 70.000 κάτοικοι υποχρεώθηκε το 1913-1914 να μεταναστεύσει κυρίως στην ελληνική Μακεδονία και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Μετά την άνοιξη του 1914 άρχισε ο συστηματικός διωγμός των Νεότουρκων κατά των Ελλήνων της ανατ. Θράκης και της Μ. Ασίας.

Από το κίνημα των Νεότουρκων μέχρι το τέλος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου (1908-1917) έχουν ολοκληρωθεί οι διωγμοί και η φυγή των Θρακών στο ελληνικό κράτος καθώς επίσης και οι εκτοπισμοί στην Μ, Ασία. Οι διεργασίες απογύμνωσης της περιοχής από το ελληνικό στοιχείο εντοπίζονται ήδη από τις αρχές του 1913 όταν η βουλγαρική επίθεση υποκαταστάθηκε από τις τουρκικές διώξεις.

Ο βουλγαροτουρκικός ανταγωνισμός παρατηρείται από το 1912 με στόχο την εξόντωση του υπερτερούντος ελληνικού στοιχείου. Όπως στην Δυτική Μ. Ασία αργότερα έτσι και στην αν. Θράκη οι διωγμοί και η έξοδος των Ελλήνων συντελέστηκαν στο πεδίο της φυσικής εξόντωσης: οι συνθήκες υπό τις οποίες εκδιώκονταν οι ελληνικοί πληθυσμοί της Θράκης από τους Νεότουρκους και μεταφέρονταν από τις πατρίδες στα παραθαλάσσια αστικά κέντρα της Προποντίδας και του Εύξεινου Πόντου υπήρξαν σκληρές, βίαιες και δολοφονικές.

Ο πρώτος ξεριζωμός των ανατολικοθρακιωτών αποτελεί οργανωμένο ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα πολιτικό σχέδιο στη συγκυρία της βουλγαροτουρκικής αντιπαράθεσης και της αδράνειας της ελληνικής, εξωτερικής πολιτικής.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα οι Βούλγαροι συστηματοποίησαν τις επιθέσεις τους ώστε το 1904 – 1909 να αποτελεί κεντρικό άξονα του πολιτικού βίου τους. Η επίσημη ελληνική παρέμβαση μέσω των Γ. Κονδύλη και Στ. Γονατά σε συνάρτηση με τους εσωτερικούς αντιστασιακούς πυρήνες διαμόρφωναν το ιστορικό και πολιτικό συμφραζόμενο.

Ο ρόλος της Πανελληνίου Οργανώσεως (1908) και της Οργάνωσης Κων/πόλεως ήταν καθοριστικός, και όπως οι σύλλογοι των Θρακιωτών σήμερα καθορίζουν/ζαν τις εθνικές ανασυντάξεις. Πολλά διάσπαρτα στοιχεία τεκμηριώνουν την τοπική αντίσταση των θρακιωτών σε κάθε χωριό και κωμόπολη όπως στο βιλαέτι της Αδριανούπολης (σαντζάκια Αδρ. 40 Εκκλ. Καλλιπόλεως, Ραιδεστού, Δεδέαγατς, Γκιουμουλτζίνας) του ανεξάρτητου σαντζακιού της Τσατάλζας (Μετρών) και στα περίχωρα της Κων/πολης. Οι βαλκανικοί πόλεμοι καθυστέρησαν το εκτουρκιστικό σχέδιο των Νεότουρκων, αλλά η απώλεια της βόρειας Θράκης (1885) δεν ενεργοποίησε την πολιτική παρέμβαση στην αν. Θράκη. Αναξιοποίητη έμεινε επίσης η μαζική συρροή Βορειοθρακών προσφύγων στην Αδριανούπολη, οι οποίοι κατέφυγαν στο ελληνικό κράτος.

Η «γενοκτονική» συμπεριφορά των Νεότουρκων αποκαλύφθηκε στην υπόθεση ανακάλυψης των όπλων στο Ουζούν-Κιοπρού (Μακρά Γέφυρα) το 1909, γεγονός που προκάλεσε διπλωματικό ζήτημα με την ανάκληση του γενικού προξένου Αδριανούπολης Ν. Ξυδάκη. Από τότε εντοπίζεται η πολιτική τρομοκρατία διαρκούς βιαιοπραγίας στην ανατολική Θράκη. Ο εξοπλισμός των Θρακιωτών ανησύχησε τους Νεότουρκους, γιατί αποζητούσαν την ομοιογένεια και την αριθμητική κυριαρχία του μουσουλμανικού στοιχείου στο γεωγραφικό χώρο της ευρωπαϊκής Τουρκίας και ειδικά στην ανατολική Θράκη μέσω της μεταφοράς συμπαγών μουσουλμανικών πληθυσμών από τη Βοσνία, Ερζεγοβίνη και την ελεύθερη ελληνική Μακεδονία, δηλαδή συντόνιζαν τον εκτουρκισμό των εθνικών μειονοτήτων. Έτσι μετά το 1908 παρατηρούνται εδαφικές ανακατανομές στην οθωμανική επικράτεια στις επαρχίες με στρατηγική σημασία, που γειτνίαζαν με το κυρίως τουρκικό κράτος. Στο συνέδριο των Νεότουρκων στη Θεσσαλονίκη το 1911 «εξητάσθη το δυνατόν της βιαίας ή εθελουσίας απομακρύνσεως ολόκληρου του ελληνικού πληθυσμού, από τα εδάφη της Τουρκίας εφόσον δεν καθίστατο δυνατή η αφομοίωσίς του και συσσωμάτωσίς του εις το τουρκικόν σύνολον» (βλ. στο Κ. Βακαλόπουλος, 22).

Την περίοδο αυτή ατόνησε η δράση της Πανελληνίου Οργανώσεως (1909) και της ελληνικής πολιτικής. Η δυνατότητα συλλογικής αντίστασης των ανατολικοθρακιωτών χάθηκε μετά το 1910 με τη σιωπηρή συναίνεση του ελληνικού κράτους. Οι βαλκανικοί πόλεμοι και ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος διαμόρφωσαν το κατάλληλο ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο για να πετύχει το σχέδιο των Νεότουρκων. «Οι ελληνικοί πληθυσμοί της ανατολικής Θράκης υπήρξαν οι πρώτοι αλύτρωτοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας που υπέστησαν νωρίτερα από τους Μικρασιάτες και Ποντίους τις βουλγαρικές και τουρκικές διώξεις εξαιτίας των βαλκανικών πολέμων και των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων τους» υποστηρίζει διαβάζοντας και αποκαλύπτοντας τις γραπτές επίσημες πηγές και τις προφορικές μαρτυρίες ο Κ. Βακαλόπουλος.

Οι διώξεις των Θρακών χρονολογούνται επακριβώς από τα τέλη του 1912 λόγω της βουλγαρικής τρομοκρατίας και κορυφώνονται το 1913 για να συνεχιστούν από τους Νεότουρκους, οι οποίοι υποστήριζαν τις μετακινήσεις των Τούρκων της Μακεδονίας και της Ηπείρου για να δικαιολογήσουν και τον εκπατρισμό των Ελλήνων της ανατ. Θράκης και της Μ. Ασίας. Ο εκτουρκισμός των αν. Θρακιωτών περιλάμβανε: βαριά φορολογία, λεηλασία περιουσίας, καθολική στράτευση, ατιμώσεις, σφαγές, διαρπαγές της σοδειάς, εμπορικοί αποκλεισμοί με την εποπτεία του γερμανικού στρατού, που ήταν εμπνευστές των διώξεων, γιατί θεωρούσαν τους ελληνικούς πληθυσμούς αποσταθεροποιητικό παράγοντα για την εθνολογική ομοιογένεια της Τουρκίας. Έτσι επιτεύχθηκε η εκκένωση της ενδοχώρας εκτός από τα αστικά κέντρα με στόχο τη συσσώρευση του ελληνισμού στις παραλιακές περιοχές του Εύξεινου Πόντου και της Προποντίδας για να επιτευχθεί η έξοδος με ατμόπλοια στα λιμάνια του ελληνικού κράτους. Οι περιγραφές μητροπολιτών, προξένων και απλών κατοίκων που έζησαν τα γεγονότα συγκροτούν ιστορικό υλικό, πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές που τεκμηριώνουν τις σκηνές φρίκης που βίωσαν στον ξεριζωμό: δεν επιτρεπόταν να μεταφέρουν μαζί τους υλικά αγαθά και έχουν καταγραφεί ακόμη και σχεδιαστικά, εικαστικά καραβάνια «ζωντανών νεκρών», όπως γράφει ο Κ. Βακαλόπουλος.

Για τον απολογισμό των καταστροφών του θρακικού και μικρασιατικού ελληνισμού την περίοδο 1914-1918 και 1919-1922 οι πηγές γραπτές και προφορικές καταγράφουν και μας θυμίζουν τις συνθήκες αιχμαλωσίας, τα «τάγματα», τα τούρκικα δικαστήρια της ανεξαρτησίας (σελ. 25).

Οι Νεότουρκοι με θράσος δήλωναν ότι η φυγή των Θρακιωτών οφειλόταν στους συγγενείς πρόσφυγες τους στο ελληνικό κράτος και για το λόγο αυτό ο βουλευτής Αιδινίου Εμμ. Εμμανουηλίδης τούς απάντησε στην οθωμανική Βουλή στις 24 Ιουνίου 1914: «ελέχθη ότι δήθεν οι ες Θεσσαλονίκην απελθόντες Έλληνες δι επιστολών προς τους εδώ συγγενείς των υπεκίνησαν αυτούς εις μετανάστευσιν. Τοιούτον τε πιθανόν να συνέβη, με την διαφοράν ότι η μέθοδος των επιστολών δεν δύναται ποτέ να προκαλέση την μετανάστευσιν χιλιάδων ανθρώπων. Διότι κάποιος συγγενής μου έγραψε μιαν επιστολήν από την Θεσσαλονίκην, δεν είμαι υποχρεωμένος να μεταβώ εκεί εγκαταλείπων κινητήν και ακίνητον περιουσίαν, πηδών εις λέμβον και κινδυνεύων να πέσω εις την θάλασσαν. Τοιαύτη τις επιστολή δεν δύναται λογικώς να κριθή ως επαρκής αιτία» (σελ. 26).

Οι αντιδράσεις της επίσημης, ελληνικής πολιτικής σε διπλωματικό πεδίο υπήρξαν σθεναρές, αλλά αναποτελεσματικές, γιατί οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αδιαφορούσαν. Επίσης η εξωτερική, ελληνική πολιτική φαινόταν σε πολυδιάσπαση λόγωτης διεκδίκησης των νησιών του Αιγαίου. Η Τουρκία καταγγέλθηκε στην ελληνική Βουλή στις 14 Μαΐου 1914 και απειλήθηκε με πόλεμο, αλλά μόνο τον Απρίλιο μόνο του 1921 ασχολήθηκε σε τρεις συνεδριάσεις με τους ανθελληνικούς διωγμούς στην Τουρκία μετά το 1908. Ο Έλληνας πρέσβης Δ. Πανάς στην Κων/πολη έστελνε διαβήματα τόσο στην Πύλη, αλλά και στους Ευρωπαίους ομολόγους, αλλά αγνοήθηκε καθώς όπως αναφέρει ο πρεσβευτής της Αυστροουγγαρίας στην Κων/πολη Pallaviccini «υπάρχει χάσμα μεταξύ των δύο λαών και πιο πιθανή κρίνεται μια ενδεχόμενη βουλγαροτουρκική συμφωνία λόγω της επιρροής του ρώσικου παράγοντα και των διώξεων των Βουλγάρων της Ανατ. Θράκης. Οι Νεότουρκοι επιδίωκαν τη συνολική διαπραγμάτευση για την ανταλλαγή των ελληνικών πληθυσμών με τους μουσουλμανικούς της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Η τουρκική πολιτική αντιστοίχησε τον βίαιο εκπατρισμό των Ελλήνων της Τουρκίας με τις «μετακινήσεις-απελάσεις» των μουσουλμάνων από τις βόρειες ελληνικές επαρχίες και τελικά πέτυχε την ανταλλαγή του ελληνικού πληθυσμού από το βιλαέτι Αιδινίου με τους μουσουλμάνους της Μακεδονίας και της Ηπείρου σε εθελοντική βάση στην αρχή και στη συνέχεια συμπεριλήφθησαν και οι Έλληνες της Αν. Θράκης.

Σύμφωνα με έκθεση της 22ας Μαρτίου 1914 του ελληνικού υποπροξενείου Ραιδεστού είχε προγραμματιστεί να εγκατασταθούν στην ανατ. Θράκη περισσότεροι από 1.000.000 μουσουλμάνοι της Μακεδονίας , ενώ ήδη είχαν εποικιστεί 100.000 σε ελληνικά και βουλγαρικά χωριά της περιοχής Ραιδεστού. Την περίοδο αυτή αναφέρονται πολλές αυθαιρεσίες από Έλληνες πρόσφυγες της ανατ. Θράκης και της Μ. Ασίας, γιατί καταλάμβαναν με βία τις περιουσίες των μουσουλμάνων στα χωριά των Σερρών, της Πράβιστας, της Δράμας, του Λαγκαδά, του Αβρέτ-Χισάρ, του Καρατζά-Αμπότ, του Κιλκίς, της Θεσσαλονίκης και της Καβάλας. Από την άλλη μεριά ωστόσο οι μουσουλμάνοι της Μακεδονίας προτρέπονταν οργανωμένα να μετακινηθούν στα πλούσια μέρη της Αν. Θράκης. Σύμφωνα με τουρκικές στατιστικές το σύνολο των μουσουλμάνων του ελληνικού κράτους που προέρχονταν από άλλοτε οθωμανικές επαρχίες και εγκαταστάθηκε στην Τουρκία μεταξύ 1912-1915 ήταν περίπου 122.665. η επίσημη ελληνική πολιτική συναίνεσε στην εθελοντική ανταλλαγή των Ανατολικοθρακών και μέρους των Μικρασιατών με τους μουσουλμάνους της Μακεδονίας και της Ηπείρου, γεγονός που προκάλεσε αγανάκτηση στους ήδη εγκαταστημένους πρόσφυγες στο ελληνικό κράτος, γιατί θεωρήθηκε «νομιμοποίηση» «της κατ’ αυτών μεγίστης αδικοπραγίας και βιαίου εκπατρισμού». Συμφωνούσαν με την άποψη αυτή οι Ίωνας Δραγούμης και το οικουμενικό Πατριαρχείο. Οι Νεότουρκοι ισχυρίζονταν ότι το ίδιο το ελληνικό κράτος και οι συγγενείς πρόσφυγες υποκινούσαν την «μετανάστευση». Από τις αρχές Μαΐου του 1014 παρατηρείται πρόσκαιρη κάμψη της εξόδου των ανα. Θρακιωτών λόγω της απαγόρευσης για μαζική μετανάστευση και για προσέγγιση ατμοπλοίων στη Μήδεια και στην Ηράκλεια.

Ο ρόλος του Πατριαρχείου στις διώξεις των ανατολικοθρακιωτών και Μικρασιατών ήταν πολύπλευρος, γιατί μόλις μετά τα μέσα του 1913 άσκησε ενεργό διπλωματική πολιτική και μαχητικά υποστήριξε τα συμφέροντα των διωγμένων. Η σχεδιαζόμενη από τους Νεότουρκους υποβάθμιση και μετατροπή του οικ. Πατρ. σε «Υπουργείο Ορθοδόξων Υποθέσεων» σημαίνουν την κρισιμότητα των περιστάσεων. Η δυναμική δραστηριότητα του πατριάρχη Γερμανού Ε’ αποσκοπούσε στην ανάσχεση της εξόδου και στον τερματισμό των βιαιοπραγιών με αλλεπάλληλα υπομνήματα και την αποστολή πατριαρχικών επιτροπών στις εκκενώμενες περιοχές της αν. Θράκης, με την αποχή από εορταστικές εκδηλώσεις (Πάσχα 1914) και κυρίως με την άρση της λειτουργίας των ελληνικών σχολείων και εκκλησιών της οθωμανικής αυτοκρατορίας (Μάιος 1914).

Οι πατριαρχικές και εκκλησιαστικές πηγές που διασώζονται είναι σημαντικές: η «Μαύρη Βίβλος Διωγμών και Μαρτυριών του εν Τουρκία ελληνισμού (1914-1918)» που εκδόθηκε το 1919 στην Κων/πολη και η «Εκκλησιαστική Αλήθεια». Επίσης σημαντικές πηγές είναι οι ελληνικές και ευρωπαϊκές πρεσβευτικές και προξενικές εκθέσεις, οι Κώδικες της Μητρ. Αδριανουπόλεως, τα κοινοτικά κατάστιχα της Δημογεροντίας Αδριανουπόλεως, τα οποία εντοπίζουμε στα Ιστορικά Αρχεία Μακεδονίας. Διασώζονται επίσης προσωπικές αφηγήσεις αυτοπτών μαρτύρων για τα δραματικά γεγονότα των 1913-1915, αλλά και πολλά εκλαϊκευμένα μεταγενέστερα πονήματα.

Σύμφωνα με αυστριακή πηγή ήδη από τα μέσα του 1913 είχαν εγκαταλείψει την αν. Θράκη περίπου 30.000: για την ποσοτική διάσταση του ξεριζωμού αν στηριχτούμε στα δεδομένα του Μιχ. Αιλιανού είχαν ήδη εκδιωχθεί 119.938 Έλληνες από την ανατ. Θράκη πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Για την Μ. Ασία αναφέρονται 154.349 εκδιωχθέντες πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και 387.021 στη διάρκεια. Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από τις πατριαρχικές πηγές και όποια κενά και αντιφάσεις εντοπίζονται οφείλεται στην εγκατάλειψη των πατρίδων το 1913 και στην πρόσθεση αυτών, αλλά και στην απουσία πολλών στην απογραφή: ωστόσο φαίνεται ότι μέχρι το 1917 - 232.299 Θρακιώτες εκτοπίστηκαν. Σύμφωνα με την εγκυρότερη στατιστική του οικ. Πατρ. του 1911 ο ακριβής αριθμός των ελληνικών πληθυσμών των μητροπόλεων της αν. Θράκης ανερχόταν σε 331.530.

Ενδεικτικά αναφερόμαστε στο ιστορικό πρόβλημα προσδιορισμού του διωγμού- ως γενοκτονίας-ξεριζωμού-εξόντωσης- καθώς από το σύνολο των ξεριζωμένων Ελλήνων της αν. Θράκης μόνο το ήμισυ είχε υποκύψει σε πραγματικό διωγμό και εξαναγκάστηκε σε φυγή: μολονότι οι πληθυσμοί εγκατέλειπαν τις πατρίδες έπαιρναν μαζί τους εικόνες εκκλησιών και έθαβαν τις Άγιες Τράπεζες για να μην τις βεβηλώσουν οι Τούρκοι. Η ιδέα της φυγής αποτέλεσε γενικευμένο φαινόμενο στην αν. Θράκη : οι μακροπρόθεσμες προοπτικές των Νεότουρκων vs του ελληνισμού αποκαλύφθησαν τον Μάιο του 1914 και από τη υποτιμητική στάση του βεζύρη της Πύλης Σαίντ Χαλήμ πασά όσον αφορούσε τις ενέργειες του Έλληνα πρέσβη Δ. Πανά. Ο ηθικός αυτουργός της εξόντωσης, ο Γερμανός πρέσβης στην Κων/πολη Wangenheim μελέτησε την κατάλυση της οικουμενικότητας του Πατριαρχείου και την μετατροπή του σε Υπουργείο: οι διώξεις των Νεότουρκων από το καλοκαίρι του 1914 μετασχηματίστηκαν σε γενοκτονία του θρακικού ελληνισμού.

Ο αμερικανός πρεσβευτής Henry Morgenthau (1913-1916) έχει καταγράψει σε βιβλίο το διπλωματικό παρασκήνιο όπου φαίνεται η οργάνωση της γενοκτονίας των χριστιανών υπό την καθοδήγηση των Γερμανών του κάιζερ Γουλιέμου Β με φυσικούς εκτελεστές τους Νεότουρκους. Η Γερμανία ήθελε τον έλεγχο των πετρελαϊκών αποθεμάτων της βόρειας Μεσοποταμίας και επιζητούσε τον έλεγχο της σιδηροδρομικής γραμμής Βαγδάτης-Βερολίνου. Μετά την εξόντωση της Σερβίας συνέχισε με τους χριστιανούς της οθ. Αυτοκρ. Οι οποίοι ήλεγχαν το εμπόριο, τις τράπεζες και επίσης πρόσκεινταν ευνοϊκά στην Αγγλία, Γαλλία.

Ο σύνδεσμος της Γερμανίας με τους Νεότουρκους ήταν ο Λήμαν Φον Σάντερς που είχε αναλάβει την οργάνωση του τουρκικού στρατού. Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος ήταν η μεγάλη ευκαιρία για την Τουρκία να απαλλαγεί από τους μη μουσουλμάνους υπηκόους.

Ο Wangenheim είχε τον απόλυτο έλεγχο στις εφημερίδες και διοχέτευε άρθρα για να ελέγχει την κοινή γνώμη: παρουσίαζε τους χριστιανούς πλούσιους δυνάστες vs μουσουλμάνους.

Το βιβλίο Ambassador Morgenthaus Story (1918) παρουσιάζει λεπτομέρειες επίσης για την εξόντωση των Αρμενίων και στο σύνολο πρόκειται για την εξόντωση των χριστιανών (Αρμενίων, Ελλήνων, Ασσυρίων) της Μ. Ασίας.

Αναλύσεις

Στο πεδίο αυτό τιμούμε σήμερα τα γεγονότα και τη μνήμη/ την ιστορία, η οποία ως επιστημονική αφήγηση στηρίζεται στα γεγονότα/αρχεία/τεκμήρια και στη μνήμη αυτών που έζησαν τα γεγονότα/προφορικές μαρτυρίες, αλλά κυρίως στη διαχείριση της μνήμης από ιστορικούς και δασκάλους.

Η ιστορικότητα συνιστά μια μορφή ζωής σχετική με το γλωσσικό παίγνιο της αφήγησης. Όπως υποστήριξε ο Goodmann, «όλα τα συμβολικά συστήματα κατασκευάζουν και ανακατασκευάζουν την πραγματικότητα, έχουν γνωστική αξία, γιατί κάνουν την πραγματικότητα να εμφανίζεται, αλλά ως μυθοπλασίες έχουν υποδηλωτική διάσταση», ενώ η ιστορία παρουσιάζει τις πράξεις που εξωτερικεύουν ορισμένες ανθρώπινες προθέσεις σε δηλωτικές, εκτελεστικές προτάσεις. Ο Gadamer, υποστήριζε ότι «η ιστορία που αφηγούμαστε ή γράφουμε ανήκει στην ενεργό ιστορία, στην ιστορικότητα καθεαυτή».

O εμπειρικός τύπος αφήγησης βρίσκεται σε εξάρτηση από την πραγματικότητα, ενώ ο μυθοπλαστικός τύπος από ένα γενικευμένο ιδανικό. Όταν περιστέλλεται η ειδική σχέση αφήγησης με τον υπαρκτό κόσμο τότε μετατρέπεται σε μυθοπλαστική.

Η ιστορία έχει ένα τμήμα επίσης διαισθητικό όπως και η επιστήμη της φυσικής καθώς ξεκινάμε από ορισμένα δεδομένα και στη συνέχεια χρειάζεται να συλλάβουμε τους συσχετισμούς για να ορίσουμε το πρόβλημα.

Η αποδελτίωση των πηγών και η παράταξη δελτίων δεν αρκούν για να γίνουμε ιστορικοί, καθώς απαιτείται η δημιουργική δύναμη του ποιητή/του καλλιτέχνη που αντιλαμβάνεται το σπινθήρα που ξεπηδά ανάμεσα στα γεγονότα και στις ιδέες: στο παράδειγμα του Κ. Βακαλόπουλου, στο σύνολο του έργου του και ιδιαίτερα στα τελευταία έργα (Ιστορία της μείζονος Θράκης, η ευρωπαϊκή και βαλκανική διαχρονικότητα της Θεσσαλονίκης, ο ενδιάμεσος ελληνικός κόσμος στο γεωπολιτικό χώρο των κυρίαρχων ιδεολογιών-κριτική προσέγγιση και απομυθοποίηση της ιστορικής διαδρομής των Νέων Χωρών, οι Έλληνες της Νότιας Βουλγαρίας και των παραλίων του Εύξεινου Πόντου) εντοπίζουμε τη μεθοδολογία αυτή, όπου συνθέτει μέσα από πηγές και αρχεία το ιστορικό πρόβλημα που κάθε φορά ο ίδιος θέτει με σαφήνεια ως καλλιτέχνης/ιστορικός.

Η ιστοριογραφία σήμερα είναι έργο διεπιστημονικό, αλλά ο ρόλος του ιστορικού είναι να καταφέρει σε μια υπέρτατη σύνθεση να δημιουργήσει μια ιδιαίτερη μεθοδολογία της ιστορίας.

Θυμίζουμε ότι ο εθνικός όρκος του Κεμάλ του 1920 ορίζει την ένωση με την μεγάλη Πατρίδα, ενώ σήμερα Τούρκοι διεθνολόγοι τάσσονται υπέρ της πληθυσμιακής αμοιβαιότητας των δύο μειονοτήτων και εναντιώνονται στη διάλυση της ελληνικής κοινότητας στην Κων/πολη.

Αλβανικές βλέψεις εκδηλώνονται επίσης για τη δυτική Θράκη, καθώς ο Πασκάλ Μίλο είναι ο μοναδικός, ίσως, Αλβανός ακαδημαϊκός που ασχολείται με τη μουσουλμανική μειονότητα στη δυτική Θράκη. Στο παρελθόν, επέκρινε την ελληνική πολιτεία για άσκηση πολιτικής κάθαρσης, εναντίον της μειονότητας.

Σήμερα παρακολουθώντας με αγωνία τη σύγχρονη ιστορία της μείζονος Θράκης στην οποία μετέχουμε ο καθείς από τις θέσεις και δράσεις που επιλέγει, παρατηρούμε ότι ο κεμαλισμός είναι κάτι περισσότερο από κρατική ιδεολογία, καθώς έχει προσλάβει διαστάσεις θεολογίας και αποτελεί το συνεκτικό δεσμό που ενοποιεί τις κρατικές ελίτ.

Με την ίδια ιδεολογία οι κρατικοί μηχανισμοί επιχειρούν να ενοποιήσουν τη φυλετικά πολύχρωμη τουρκική κοινωνία στη βάση του δόγματος «ένα κράτος, μια γλώσσα, ένα έθνος».

Ωστόσο εκτιμούμε ότι «ο αντιστασιακός χαρακτήρας της ελληνικής ιστορίας», όπως τον ορίζει ο Ν. Σβορώνος αποτελεί την ασπίδα που χρειάζεται η δυτική Θράκη.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΥ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ- ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΌΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΔΡΩΝ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Π.Ο.Θ.Σ.

κ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Θ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΤΟ 9ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΡΑΚΩΝ

17-19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2012 ΣΤΙΣ ΦΕΡΕΣ

Σεβασμιότατε

κ.κ. τοπικοί άρχοντες

Κύριε Πρόεδρε της Οργανωτικής Επιτροπής

Αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι σύνεδροι

Σαν μέλος της Οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου τολμώ να δηλώσω ότι τελικά φθάσαμε αισίως στην πραγματοποίηση του 9ου Π.Σ.Θ. αφού περάσαμε μέσα από συμπληγάδες.

Σίγουρα, στην προσπάθεια μας για την πραγματοποίησή του, έχουμε κάνει και λάθη Λάθη όμως που δεν εξυπηρετούν σκοπιμότητες και προπαντός ιδιοτέλειες. Ότι έγινε, έγινε με τη σκέψη και την ελπίδα ότι ο θεσμός αυτός δεν πρέπει να καταργηθεί γιατί είναι μείζονος σημασίας για τη Θράκη και το Θρακικό Ελληνισμό και ότι οι κρατούσες οικονομικές συγκυρίες δεν έπρεπε να καταστούν ανασταλτικός παράγοντας.

Στις Φέρες λοιπόν η οποία ευωδιάζει από κάθε μορφής ιστορίας, χτυπά η καρδιά της Θράκης μας και του Θρακικού Ελληνισμού.

Η Π.Ο.Θ.Σ. από τους πρωτεργάτες του θεσμού των Π.Σ.Θ. αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά τα Δ.Σ. των ομοσπονδιών της Π.Ο.Σ.Α.Ρ. της ΠΑ.Ο.Ν.Ε. και της Ε.ΠΟ.Φ.Ε. για την αμέριστη αρωγή τους.

Οι πολιτιστικοί σύλλογοι μέλη και μη μέλη των Ομοσπονδιών μας, φορείς πολιτισμού και παράδοσης είναι οι ακούραστοι σκαπανείς της διατήρησης και διάδοσης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και οφείλουν να καλλιεργούν το ελεύθερο και ανεξάρτητο πνεύμα, ειδικά στη νεολαία μας, για να τη γαλουχήσουν με αρχές, αξίες και ιδανικά για να μπορέσει να ξεπεράσει τους κινδύνους και τις σειρήνες της καταθλιπτικής μας εποχής.

Το πεδίο δράσης τους είναι πολύ ευρύ γι αυτό απαιτείται σύνεση και όχι παραλογισμός. Η έρευνα και η πληροφόρηση θα πρέπει να προηγούνται της κατάθεσης των προτάσεων τους και η εμφάνιση των χορευτικών τους θα πρέπει να είναι προσεγμένη αναφορικά με τη χρήση των παραδοσιακών φορεσιών και την παρουσίαση των χορών. Τονίζω ότι δεν πρέπει να παρουσιάζουν ένα «φολκορικό» θέαμα για λόγους εντυπωσιασμού και να στερούν τη δημοτική χορευτική μας παράδοση από αυτό που περίσσια διέθετε ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ.

Οι σύλλογοι κύτταρα του λαϊκού μας πολιτισμού, και ειδικά τα μέλη των διοικητικών τους συμβουλίων θα πρέπει να λάβουν σοβαρά τα λόγια του μεγάλου μας ποιητή Γεωργίου Σεφέρη ο οποίος αναφέρει.

« Ένα μέρος του παρελθόντος πεθαίνει κάθε στιγμή και η θνησιμότητα του μας μολύνει αν προσκολληθούμε σ αυτό με υπερβολική αγάπη. Ένα ‘άλλο μέρος του παρελθόντος μένει πάντα ζωντανό και αν καταφρονήσουμε τη ζωντάνια του κινδυνεύουμε.»

Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον κ. Δήμαρχο και τους συνεργάτες του που συνέβαλαν στην υλοποίηση του 9 Π.Σ.Θ. και να επισημάνω

1ον) ¨ότι ζούμε σε καιρούς που χαρακτηρίζονται από το άγχος, την αστάθεια, την κρίση των αξιών, τις επιφανειακές ανθρώπινες σχέσεις και τη μοναξιά. Σε καιρούς απρόσωπους θα ισχυριστώ όπου ο άνθρωπος χάνεται στην ανωνυμία και τη γεωμετρική μονοτονία της πόλης και των αριθμών και ζει σε γυμνό και ανιαρό περιβάλλον πασχίζει για ένα αισιόδοξο αύριο.

2ον) ότι χωρίς διαφωνίες δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία και ότι σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς η συσπείρωση των συλλόγων μελών και μη γύρω από τις Ομοσπονδίες δεν είναι απλά ΔΙΚΑΙΩΜΑ, είναι κάτι παραπάνω, είναι ΚΑΘΗΚΟΝ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ,

3ον) Οι πολίτες όλοι οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι η παγκοσμιοποίηση με την όποια μορφή και δυναμική της, επιδιώκει να χρησιμοποιήσει την τυχόν αμνησία μας ως υπόστρωμα για να επιβάλλει μια νέα τάξη πραγμάτων. Και εδώ καλούνται οι πολιτιστικοί φορείς να ενεργοποιηθούν για να γίνουν πιο πολυσυλλεκτικοί για να αποκτήσουν μεγαλύτερη δύναμη, να γίνουν οι πλέον εποικοδομητικοί φορείς δημιουργώντας την πλέον διάφανη, την πλέον ευκρινή και την πλέον σαφή απάντηση στον κυκεώνα που επικρατεί στους κόλπους της σημερινής πολιτικής, πολιτιστικής και οικονομικής πραγματικότητας, αποδεικνύοντας ότι η επιστροφή στις ρίζες δεν είναι οπισθοδρόμηση, αφού στους πρωτοβάθμιους και δευτεροβάθμιους πολιτιστικούς φορείς έλαχε να κρατήσουν άσβεστη τη δάδα της παράδοσης η οποία θα δείξει το δρόμο για το μέλλον και θα καταδείξει τη διαφορετικότητα των Ελλήνων.

4ον) Οι δευτεροβάθμιες πολιτιστικές οργανώσεις, οι Ομοσπονδίες μας που έδωσαν βροντερό παρόν από την πρώτη στιγμή του σχεδιασμού του 9ου Π.Σ.Θ. και μέχρι την υλοποίηση του, είναι παρούσες με έργο, λόγο, και προπαντός με αγάπη για την έννοια ΘΡΑΚΗ.

Θέλω να πιστεύω ότι οι εισηγήσεις τους θα είναι εμπεριστατωμένες, τεκμηριωμένες και θα ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των συνέδρων.

Φέρρες 18,08,2012

Ελευθέριος Θ. Χατζόπουλος

Πρόεδρος της Π.Ο.Θ.Σ.

Μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής Του 9ου Π.Σ.Θ.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΡΑΚΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ (ΠΟΘΣ)

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΟ 9ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΡΑΚΩΝ

Φέρρες, 18/08/2012

Το Εκκλησιαστικό Κοινωνικοπολιτιστικ Ίδρυμα με την επωνυμία «ΙΔΡΥΜΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΘΡΑΚΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΚΟΣΜΟΣΩΤΗΡΑ» της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως ιδρύθηκε το 1996 με έδρα την πόλη των Φερρών Έβρου ύστερα από πρόταση του τότε Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου Ρούσσα και συστάθηκε με το υπ’ αριθμ. 538 ΦΕΚ της 5-7-1996.

Στο εν λόγω ΦΕΚ διαβάζουμε, ότι «σκοπός του Ιδρύματος είναι η ανάδειξη του Ναού της Παναγίας Κοσμοσώτηρας Φερρών (μνημείου του 12ου αιώνος της εποχής των Κομνηνών) ως πνευματικού κέντρου και τόπου συναντήσεως των απανταχού Θρακών, την καλλιέργεια της ενότητας και της συνεργασίας μεταξύ των Θρακών, προς το πνευματικό και κοινωνικό συμφέρον της περιοχής και την επίτευξη στόχων πολιτιστικού χαρακτήρα».

Επίσης, στόχος του Ιδρύματος είναι η διοργάνωση, ανά δύο έτη (αργότερα αποφασίστηκε ανά 3 έτη) και σε διαφορετική πόλη της Θράκης, του Παγκοσμίου Συνεδρίου των Θρακών κατά την εορτή του Δεκαπενταυγούστου με επίκεντρο πάντα την πανήγυρη του Ιερού Ναού της Παναγίας στις Φέρρες.

Το Ίδρυμα διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο και Εκτελεστική Γραμματεία. Στο Διοικητικό Συμβούλιο συμπροεδρεύουν ο εκάστοτε Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως με τον εκάστοτε Δήμαρχο Φερρών. Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου είναι ένας εκπρόσωπος του Δ.Π.Θ., οι Δήμαρχοι των πόλεων της Θράκης και εκπρόσωποι των ανά την Ελλάδα και τον κόσμο Θρακικών Σωματείων. Το 2007 δόθηκε ο τίτλος του Πρεφέκτορος του Ιδρύματος στον Καθηγητή Χειρουργικής του Δ.Π.Θ. και Πρόεδρο της Διευρυμένης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης-Έβρου κ. Γεώργιο Μηνόπουλο.

Το 2009 μεταφέρθηκαν τα Γραφεία του Ιδρύματος στην ανακαινισμένη αίθουσα στον προαύλιο χώρο του Ναού της Παναγίας Κοσμοσώτηρας.

Δυστυχώς, το διοικητικό αυτό σχήμα δεν κατέστη δυνατόν να οδηγήσει το Ἰδρυμα στην υλοποίηση των σκοπών και στόχων του. Ουσιαστικά, η μόνη δραστηριότητα που ανέπτυξε όλα τα χρόνια της ζωής του, δεν ήταν άλλη από τη συμμετοχή του στην διοργάνωση των Θρακικών Συνεδρίων, που κι αυτή ακόμη έφτανε ενίοτε να περιορίζεται υπό την πίεση πολιτικών σκοπιμοτήτων εντελώς ξένων με τους σκοπούς και στόχους του θεσμού.

Υπό τις συνθήκες αυτές, ένα Ίδρυμα που δημιουργήθηκε λαμβανομένων υπ᾽όψιν «της εντολής του Θείου ιδρυτού της Εκκλησίας μας για την άσκηση της αγάπης εντός της ανθρωπίνης κοινωνίας, των υποχρεώσεων της Μητροπόλεως προς το πλήρωμά της και των θείων και ιερών κανόνων που επιβάλλουν στον Επίσκοπο να μεριμνά για την αντιμετώπιση των πνευματικών, πολιτιστικών, κοινωνικών κ.λπ. προβλημάτων των τέκνων της Εκκλησίας», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον Οργανισμό του, ήταν αδύνατο να συνεχίσει να λειτουργεί.

Εκτός των ανωτέρω, ποτέ δεν υπήρξε προσπορισμός εσόδων από τις προβλεπόμενες πηγές (καρτικές επιχορηγήσεις, δωρεές, κληρονομίες κ.λπ.), αλλά ούτε και στελέχωσή του με ανθρώπινο δυναμικό, απαραίτητο για τις λειτουργίες των τμημάτων του. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και η κάλυψη μιας θέσης γραμματείας, με αποσπασμένο υπάλληλο του πρώην Δήμου Φερρών που είχε ζητηθεί από τον Μητροπολίτη, δεν κατέστη δυνατόν να υλοποιηθεί!

Κατόπιν των ανωτέρω, με την υπ' αριθμ. 72/17-8-2009 Πράξη του Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως ΑΝΘΙΜΟΥ (η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 1964/10-9-2009 τ.Β') το Ίδρυμα κατεστάθη ανενεργό άχρι καιρού.

Σήμερα, λόγω της διεθνούς οικονομικής συγκυρίας, οι πτυχές της οποίας πλήττουν καίρια την πατρίδα μας, δίδεται ίσως μία μοναδική ευκαιρία για την αναβίωση του Ιδρύματος των Απανταχού Θρακών «Παναγία Κοσμοσώτηρα», υπό ένα νέο καθεστώς λειτουργίας και δράσεων.

Ως ΠΟΘΣ, παρακαλούμε τον σεβ. Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης, κ. Άνθιμο, να προχωρήσει στη σύνταξη νέας Πράξης του, με την οποία να επανενεργοποιήσει το Ίδρυμα, με παράλληλη αναμόρφωση του Οργανισμού του.

Προτείνουμε στο διοικητικό σχήμα του να συμμετέχουν, εκτός φυσικά του σεβ. Μητροπολίτου μας, ως πρόεδρος, και οι πρόεδροι όλων των Ομοσπονδιών του Θρακικού Ελληνισμού, ο πρόεδρος της ΕΠΟΦΕ και εκπρόσωπος του ΔΠΘ. Κατά περίσταση, θα καλούνται στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. του Ιδρύματος και θεσμικοί εκπρόσωποι ή αξιωματούχοι της ελληνικής πολιτείας, καθώς και εκπρόσωποι άλλων συλλογικοτήτων και οργάνων, προκειμένου να αντιμετωπιστούν λειτουργικά προβλήματα για την υλοποίηση των στόχων και σκοπών του Ιδρύματος.

Με τη σύνθεση αυτή του Δ.Σ., το Ίδρυμα και κατ᾽ επέκταση ο θεσμός των συνεδρίων του Θρακικού Ελληνισμού απεγκλωβίζονται από τη μέγγενη των πολιτικών σκοπιμοτήτων, που αποτελούσαν πάντοτε αιτία αποπροσανατολισμού και στρέβλωσης των σκοπών και επιδιώξεών τους.

Τακτικές συνεδριάσεις του Δ.Σ. θα πραγματοποιούνται άπαξ του έτους, καθώς και έκτακτες εφόσον υπάρχουν μείζονος σημασίας θέματα. Στις τακτικές συνεδριάσεις θα καλούνται και εκπρόσωποι των Ομάδων Εργασίας που θα συγκροτούνται από τους εισηγητές των συνεδρίων προς υλοποίηση των στόχων και προτάσεων που θα υιοθετούνται σ᾽ αυτά, και θα δίδουν αναφορά των μέχρι εκείνη τη στιγμή πεπραγμένων τους.

Για τη γραμματειακή υποστήριξη του Ιδρύματος και για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, απαραίτητο για την ανάπτυξη των δομών και λειτουργιών του Ιδρύματος, ζητούμε τη στήριξη από τον διευρυμένο πλέον Δήμο Αλεξανδρούπολης, με την απόσπαση ενός έμπειρου και φιλότιμου υπαλλήλου του για την κάλυψη αυτής της θέσης.

Πιστεύουμε απόλυτα, ότι η ανάληψη της ευθύνης της λειτουργίας του Ιδρύματος από τους εκπροσώπους των κορυφαίων συλλογικοτήτων του Θρακικού Ελληνισμού, με την ενεργό στήριξη και πνευματική καθοδήγηση του σεβ. Μητροπολίτου μας, αποτελεί τη μοναδική προοπτική για την αποτελεσματική επαναλειτουργία του, αλλά και για να επιτελέσουν επιτέλους τα συνέδρια, ο ύψιστος αυτός αντιπροσωπευτικός θεσμός των Θρακών, τον εθνικό και κοινωνικό ρόλο τους, αντιμετωπίζοντας με υπευθυνότητα τις προκλήσεις των καιρών μας.

Γιάννης Χ. Κουριαννίδης

Β´ αντιπρόεδρος της ΠΟΘΣ

Ο ομότιμος καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης και πρώην πρόεδρος της διευρυμένης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης-Έβρου, Γιώργος Μηνόπουλος, προήδρευσε στις εργασίες της πρώτης ημέρας του 9ου Παγκόσμιου Συνέδριου Θρακών στις Φέρες του δήμου Αλεξανδρούπολης. O κ. Μηνόπουλος έκανε παρέμβαση εκ μέρους της πανελλήνιας ομοσπονδίας συλλόγων Ανατολικής Ρωμυλίας (ΠΟΣΑΡ).

ΠΟΣΑΡ

Τοποθέτηση Γεωργίου Μηνόπουλου ,

Αντιπροέδρου και εκπροσώπου

της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων Ανατολικής Ρωμυλίας.

Κυρίες και Κύριοι Σύνεδροι,

Είχα την πρόθεση να τοποθετηθώ πρώτα στην πρώτη εισήγηση, τη σχετική με τον Ορφέα, έτσι όμως όπως συγχωνεύθηκαν οι δύο συνεδρίες σε μία, προχώρησε η ώρα και οι ομιλητές αποχώρησαν από την αίθουσα, θα περιορισθώ στο να απευθύνω μόνο ένα ερώτημα, το εξής.

.Το ερώτημα είναι ρητορικό και δεν περιμένω απάντηση.

Ευτυχώς τελευταία, οι Έλληνες επιστήμονες ασχολούνται σε βάθος με τον ορφισμό. Όχι μόνο με τη μουσική και το μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης αλλά κυρίως με την κοσμογονία , τη θεολογία και τη γλώσσα, την ελληνική, όπως προκύπτουν μέσα από τους ορφικούς ύμνους και τα κείμενα των μεγάλων ελλήνων της κλασσικής εποχής. Ένας από τους σύγχρονους μελετητές είναι και ο σημερινός ομιλητής τον οποίο είχαμε την ευκαιρία να ακούσομε πριν από λίγο.

Όσο για τους ξένους δεν χρειάζεται μνεία. Θα περιορισθώ όμως μόνο σε μια τελευταία είδηση που είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα. Το βραβείο criticos (χρηματικό έπαθλο 10.000 στερλίνες) του καλύτερου βιβλίου του 2011, ανάμεσα σε 143, δόθηκε στο ,της αγγλίδας συγγραφέως Ανν Ρόουθ .Σημασία δεν έχει το όνομα της συγγραφέως όσο η ιδιότητα της. Είναι η αρχισυντάκτρια του Economist , του μεγάλου και έγκυρου οικονομικού περιοδικού με την παγκόσμια κυκλοφορία.

Νομίζω ότι περιττεύει κάθε άλλος σχολιασμός για τον πνευματικό πλούτο της αρχαίας Θράκης.

Κυρίες και Κύριοι Σύνεδροι,

Εκπροσωπώντας την ΠΟΣΑΡ, ως αντιπρόεδρος της ,θέλω κατ’αρχήν να επισημάνω την απουσία του Προέδρου της Ομοσπονδίας μας κυρίου Γιώργου Μεριστούδη,, ο οποίος, για προσωπικούς λόγους, δεν μπορεί να παρευρίσκεται παρά την επιθυμία του.

Είναι τιμή για μένα να τον εκπροσωπώ είναι όμως ατυχία η απουσία του γιατί θα γνωρίζατε ένα νέο και δραστήριο άνθρωπο με μεγάλο και αποτελεσματικό ενδιαφέρον για τα θρακικά .Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι υπήρξε Δήμαρχος στην πατρίδα του για δύο 4ετίες .

Κυρίες και Κύριοι ,

Η πορεία της σύγχρονης Θράκης ,με τη μεγάλη ιστορία και πολιτισμική κληρονομιά , διαφέρει από την τύχη των άλλων αλησμόνητων πατρίδων της Ανατολής (Πόντος, Καππαδοκία, Παράλια Μ. Ασίας ).Εκείνες έχασαν τα πάντα. Η Θράκη είχε άλλη τύχη ,τριπλή .Η Ανατολική δεν έχει πλέον ελληνικό στοιχείο πίσω της. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μπορεί να είναι η ψυχή του ελληνισμού και ο φάρος της Ορθοδοξίας δεν περιβάλλεται όμως πλέον από εύρυθμο χριστιανικό στοιχείο Η δυτική Θράκη είναι η ελεύθερη, η ελληνική Θράκη. Η Βόρεια Θράκη, η Ανατολική Ρωμυλία , κατά τα τελευταία 100 χρόνια είχε διαφορετική πορεία.

Σε αντίθεση με τον υπόλοιπο ελληνισμό ο οποίος είχε να αντιπαλέψει με τον τουρκικό εθνικισμό, εμείς , οι βορειοθρακιώτες είχαμε να αντιπαλέψουμε με τη Βουλγαρία(Βουλγαρική Εξαρχία, Θρακομακεδονικός Αγώνας, α’ και β’ βαλκανικός πόλεμος, α’και β’παγκόσμιος πόλεμος ).Μια από τις πολλές συνέπειες ήταν ,ενώ η ανταλλαγή των πληθυσμών με την Τουρκία ήταν υποχρεωτική, βάσει θρησκεύματος, με τη Βουλγαρία ήταν προαιρετική, βάσει της εθνικής συνείδησης.

Χιλιάδες Έλληνες βορειοθρακιώτες ,μη αντέχοντας να εγκαταλείψουν πατροπαράδοτες πατρίδες, παρέμειναν στα σπίτια τους, κυρίως στα παράλια της Βουλγαρίας ενώ, αντίστοιχα, λιγότεροι βούλγαροι στην ελληνική Θράκη. Αυτοί οι τελευταίοι εγκατέλειψαν τον ελλαδικό χώρο με το τέλος του β’ παγκοσμίου πολέμου

φοβούμενοι αντίποινα του ελληνικού Στρατού.

Τραγική συνέπεια της αυτής ανταλλαγής ήταν να χωρίσουν οικογένειες εκατέρωθεν των συνόρων, γονείς από παιδιά, αδέλφια από αδέλφια για πολλές δεκαετίες. Μετά την κατάρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού αποκαταστάθηκε η επικοινωνία ,ενώθηκαν οικογένειες και ιδρύθηκαν στη Βουλγαρία δραστήριοι πολιτιστικοί Σύλλογοι.

Η ελληνική πατρίδα έδειξε έμπρακτο ενδιαφέρον για τους ομογενείς αυτούς με προγράμματα φιλοξενίας κάποια από τα οποία είχα την ευκαιρία ,ως υπερνομάρχης Ροδόπης-Εβρου , να υλοποιήσουμε στην περιοχή μας. Αλλά και οι Σύλλογοι μας και προπαντός η Ομοσπονδία μας, η ΠΟΣΑΡ, ενεργοποιήθηκαν από την αρχή και είχαν και έχουμε συνεχή επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ μας.

Έτσι φέτος που γιορτάζονται τα είκοσι χρόνια από της ιδρύσεως των Συλλόγων , επισκεφθήκαμε τους ομογενείς μας ,τους συγγενείς μας, σε όλα τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, από τη Βάρνα μέχρι την Αγαθούπολη. Ήταν χρέος μας και στο χρέος αυτό είχαμε άξιο συμπαραστάτη τη Νεολαία μας.

Μιας Νεολαίας ενθουσιώδους, ενεργητικής και δημιουργικής που μας εντυπωσιάζει με τις πρωτοβουλίες και τις δραστηριότητες της . Δρα μέσα στα πλαίσια της Ομοσπονδίας ,συμμετέχει σε όλες τις διοργανώσεις και πραγματοποιεί και άλλες δικές της όπως αυτές στη Θέρμη της Θεσσαλονίκης και στη Μαρώνεια ,στη Ροδοπη.

Η Ομοσπονδία μας ,σε αγαστή συνεργασία με τις άλλες Ομοσπονδίες, στηρίζει κάθε πρωτοβουλία και δράση που αφορά τη Θράκη και συμμετείχε στην Οργανωτική Επιτροπή και τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών. Παραμένει όμως η αγωνία για την τύχη των επόμενων μας Συνεδρίων. Οπως δεν διαφαίνεται ενδιαφέρον από άλλους Δήμους .κύριε Δήμαρχε ,θα έδειχνε ο Δήμος Αλεξανδρούπολης την ανάλογη διάθεση για τη διοργάνωση και του επόμενου Συνεδρίου στην πόλη των Φερών ή ,ακόμη καλύτερα, η πόλη των Φερών να καταστεί η μόνιμη έδρα τους? Άλλωστε αυτό είναι και επιθυμία των Ομοσπονδιών και των συνέδρων γιατί έτσι θα δοθεί λύση και στο σοβαρό πρόβλημα της τους. Γνωρίζοντας από κοντά το ενδιαφέρον σας ελπίζω και πιστεύω στη θετική σας απάντηση .

Παράλληλα η Ομοσπονδία μας δείχνει έμπρακτο ενδιαφέρον για την επανασύσταση και επαναλειτουργία του Παγκοσμίου Ιδρύματος μας υποστηρίζοντας τη βούληση και τις προσπάθειες του Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολεως για ένα καινούργιο και λειτουργικό καταστατικό.

.Κύριε Δήμαρχε και εδώ ελπίζουμε στο έμπρακτο ενδιαφέρον σας ,όταν, μάλιστα, η πόλη των Φερών είναι και η έδρα του περικαλλούς αυτού κτίσματος των μεγάλων Κομνηνών.

Το ενδιαφέρον μας αυτό είναι παράλληλο προς το ενδιαφέρον μας για το Ίδρυμα των Ανατολικορωμυλιωτών της υποστηρίζοντας την ολοκλήρωση των εργασιών και τη λειτουργία του με τη συμμετοχή του Προέδρου μας στο Διοικητικό Συμβούλιο.

Εξ άλλου η πορεία και η τύχη της δυτικής, της ελληνικής Θράκης, είναι στα άμεσα ενδιαφέροντα και ανησυχίες μας και συμπλέουμε στις δράσεις και ενέργειες μαζί με όλους τους υπόλοιπους Θρακιώτες .

Όλα όσα προαναφέραμε είναι ο σκοπός και ο στόχος της ΠΟΣΑΡ , δεν μας αποτρέπουν όμως από το κύριο μέλημα μας που είναι ο συντονισμός της λειτουργίας των Συλλόγων – Μελών της Ομοσπονδίας μας. Μέσα από αυτούς συγκροτούμαστε ως Δ Σ και γιαυτούς λειτουργούμε.

Και η νέα γενιά μας , οι νέοι άνθρωποι, μας ενισχύουν στο έργο μας. Τους παραδίδουμε την εμπειρία και τη γνώση μας, μας ανανεώνουν με τα νιάτα και τη ζωντάνια τους.

Έχοντας πετύχει ως αντιδήμαρχος Φερών, στην οργανωτική προσπάθεια για την διεξαγωγή του 9ου Παγκόσμιου Συνέδριου Θρακών, ο Νίκος Γκότσης έκανε, ως πρόεδρος του Λαογραφικού Μουσείου Φερών, παρέμβαση κατά την δεύτερη ημέρα του συνεδρίου. Ο κ. Γκότσης αναφέρθηκε στην ανάγκη να αναδειχθεί ο πλούτος των πολιτισμικών μνημείων της Θράκης, την ανάγκη προβολής της ιστορίας της Θράκης και της διδαχής της στα σχολεία της περιοχής, ενώ πρότεινε την δημιουργία μιας μόνιμης γραμματείας για τα Συνέδρια των Θρακών.


 

 

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΡΩΜΥΛΙΩΤΩΝ

 

 


 


ΕΤΑΙΡΙΑ ΘΡΑΚΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ





ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Θεσσαλονίκη: Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 9ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών στις Φέρες


Στον τόπο, απ' όπου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1994, επέστρεψε ο θεσμός του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, που έχει χαράξει τη δική του πορεία. Το 9ο συνέδριο των απανταχού Θρακών, που έλαβε χώρα στις Φέρες, τη βυζαντινή πόλη της Βήρας, από τις 17 έως τις 19 Αυγούστου, αποτέλεσε βήμα διαλόγου και κατάθεση προτάσεων για το μέλλον του τόπου.

«Με θέμα 'Η Θράκη στο Παγκόσμιο Στερέωμα', το Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών αναζητά, ως διοργάνωση, νέο ρόλο και αποτελεσματική παρέμβαση, μεταφέροντας στο Ελλαδικό στερέωμα και ειδικότερα στην Αθήνα, τις επιθυμίες των απανταχού Θρακιωτών», επισημαίνεται- μεταξύ άλλων- σε ανακοίνωση του Δήμου Αλεξανδρούπολης.

Οι εργασίες του 9ου Παγκόσμιου Συνεδρίου Θρακών ξεκίνησαν το απόγευμα της Παρασκευής, με πάνω από 100 εγγεγραμμένους συνέδρους, ενώ εκατοντάδες Θρακιώτες βρέθηκαν στο κλειστό γυμναστήριο Φερών.

Κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών, ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης και πρόεδρος του συνεδρίου Ευάγγελος Λαμπάκης αναφέρθηκε στα πλεονεκτήματα της περιοχής, αλλά και σε υστερήσεις τονίζοντας ότι «η οποιαδήποτε πληγή της Θράκη ή, αντίθετα, αναβάθμισή της επηρεάζει τον ίδιο το βασικό κορμό της χώρας».

«Ας ξυπνήσει μέσα μας ο αληθινός, δημιουργικός Θρακιώτης για να κάνουμε την Θράκη πάλι δυνατή, γιατί μόνο αυτό αξίζει στη Θράκη μας και σε μας τους Θρακιώτες, γιατί μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε μια δυνατή Ελλάδα» συμπλήρωσε.

Από την πλευρά του, ο περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Άρης Γιαννακίδης, αναφέρθηκε- μεταξύ άλλων- στην ανάγκη δημιουργίας μιας νέας πραγματικότητας σε μια νέα Περιφέρεια που θα έχει αναφορές στη Μαύρη Θάλασσα, στο Δούναβη.

«Μία περιφέρεια Κέντρο Διαμετακόμισης αγαθών, παροχής υπηρεσιών και διακίνησης εμπορευμάτων. Μία περιφέρεια ενεργειακό Κέντρο. Μία περιφέρεια με ευδιάκριτη ταυτότητα, αναγνωρισμένη διεθνώς, που ξανασυναντά την ιστορία της μέσα σε αυτή τη νέα γεωγραφία, τη νέα οικονομία. Αυτή είναι η δική μας απάντηση. Η δική μας επανάσταση» υπογράμμισε.

Την κεντρική ομιλία του συνεδρίου εκφώνησε ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος. Μηνύματα απέστειλαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας Ιερώνυμος, ενώ το «παρών» έδωσαν βουλευτές του Έβρου, εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων, των στρατιωτικών και διοικητικών αρχών και των φορέων του τόπου.

Οι εργασίες του συνεδρίου ολοκληρώθηκαν το Σάββατο με εισηγήσεις, προτάσεις και παρεμβάσεις συνέδρων για την ανάπτυξη και την πρόοδο της περιοχής, ενώ έγιναν αναφορές και στα συμπεράσματα και στα ψηφίσματα προηγούμενων συνεδρίων.

Μεταξύ των κυρίων εισηγητών του συνεδρίου ήταν ο καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Παναγιώτης Καρακατσάνης, ο οποίος αναφέρθηκε στις «Επιδράσεις της Ορφικής Σκέψης στη συγκρότηση και εξέλιξη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας», ενώ για τον «Ξεριζωμό του Θρακικού Ελληνισμού» μίλησε η διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Ιφιγένεια Βαμβακίδου.

Ιδιαίτερη συζήτηση έγινε για τη «Συμβολή του πρωτογενούς τομέα στην ανάπτυξη της Θράκης», με αφορμή την εισήγηση του αντιπρύτανη ακαδημαϊκών υποθέσεων και προσωπικού του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή Μόσχου Πολυσίου.

«Στη σημερινή συγκυρία, οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες για επενδύσεις στο αγροδιατροφικό σύστημα αποκτούν ιδιαίτερη σπουδαιότητα, καθώς διανύουμε μια εποχή μετάβασης σε ένα νέο αγροτικό γίγνεσθαι που θα αλλάξει εντελώς το τοπίο της Ελληνικής και παγκόσμιας Γεωργίας. Αν η διστακτικότητα, που μέχρι σήμερα χαρακτήριζε τις κινήσεις των ενδιαφερόμενων, δώσει τη θέση της σε οργανωμένες και συντονισμένες προσπάθειες επιχειρηματικής πρωτοβουλίας βιομηχανικής κλίμακας είναι μαθηματικά σίγουρο ότι αυτές θα στεφθούν από επιτυχία» σημείωσε ο κ. Πολυσίου.

Ακολούθησαν οι ομιλίες από τους εκπροσώπους των Θρακικών Ομοσπονδιών και τα συμπεράσματα του συνεδρίου. Ακόμη, προτάθηκε από το Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης να καθιερωθούν οι Φέρες ως έδρα και τόπος διεξαγωγής του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, καθώς και να οριστεί μια μόνιμη γραμματεία συνεδρίου που να επιμελείται τη διοργάνωση.

Το βράδυ του Σαββάτου οι σύνεδροι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν αφιέρωμα στην ελληνική ρετρό μουσική από την ορχήστρα φίλων Αστικής Λαϊκής Μουσικής του Δήμου Αλεξανδρούπολης, η οποία απαρτίζεται από εθελοντές μουσικούς που δικτυώνονται στο Γραφείο Εθελοντισμού του Δήμου.

Το συνέδριο ολοκληρώθηκε την Κυριακή, με Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. της Παναγίας Κοσμοσώτειρας, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Άνθιμου και την ανάγνωση του ψηφίσματος του συνεδρίου.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ

3 ΣΧΟΛΙΑ:

Ανώνυμος είπε...

ΑΝ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΡΑΚΏΝ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΔΟΜΝΑ ΒΙΖΒΥΖΗ, ΕΙΠΕ ΣΥΝΕΔΡΟΣ ΠΟΥ ΗΛΘΕ ΑΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΙΣ "ΕΡΓΑΣΙΕΣ".
Η ΠΛΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΌΤΙ ΟΛΗ Η ΠΑΡΕΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΓΕΛΩΝΤΑΣ.
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΙΠΑΝ ΌΤΙ ΕΜΟΙΑΖΕ ΜΕ ΑΝΤΑΜΩΜΑ Ή ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΚΟΜΗ ΣΕ ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ - ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΊΜΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ - ΜΗΔΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΗΛΙΚΟΝ


Ανώνυμος είπε...

Ουδεμία αίγλη. Ο μόνος Δήμαρχος που τίμησε το συνέδριο για δύο μέρες, ήταν ο Δήμαρχος Διδυμοτείχου. Παρ’ όλα αυτά, δεν του δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσει για περισσότερο από δύο λεπτά. Και καμία αναφορά από κανέναν για το «πάλαι ποτέ» κέντρο της Θράκης (Διδυμότειχο). Γιατί άραγε;;;;;

 


Το 9ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών ολοκληρώθηκε. Το πήρε είδηση κανείς;

Πρέπει να κάνουμε απολογισμό;


Το 9ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών ολοκληρώθηκε.
Το συνέδριο τελείωσε. Το πήρε είδηση κανείς;
Πρέπει να κάνουμε απολογισμό;
Το οφείλουμε ως Θρακιώτες.

Η πρώτη αίσθηση, παίρνοντας την πρόσκληση, ήταν ότι κάτι λείπει. Τρεις μόνο εισηγήσεις εκ των οποίων οι δυο αφορούσαν το παρελθόν – αναγκαίο για να βαδίσουμε στο μέλλον – και η τελευταία, μια και μοναδική... αναφερόταν στην ανάπτυξη της Θράκης μέσα από τα αρωματικά φυτά. Αυτή είναι άραγε η ανάπτυξη της Θράκης, μετά από όλα όσα διαδραματίζονται στην περιοχή μας; Φανερά ή κρυφά;

Ένα μείζον θέμα, μια θεσμική κατάκτηση των απανταχού Θρακών, αντιμετωπίστηκε ως τυπική διεκπεραίωση ή ως «αγγαρεία». Πρόκειται για προχειρότητα και αβλεψία του Δημάρχου ενός μεγάλου Καλλικρατικού Δήμου ή περί επιπολαιότητας και αποστολή μιας τυπικής πρόσκλησης, την οποία δεν την πήρε είδηση κανείς από την Κυβέρνηση; Η απουσία κυβερνητικής εκπροσώπησης υποδηλώνει έλλειψη ουσιαστικού ενδιαφέροντος για την περιοχή που αγγίζει τα όρια της απαξίωσης.

Ταυτόχρονα, η ελάχιστη συμμετοχή συμπολιτών μας στις εργασίες του Συνεδρίου εγείρει ερωτήματα και προβληματισμούς σχετικά με το πόσο αυτό προβλήθηκε στην τοπική κοινωνία. Είναι εμφανές ότι η επιτυχία ενός συνεδρίου δεν εξαρτάται μόνο από τις άρτιες κτιριακές εγκαταστάσεις οι οποίες πράγματι υπήρξαν άριστες, αλλά και από την πλαισίωση του και την ενεργή συμμετοχή σ’ αυτό, του ντόπιου πληθυσμού. Ευθύνονται άραγε οι συμπολίτες μας που θεώρησαν ότι το θέμα δεν τους άφορά ή μήπως απλά η ελλιπής κινητοποίηση των αρμοδίων δεν επέτρεψε στο Συνέδριο να γίνει γνωστό στην τοπική κοινωνία και να την καταστήσει κοινωνό του γεγονότος, όπως θα έπρεπε;
Οφείλουμε ωστόσο να επισημάνουμε την καθοριστική συμβολή των δημοτικών υπαλλήλων, που εργάστηκαν άοκνα για την άριστη διεξαγωγή του Συνεδρίου.
Εν κατακλείδι ποιος ήταν ο στόχος; Να κάνουμε ένα οικονομικό συνέδριο όπως αναφέρθηκε δυο φορές από τον Δήμαρχο; Αν ναι, πέτυχε. Συγχαρητήρια!
Αναρωτιέμαι, όμως μήπως έπρεπε να αναβληθεί στη παρούσα συγκυρία και να πραγματοποιηθεί σε κάποια άλλη χρονική στιγμή έτσι ώστε να εξασφαλιστεί παράλληλα με την εξοικονόμηση χρημάτων και η ποιότητα του συνεδρίου κάτι το οποίο δεν έγινε;

Καμπαρμούση Μαρία


ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ


Το 9ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία


Στον τόπο, απ’ όπου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1994, επέστρεψε ο θεσμός του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, που έχει χαράξει τη δική του πορεία. Το 9ο συνέδριο των απανταχού Θρακών, που έλαβε χώρα στις Φέρες, τη βυζαντινή πόλη της Βήρας, από τις 17 έως τις 19 Αυγούστου, αποτέλεσε βήμα διαλόγου και κατάθεση προτάσεων για το μέλλον του τόπου.

Με θέμα «Η Θράκη στο Παγκόσμιο Στερέωμα», το Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών αναζητά, ως διοργάνωση, νέο ρόλο και αποτελεσματική παρέμβαση, μεταφέροντας στο Ελλαδικό στερέωμα και ειδικότερα στην Αθήνα, τις επιθυμίες των απανταχού Θρακιωτών», επισημαίνεται- μεταξύ άλλων- σε ανακοίνωση του Δήμου Αλεξανδρούπολης.

Μηνύματα απέστειλαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας Ιερώνυμος, ενώ το «παρών» έδωσαν βουλευτές του Έβρου, εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων, των στρατιωτικών και διοικητικών αρχών και των φορέων του τόπου.
Το συνέδριο ξεκίνησε με χαιρετισμό του δημάρχου Αλεξανδρούπολης κ. Ευάγγελου Λαμπάκη ενώ χαιρετισμό απεύθυνε ο περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Άρης Γιαννακίδης, καθώς και οι Σεβασμιότατοι Μητροπολίτες Διδυμοτείχου κ.κ. Δαμασκηνός και Ξάνθης κ.κ. Παντελεήμων.
Την κεντρική ομιλία του συνεδρίου εκφώνησε ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος. Οι εργασίες του συνεδρίου ολοκληρώθηκαν το Σάββατο με εισηγήσεις, προτάσεις και παρεμβάσεις συνέδρων για την ανάπτυξη και την πρόοδο της περιοχής, ενώ έγιναν αναφορές και στα συμπεράσματα και στα ψηφίσματα προηγούμενων συνεδρίων. Μεταξύ των κυρίων εισηγητών του συνεδρίου ήταν ο καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Παναγιώτης Καρακατσάνης, ο οποίος αναφέρθηκε στις «Επιδράσεις της Ορφικής Σκέψης στη συγκρότηση και εξέλιξη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας», ενώ για τον «Ξεριζωμό του Θρακικού Ελληνισμού» μίλησε η διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Ιφιγένεια Βαμβακίδου. Ιδιαίτερη συζήτηση έγινε για τη «Συμβολή του πρωτογενούς τομέα στην ανάπτυξη της Θράκης», με αφορμή την εισήγηση του αντιπρύτανη ακαδημαϊκών υποθέσεων και προσωπικού του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή Μόσχου Πολυσίου. Ακολούθησαν οι ομιλίες από τους εκπροσώπους των Θρακικών Ομοσπονδιών και τα συμπεράσματα του συνεδρίου. Ακόμη, προτάθηκε από το Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης να καθιερωθούν οι Φέρες ως έδρα και τόπος διεξαγωγής του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, καθώς και να οριστεί μια μόνιμη γραμματεία συνεδρίου που να επιμελείται τη διοργάνωση.
Το βράδυ του Σαββάτου οι σύνεδροι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν αφιέρωμα στην ελληνική ρετρό μουσική από την ορχήστρα φίλων Αστικής Λαϊκής Μουσικής του Δήμου Αλεξανδρούπολης, η οποία απαρτίζεται από εθελοντές μουσικούς που δικτυώνονται στο Γραφείο Εθελοντισμού του Δήμου.
Το συνέδριο ολοκληρώθηκε την Κυριακή, με Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. της Παναγίας Κοσμοσώτειρας, χοροστατούντος του Μητροπολίτη ‘Ανθιμου και την ανάγνωση του ψηφίσματος του συνεδρίου.
Να σημειωθεί ότι παράλληλα, στο χώρο του συνεδρίου εκτέθηκαν έργα Ζωγραφικής του μεγάλου Θρακιώτη ζωγράφου Ιωάννη Μητράκα, ενώ μετά το πέρας των εργασιών της πρώτης ημέρας του Συνεδρίου, η χορωδία της ενορίας Αγίας Κυριακής Αλεξανδρουπόλεως πραγματοποίησε συναυλία στο Υπαίθριο Θέατρο Φερών.

Ευάγγελος Λαμπάκης, δήμαρχος Αλεξανδρούπολης «Θράκη δυνατή για δυνατή Ελλάδα»



Οι εργασίες του 9ου Παγκόσμιου Συνεδρίου Θρακών ξεκίνησαν το απόγευμα της Παρασκευής, με πάνω από 100 εγγεγραμμένους συνέδρους, ενώ εκατοντάδες Θρακιώτες βρέθηκαν στο κλειστό γυμναστήριο Φερών. Κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών, ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης και πρόεδρος του συνεδρίου Ευάγγελος Λαμπάκης αναφέρθηκε στα πλεονεκτήματα της περιοχής, αλλά και σε υστερήσεις τονίζοντας ότι «η οποιαδήποτε πληγή της Θράκη ή, αντίθετα, αναβάθμισή της επηρεάζει τον ίδιο το βασικό κορμό της χώρας». «Ας ξυπνήσει μέσα μας ο αληθινός, δημιουργικός Θρακιώτης για να κάνουμε την Θράκη πάλι δυνατή, γιατί μόνο αυτό αξίζει στη Θράκη μας και σε μας τους Θρακιώτες, γιατί μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε μια δυνατή Ελλάδα» κατέληξε.



Άρης Γιαννακίδης, περιφερειάρχης Α.Μ.-Θ: Ας μην ξεχνούν κάποιοι ότι κανείς δεν αγαπά τη Θράκη περισσότερο από τους Θρακιώτες


Από την πλευρά του, ο περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ‘Αρης Γιαννακίδης, αναφέρθηκε- μεταξύ άλλων- στην ανάγκη δημιουργίας μιας νέας πραγματικότητας σε μια νέα Περιφέρεια που θα έχει αναφορές στη Μαύρη Θάλασσα, στο Δούναβη. «Μία περιφέρεια Κέντρο Διαμετακόμισης αγαθών, παροχής υπηρεσιών και διακίνησης εμπορευμάτων. Μία περιφέρεια ενεργειακό Κέντρο. Μία περιφέρεια με ευδιάκριτη ταυτότητα, αναγνωρισμένη διεθνώς, που ξανασυναντά την ιστορία της μέσα σε αυτή τη νέα γεωγραφία, τη νέα οικονομία. Αυτή είναι η δική μας απάντηση. Η δική μας επανάσταση.Εδώ έγκειται ταυτόχρονα και το δικό μας χρέος. Εμείς στην Περιφέρεια ΑΜΘ το έχουμε αναλάβει και δουλεύουμε αντιλαμβανόμενοι την συγκυρία και αξιοποιώντας κάθε αναπτυξιακό εργαλείο που έχουμε στη διάθεσή μας. Κάθε ευρώ θέλουμε να πιάσει τόπο. Κάθε θυσία του έλληνα πολίτη πρέπει να έχει αντίκρισμα», υποστήριξε για να καταλήξει: «Ας κρατήσουμε ζωντανή τη Θράκη που ονειρεύτηκαν οι παππούδες μας μέσα από το δρόμο της προσφυγιάς. Τη Θράκη που στέριωσαν οι πατεράδες μας μέσα από τη βιοπάλη και το σκληρό μεροκάματο. Τη Θράκη που θα κληρονομήσουμε σε αυτήν την υπέροχη και καταπληκτική νέα γενιά. Τους επιστήμονες του αύριο ….Ας κρατήσουμε αυτή τη Θράκη στην ψυχή μας. Την αιώνια Θράκη. Ας μην ξεχνούν κάποιοι ότι κανείς δεν αγαπά τη Θράκη περισσότερο από τους Θρακιώτες. Τους πραγματικούς πατριώτες…»


Άνθιμος, Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως: Συνεργασία όλων με μέθοδο και προοπτική και όχι αυθαίρετα ο καθένας και αποσπασματικά

Την κεντρική ομιλία του συνεδρίου εκφώνησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμος, που μιλώντας για το συνέδριο ανέφερε ότι το βλέπει «σαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία συναναστροφής, επικοινωνίας και διασκεδάσεως, στο περιθώριο ανταλλαγής ιδεών και απόψεων. Η επιτυχία του Συνεδρίου μας θα είναι ανάλογη με την ειλικρινή ματιά με την οποία θα δούμε τη σημερινή Θράκη στο Παγκόσμιο στερέωμα και αντιστρόφως ανάλογη με την επιθυμητή και ιδεατή μας άποψη. Ο Μητροπολίτης μετέφερε τον παλμό και τις προσμονές των απανταχού Θρακιωτών, τονίζοντας ότι η θρακική γη «είτε λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης, είτε λόγω της σύνθεσης του πληθυσμού της, πρωτογενώς ή δευτερογενώς θα είναι στο επίκεντρο κάθε ευρωπαϊκής και άλλης πολιτικής παρτίδας πόκερ που θα παιχτεί στην περιοχή». Ο Σεβασμιότατος τόνισε, χαρακτηριστικά, ότι «οι πόρτες της Αθήνας έγιναν πολύ βαριές για να τις διαπεράσει ο χτύπος μας», ενώ με έκκλησή του προς όλους είπε «ας γίνουμε, λοιπόν, μια πιο δυναμική και συγκεντρωτική Περιφέρεια που θα εργάζεται και θα λειτουργεί συλλογικά, ενιαία και γρήγορα. Επιστημονικά επιτελεία, γραφειοκρατικές ομάδες εργασίας, ελεγκτικές επιτροπές και ιδιωτικές προσπάθειες. Όχι ο καθένας μας “επέχω και διαλογίζομαi”, μόνος του και για την Επαρχία του, αλλά όλοι μαζί, ως διαρκές «βουλεύμενο σώμα» με κατευθυντήριες γραμμές που θα μας δίδει η Περιφέρεια. Έπειτα θα συλλέγει τις προτάσεις μας, θα τις επεξεργάζεται, θα τις καταστρώνει, θα τις συγκρίνει, θα τις συσχετίζει, θα τις διαφοροποιεί, θα τις κωδικοποιεί, θα τις αξιολογεί, θα τις κατατάσσει και θα τις κρατά στο Αρχείο της η Περιφέρεια, ώστε «ευκαιρίας δοθείσης» να τις εξαπολύει για υλοποίηση.

Καμιά αυθαιρεσία προσωπικής εμβελείας δεν μας καταξιώνει πλέον. Χρειαζόμαστε εντολές και κεντρικό συντονισμό από την Περιφέρειά μας για αποδοτικότερα αποτελέσματα. Από το Κέντρο ας μην περιμένουμε πολλά πια, δεν μπορεί, δεν έχει.
Δεν σας ζητώ να κάνετε υπέρβαση των αρμοδιοτήτων σας, κ. Περιφερειάρχα, σας ζητώ να μας καθίσετε όλους σ’ ένα τραπέζι (Μητροπόλεις, Δήμους, Πανεπιστήμιο, όλους) για να συνεργαστούμε με μέθοδο και προοπτική, όχι αυθαίρετα ο καθένας και αποσπασματικά. Στόχος: κανένα Πρόγραμμα, καμιά δυνατότητα, καμιά ευκαιρία, καμιά πρόταση να μην χαθεί για την Περιφέρειά μας. Ας φροντίσουμε να κρατηθούμε ψηλά και ενωμένοι στους μήνες και στα χρόνια που έρχονται, διαφορετικά θα χαθούμε στο πέλαγος της υπανάπτυξης, του εσωτερικού μαρασμού και της επαρχιωτικής ανακύκλωσης.
Το γνωρίζω ότι «είναι περισσότερο δύσκολο να συνεργάζεται κανείς με φίλους, παρά με αντιπάλους» (Καρδινάλιος του Ρέτζ) μα, δεν έχουμε άλλη επιλογή. Επειδή όταν το καράβι βουλιάζει, μαζί με το φθηνό κατάστρωμα χάνονται και οι καμπίνες της α’ θέσεως.

Απευθυνόμενος ιδιαιτέρως στους συμπατριώτες μας από την αλλοδαπή, σας ζητώ να δηλώσετε «παρόν» σε μια τέτοια συστράτευση και να δηλώσετε στο Συνέδριό μας αυτό, ο καθένας από σας τι μπορεί να συνεισφέρει, με βάση την εμπειρία και τις δυνατότητες που έχετε. Κυρίως οι σχέσεις σας με πρόσωπα-κλειδιά σε κάθε χώρο, μας είναι χρήσιμη. Εσείς βλέπετε τα πράγματα απ’ έξω, και συνήθως όσοι τα βλέπουν από μακριά, τα βλέπουν πιο σφαιρικά.
Μάλλον συμπατριώτες, για πρώτη φορά η γενέτειρα σας χρειάζεται. Ανασκουμπωθείτε, λοιπόν!
Να κλείσω, με το τηλεγράφημα που έστειλε ο στρατάρχης Φος στον Πρωθυπουργό Κλεμανσώ: «Το δεξιόν του μετώπου καταρρέει. Το αριστερόν διαλύεται. Το κέντρον υποχωρεί. Ημείς μαχόμεθα».

Βαγγέλης Λαμπάκης «Όσοι συμμετείχαν στο Συνέδριο, συμμετείχαν πραγματικά και με την ψυχή τους και με το σώμα τους»

Συμπερασματικά ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, κ. Βαγγέλης Λαμπάκης, έκανε λόγο για ένα συνέδριο «διαφορετικό από τα άλλα οχτώ, ένα συνέδριο στο οποίο, όσοι συμμετείχαν, συμμετείχαν πραγματικά και με την ψυχή τους και με το σώμα τους». Αυτοί που συμμετείχαν, όπως επισήμανε, «έχουν ενδιαφέρον απόλυτο για την τύχη της Θράκης-σημειωτέον μιλάω για την τύχη της Θράκης, όχι για την επίλυση μόνο προβλημάτων». «Συζητήθηκαν καίρια ζητήματα, που ήταν και η απόλυτη στόχευση του Συνεδρίου», συνέχισε, «χωρίς να απλωθούμε σε αοριστολογίες και λεπτομέρειες, που με τη σειρά τους δημιουργούσαν αοριστία».

Βαρύνουσας σημασίας η δημιουργία της μόνιμης γραμματείας στις Φέρες

Ο κ. Λαμπάκης στάθηκε ιδιαίτερα στην δημιουργία της μόνιμης γραμματείας, που θα έχει έδρα στις Φέρες, η οποία μάλιστα στελεχώθηκε ήδη από χθες με προοπτική να ξεκινήσει τη λειτουργία της άμεσα. «Στη γραμματεία αυτή, η οποία θα λειτουργεί καθημερινά», υπογράμμισε ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, «όλες οι πανθρακικές οργανώσεις είτε του εσωτερικού είτε του εξωτερικού, αλλά και οι εντός της Θράκης σύλλογοι και άτομα, θα μπορούν να απευθύνονται, να δίνουν προβληματισμούς, να βγάζουν συμπεράσματα ή να προτείνουν και όλα αυτά να ζυμώνονται ώστε αυτά που θα συζητούνται στο τριήμερο του επόμενου Συνεδρίου να είναι ήδη πλασμένα, να έχουν γίνει ήδη ενέργειες για την επίλυση κάποιων προβλημάτων και να μπορούμε να φτάνουμε σε αποτελέσματα».

«Κάποιοι στην Αθήνα πρέπει να αντιληφτούν ότι η ζωή της Θράκης είναι συνδεδεμένη με τη ζωή της Αθήνας»

Αναφερόμενος στα 8 σημεία, που εμπεριέχονται στο ψήφισμα, ο κ. Λαμπάκης υπογράμμισε ότι «καλείται να απαντήσει σε αυτά η πολιτεία και ο κάθε ένας αρμόδιος από οποιαδήποτε θεσμική θέση, είτε μέσα είτε έξω από τη Θράκη, είτε από την εκάστοτε κυβέρνηση στην Αθήνα». «Αν θέλουν η Ελλάδα να είναι αρτιμελής και υγιής σε όλους τους χώρους και ιδιαίτερα στη Θράκη και να μπορούν να τη βοηθήσουν να αναπτυχτεί και να μην καταστραφεί», τόνισε, «πρέπει να δουν τα 8 αυτά σημεία, τα οποία είναι προσεγγίσιμα και μπορούν να διευθετηθούν διότι δεν είναι υπερβολές όπως ενδεχομένως σε κάποια άλλα συνέδρια». «Κάποιοι στην Αθήνα», επισήμανε, «πρέπει να αντιληφτούν ότι η ζωή της Θράκης είναι συνδεδεμένη με τη ζωή της Αθήνας. Ας το προσέξουν αυτό, γιατί έχω την πεποίθηση ότι δεν το προσέχουν».

«Ουσιαστική η καινοτομία με τη μείωση των χαιρετισμών»

Τέλος, σχολιάζοντας τη φετινή καινοτομία του Συνεδρίου αναφορικά με τη μείωση του αριθμού των χαιρετισμών, που απευθύνονται κατά την έναρξη της διοργάνωσης, ο κ. Λαμπάκης εμφανίστηκε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, υπογραμμίζοντας ότι παράλληλα «τιμήσαμε και σεβαστήκαμε τους χαιρετισμούς που είχαν όλοι οι θεσμικοί και όσους μας κατέθεσαν εγγράφως τους βγάλαμε αμέσως φωτοτυπίες και τους μοιράσαμε σε όλους τους συνέδρους, ενώ θα συμπεριλήφθην στο έντυπο, που θα αρχίσουμε να κατασκευάζουμε από σήμερα κιόλας». Να σημειωθεί ότι στο εν λόγω έντυπο θα συμπεριληφθούν επίσης όλοι οι διάλογοι των τριών ημερών του Συνεδρίου, οι οποίοι έχουν καταγραφεί σε ψηφιακή μορφή. Κλείνοντας, ο κ. Λαμπάκης χαρακτήρισε ουσιαστική την ομιλία του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου, όπως επίσης το χαιρετισμό του περιφερειάρχη, κ. Άρη Γιαννακίδη, επισήμανοντας ότι έδωσαν στίγμα απόλυτης ουσίας βάζοντας τα προβλήματα από την αρχή του Συνεδρίου στο τραπέζι.

Το ψήφισμα του συνεδρίου

1) Διαπιστώθηκε η επιτυχής έκβαση των εργασιών του 9ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, το οποίο υλοποιήθηκε στη χειρότερη οικονομική συγκυρία και δη προ του φάσματος κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας. Ταυτόχρονα επιβεβαιώθηκε η ανάγκη συνέχισης του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, καθώς και τα προηγούμενα συνέδρια, παρά τις αδυναμίες τους, είχαν αποτελέσματα, με ισχυρότερο αυτό της σύνδεσης και τακτικής επαφής των απανταχού Θρακών που μας βρίσκει ενωμένους ιδιαίτερα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει ο Ελληνισμός και η αγαπημένη μας Θράκη.
Μια εικοσαετία μετά από το πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών, ο ύψιστος αυτός οργανικός θεσμός πρέπει να τεθεί σε νέα ανελικτική μελλοντική προοπτική, και ήδη στο 9ο Συνέδριο έγινε η αρχή, αφού συνταιριάστηκαν ο πολιτισμός, η ιστορία και η αναπτυξιακή προοπτική του Θρακικού Ελληνισμού. Στον δρόμο αυτό απαιτείται συστράτευση πνευματικών ανθρώπων, θρησκευτικών ηγετών, μνήμη στην ιστορία, στον πολιτισμό, στα ήθη και στα έθιμα, καθώς και στην παράδοση, με υπομόχλιο το ανθρώπινο δυναμικό της Θράκης και τις Ομοσπονδίες του Θρακικού Ελληνισμού, ο ρόλος των οποίων ήταν καταλυτικός για την επιτυχία του 9ου Συνεδρίου.
Το επόμενο συνέδριο θα πραγματοποιηθεί πάλι στις Φέρρες, όπου θα δημιουργηθεί μόνιμη γραμματεία, στην οποία θα απευθύνονται οι Θρακιώτες κατά τη διάρκεια της 3ετίας.
2) Πανθρακική η απαίτηση για:
α) λύση της σύμβασης «θανάτου» της πολιτείας με τους χρυσοθήρες,
β) άμεση και άνευ άλλου τινός απόρριψη της Μ.Π.Ε. της εταιρείας «ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ Α.Ε.», καθώς και της μητρικής της, καναδικών συμφερόντων, «ELDORADO GOLD» και
γ) τροποποίηση του απαρχαιωμένου αποικιακού χαρακτήρα μεταλλευτικού κώδικα που λειτουργεί εις βάρος των τοπικών κοινωνιών και των μελλοντικών γενεών.
Οι Θρακιώτες που ζουν εντός ή εκτός Θράκης δεν θα επιτρέψουμε την καταστροφή της, αφού με τη χρήση κυανίου για την εξόρυξη χρυσού καταστρέφεται το περιβάλλον, ο υδροφόρος ορίζοντας, η προοπτική της κτηνοτροφίας και της γεωργίας, η θάλασσα, τα δάση, η υγεία και η ίδια η ζωή των Θρακιωτών.
3) Αποφασίστηκε να ζητηθεί η επαναφορά των πραγμάτων στην πρότερη κατάσταση με το άνοιγμα των τριών σχολών αστυφυλάκων σε Ξάνθη, Κομοτηνή και Διδυμότειχο και ταυτόχρονα με την απομάκρυνση όλων των παράνομων μεταναστών από αυτές, με δεδομένο ότι η Θράκη ήδη διαθέτει κέντρα υποδοχής παράνομων μεταναστών προ πολλού, ενώ σε καμία άλλη περιοχή δεν υφίστανται. Η Θράκη, με τις πολλές ευαισθησίες και ιδιαιτερότητες, δεν μπορεί να αντέξει περαιτέρω βάρος στο θέμα αυτό. Σε περίπτωση που λειτουργήσουν σε ολόκληρη την Ελλάδα λιγότερες από τρεις σχολές, αυτές πρέπει δικαιωματικά να λειτουργήσουν στη Θράκη.
4) Υιοθετήθηκε πλήρως η άποψη ότι για τη Θράκη, με τις ευαισθησίες και τις επικίνδυνες ισορροπίες, καθώς και τη θέση της στο γεωγραφικό χώρο, απαιτείται άμεσα η εκπόνηση ενός ΕΙΔΙΚΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ, αφού πέραν των άλλων, πρόκειται για το φτωχότερο τμήμα της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρωτογενής τομέας, ενέργεια και λιμάνι της Αλεξανδρούπολης είναι αναπτυξιακοί πόλοι, οι οποίοι απαραίτητα πρέπει να συμπεριληφθούν στο παραπάνω σχέδιο, ώστε να υπάρχει αληθινή, ουσιαστική και πολύπλευρη ανάπτυξή της.
5) Αποφασίστηκε η υλοποίηση του ψηφίσματος του 7ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών που αφορά την άμεση ενεργοποίηση – σύσταση του Παγκόσμιου Ιδρύματος Θρακών «Παναγία Κοσμοσώτειρα» που θα αποτελέσει τον υλοποιητή των αποφάσεων των συνεδρίων και τον μοχλό πίεσης προς κάθε κατεύθυνση της ανάπτυξης και της προάσπισης των δικαιωμάτων της Θράκης.
6) Στις βαθμίδες της εκπαίδευσης να συμπεριληφθεί στη διδακτέα ύλη η ιστορία της Θράκης, η οποία απαραδέκτως είναι ανύπαρκτη μέχρι σήμερα, γεγονός που αποτελεί προσβολή στη Θράκη και στους Θρακιώτες, αλλά και στην ισχυρή ιστορική μας μνήμη.
7) Το Τουρκικό Προξενείο στην Κομοτηνή επιτέλους να περιοριστεί στο ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκε χωρίς να υπερβαίνει τις υπερκείμενες διεθνείς διατάξεις.
8) Αποφασίστηκε, τέλος, να ζητηθεί από την πολιτεία η ανάδειξη όλων των σπουδαίων ιστορικών μνημείων στο πέρασμα των χρόνων, αναδεικνύοντας τον ιστορικό χώρο της Θράκης ως έναν από τους σπουδαιότερους παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων και των Ορφικών.



Συντάκτης:Άννα Πατρωνίδου
e-mail: paratiritis.patronidoy
@gmail.com




ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ 9ου ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΩΝ ΘΡΑΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΡΑΚΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Το 9ο Παγκόσμιο Συνέδριο των Θρακών έγινε στη Βήρα τις σημερινές Φέρες που βρίσκεται σχεδόν καταμεσίς του Νομού Εβρου και ευωδιάζει από κάθε μορφής ιστορία, από 17-19 Αυγούστου 2012, ανήκει πλέον οριστικά στο παρελθόν και έχει γράψει τη δική του ιστορία.

Ως πρόεδρος της Π.Ο.Θ.Σ. αλλά και ως μέλος της οργανωτικής του επιτροπής τολμώ να ισχυριστώ ότι το συγκεκριμένο συνέδριο πέρασε από συμπληγάδες και ήταν ουσιαστικά το πρώτο συνέδριο που την οργανωτική του δομή, σχεδιασμό-προγραμματισμό, την ανέλαβαν ουσιαστικά οι ομοσπονδίες των πολιτιστικών φορέων του Θρακικού Ελληνισμού συνεπικουρούμενες και από τη Δημοτική αρχή του Δήμου Αλεξανδρούπολης με πρωτεργάτη το Δήμαρχο κ. Ευάγγελο Λαμπάκη, τον Αντιδήμαρχο Φερών κ. Νικόλαο Γκότση, την κ. Μαρία Νάκου την κ. Αθανασία Παπανικολάου και τους αφανείς λοιπούς υπαλλήλους του Δήμου καθώς και τους εθελοντές.

Η άσκηση της κρητικής είναι θεμιτή. Το να ασκήσει κάποιος κριτική είναι το μόνο εύκολο πράγμα. Σημασία έχει το μέγεθος και η ποιότητα της κριτικής που θα ασκήσει. Πιστεύω ότι με την καλοπροαίρετη κριτική διορθώνονται λάθη και αποφεύγονται παραλείψεις στο μέλλον.

Αγαπητοί μου φίλοι έχω την τύχη να έχω παρακολουθήσει και συμμετάσχει σε όλα τα συνέδρια άλλωστε σαν απλό μέλος, άλλοτε σαν μέλος της κάθε οργανωτικής τους επιτροπής και άλλοτε και σαν εισηγητής.

Η συμμετοχή μου και η εμπειρία μου, μου υπαγορεύουν να σχολιάσω τη διαδρομή του συνεδρίου από την πρώτη μέχρι την τελευταία του στιγμή και να αναλύσω τα στάδια του, σχεδιασμός, οργάνωση, πραγματοποίηση, γνωρίζοντας ότι η ευθύνη είναι πολύ μεγάλη. Με αντικειμενικότητα θα προσπαθήσω να αναλύσω και να δώσω απαντήσεις ,σε παραμέτρους και βασικά ερωτήματα που σφράγισαν την εικόνα του και το έκαναν να ξεχωρίσει ,όπως:

01) Συμμετοχή

02) Διάρκεια

03) Συμπεριφορά

04) Στόχοι

05) Αποτελέσματα

06) Ομοσπονδίες.

01) Θα ξεκινήσω από το τελευταίο. Είναι αδιαμφισβήτητες οι πρωτοβουλίες που ανέπτυξε η Ομοσπονδία μας με συμπαραστάτες και τις υπόλοιπες Ομοσπονδίες του Θρακικού Ελληνισμού, τις οποίες και ευχαριστούμε θερμά. Με τις ενέργειες μας καταστήσαμε ενεργό το 8ο άρθρο του ψηφίσματος του 7ου Π.Σ.Θ. που έλεγε επί λέξει «Αποφασίστηκε ότι η συμμετοχή των Ομοσπονδιών των πολιτιστικών συλλόγων στις οργανωτικές επιτροπές είναι θεσμική και αναντικατάστατη»

Σίγουρα στην προσπάθεια μας για την πραγματοποίηση του, έχουμε κάνει λάθη και παραλείψεις ακόμη αν θέλετε. Λάθη και παραλείψεις όμως που δεν εξυπηρέτησαν σκοπιμότητες και προπαντός ιδιοτέλειες.

Ότι έγινε, έγινε με τη σκέψη και την ελπίδα ότι ο θεσμός αυτός δεν πρέπει να καταργηθεί γιατί είναι μείζονος σημασίας για τη Θράκη μας και το Θρακικό Ελληνισμό και ότι οι κρατούσες οικονομικές συγκυρίες δεν έπρεπε να καταστούν ανασταλτικός παράγοντας.

Με τη σκέψη αυτή καταστήσαμε ενεργό το πρώτο άρθρο του ψηφίσματος του 7ου Π.Σ.Θ. που έλεγε «Επιβεβαιώνεται η αναγκαιότητα πραγματοποίησης των παγκοσμίων συνεδρίων Θρακών ως θεσμού, ανοιχτού διαλόγου και στοχασμού για το μέλλον και τις προοπτικές της Θράκης…….»

Εν κατακλείδι η συμμετοχή των Ομοσπονδιών και μάλιστα της Π.Ο.Θ.Σ. στο σχεδιασμό, στην οργάνωση και στην υλοποίηση του 9ου Π.Σ.Θ. ήταν καταλυτική.

Ευχαριστούμε θερμά τον Πρόεδρο της Οργανωτικής επιτροπής Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης, Κύριο Ευάγγελο Λαμπάκη και τους συνεργάτες του για την άψογη συνεργασία τους.

2ον) Αναφορικά με τη συμμετοχή του κοινού υπήρξε πρόβλημα συγκριτικά με τα προηγούμενα συνέδρια που όλα ήταν δωρεάν και ακούστηκαν πικρόχολα σχόλια και εμφανίστηκαν δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό τύπο. Λένε ότι δεν υπήρξε η πρέπουσα ενημέρωση για το συνέδριο και δεν προβλήθηκε δεόντως. Απαντάμε σε όλους αυτούς που μας κρίνουν, ότι από τον Απρίλιο μήνα είχε αρχίσει η πληροφόρηση μέσω του διαδυκτίου, ο τοπικός τύπος δημοσίευσε συνεντεύξεις του κ Δημάρχου Αλεξανδρούπολης, δελτία τύπου της Π.Ο.Θ.Σ.. Η παράλειψη μας ήταν ότι δεν βγάλαμε ντελάλη. Και ερωτώ, για να μας κατακρίνουν χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο για να ενημερωθούν γιατί δεν το χρησιμοποίησαν? μάλλον εκώφευσαν.

Πάντως, ειλικρινά συγχαίρω όλους εκείνους που ενυπογράφως κατέγραψαν το κατηγορώ τους και κατέθεσαν τις απόψεις τους,

Αν θέλουμε να προχωρήσουμε ναι μεν πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας όλους τους σχολιασμούς αλλά προτείνω να μην εμπλακούμε στην διαδικασία των ατέρμονων αντεγκλήσεων.

Και συμπληρώνω, Όταν καθίσαμε στο τραπέζι και σχηματίσαμε την οργανωτική επιτροπή, ευθύς εξ αρχής συμφωνήσαμε όλοι μας, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη την οικονομική συγκυρία που μαστίζει τη χώρα μας και τον Ελληνικό λαό και με σφιγμένη την καρδιά, ειδικά οι των Ομοσπονδιών, κάποια από τα έξοδα να μετακυλιστούν στους κ.κ. συνέδρους, όπως το κόστος των διανυκτερεύσεων, και ακόμη να μην πραγματοποιηθούν προσυνεδριακές ημερίδες μια και δεν υπήρχαν επαρκείς χρηματοδοτήσεις με στόχο τη μείωση του κόστους του συνεδρίου.

Θέλω όμως να πιστεύω, και το λέω με πίκρα, ότι η απουσία τόσο των συλλόγων μελών των Ομοσπονδιών μέ εδρα τη θράκη όσο και των κατοίκων της Θράκης ήταν γενικά αισθητή και όποιες δικαιολογίες και αν ακούστηκαν δεν ευσταθούν κατά την ταπεινή μου άποψη γιατί δεν είχαν το κόστος της διανυκτέρευσης. Εδώ θα επικαλεσθώ τη Θρακιώτικη παροιμία, «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει»

Όσον αφορά τη συμμετοχή των τοπικών αρχόντων, βουλευτές, δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι έλαμψαν δια της απουσίας τους, Εξαίρεση μοναδική ο Αντιπεριφερειάρχης κ.Γιώργος Ούστογλου που παρευρίσκετο μέχρι το τέλος του συνεδρίου, ο Δήμαρχος του Διδυμοτείχου κ. Παρασκευάς Πατσουρίδης που συμμετείχε και τις δύο ημέρες ενώ οι κ.κ. Ντόλιος και Δεμερτζόπουλος ήταν μόνο την πρώτη μέρα. ‘όπως και ο κ. περιφερειάρχης κ. Αρης Γιαννακίδης.

Το γιατί έλαμψαν δια της απουσίας τους ας μας το εξηγήσουν οι ίδιοι όταν το αποφασίσουν.

3ον) Η χρονική διάρκεια του συνεδρίου ήταν η ίδια και με τα προηγούμενα συνέδρια. Δεν επήλθε καμία μεταβολή.

4ον) Όταν λέμε συμπεριφορά εννοούμε το ύφος και το κύρος του συνεδρίου. Η Π.Ο.Θ.Σ. πιστή στις θέσεις της περί της λειτουργίας των συνεδρίων και σε όσα ενυπογράφως είχε καταθέσει στο 8ο Π.Σ.Θ. της Κομοτηνής έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο στο σχεδιασμό του δηλώνοντας ότι επιθυμεί ένα συνέδριο ουσίας και όχι ένα συνέδριο για το συνέδριο αλλά και χωρίς περιττές τυμπανοκρουσίες, επισημαίνοντας τις αδυναμίες των προηγουμένων καθώς και τα λάθη του παρελθόντος. Στη θέση της αυτή η συμπαράσταση των λοιπών Ομοσπονδιών ήταν αμέριστη. Ζητήσαμε όλοι μας από την εκτελεστική γραμματεία να συμπαραταχθεί μαζί μας και μέσα από ένα εποικοδομητικό διάλογο να βρούμε διέξοδο που θα δίνει λύσεις στα προκύπτοντα προβλήματα.

Συζητήσαμε διεξοδικά για τη θεματολογία του συνεδρίου και συνεργαστήκαμε καταθέτοντας όλες οι Ομοσπονδίες τις προτάσεις τους από τις οποίες επιλέξαμε τις καλύτερες.

Τίτλος του συνεδρίου επιλέχθηκε « Η Θράκη στο παγκόσμιο στερέωμα» Ο χαιρετισμός του κ. Δημάρχου με αναφορές στην ανάπτυξη του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, για τα χρυσορυχεία αλλά και σε όποιο άλλο στοιχείο σχετικό με την ανάπτυξη της περιοχής και σε συνδυασμό με τις εισηγήσεις που επιλέχθηκαν που προσδιόριζαν αφενός την από αρχαιοτάτων χρόνων Ελληνικότητα της, και αφετέρου τις προοπτικές της, ενώ οι τοποθετήσεις-παρεμβάσεις των εκπροσώπων των Ομοσπονδιών και των λοιπών συνέδρων έκαναν τη διαφορά από τα προηγούμενα συνέδρια και δικαιολόγησαν πλήρως τον τίτλο που του δώσαμε.

. Μηνύματα απέστειλαν ο Παναγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ.Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας κ.κ. Ιερώνυμος, και χαιρέτησαν το συνέδριο ο περιφερειάρχης κ. Αρης Γιαννακίδης και ο αντιπεριφερειάρχης κ. Γιώργος Ούστογλου. ενώ την κεντρική ομιλία του συνεδρίου έκανε ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος, \

Εισηγητές οι κ.κ. Παναγιώτης Καρακατσάνης με θέμα «Οι επιδράσεις της Ορφικής σκέψης στη συγκρότηση και εξέλιξη της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας», η κ. Ιφιγένεια Βαμβακίδου με αναφορά στον «ξεριζωμό του Θρακικού Ελληνισμού» και ο κ. Μόσχος Πολυσίου για τη «συμβολή του πρωτογενούς τομέα στην ανάπτυξη της Θράκης» Υπήρχε και τέταρτη εισήγηση με θέμα ¨” η συμμετοχή του προσφυγικού Θρακικού Ελληνισμού στην οικονομική,πολιτική και πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας” η οποία δεν πραγματοποιήθηκε.

Ευχαριστούμε θερμά τους κ.κ. Εισηγητές για την αποδοχή της πρόσκλησης μας και για την ανταπόκρισή τους.

Ακολούθησαν οι ομιλίες από τους εκπροσώπους των Θρακικών Ομοσπονδιών, έγιναν παρεμβάσεις από τους συνέδρους και ακολούθησαν τα συμπεράσματα του συνεδρίου που σκιαγράφησαν το ψήφισμα. Ακόμη, προτάθηκε από το Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης και εγκρίθηκε, να καθιερωθούν οι Φέρες ως έδρα και τόπος διεξαγωγής του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, καθώς και να οριστεί μια μόνιμη γραμματεία συνεδρίου που να επιμελείται τη διοργάνωση μιά και δεν υπήρχε κανένας δήμαρχος της Θράκης για να αναλάβει το επόμενο.

Από την Π.Ο.Θ.Σ. προτάθηκε η επανασύσταση και λειτουργία του Ιδρύματος της Παναγίας Κοσμοσώτηρας που έγινε αποδεκτή. Την παρέμβαση έκανε ο Β! Αντιπρόεδρος της κ. Ιωάννης Κουριαννίδης.

Στους εκπροσώπους της πολιτείας δεν παραχωρήθηκε το βήμα με απώτερο σκοπό να αποφύγουμε τα όσα ευτράπελα είχαν γίνει στο προηγούμενο συνέδριο . Το αν πράξαμε σωστά η λάθος ο κριτής χρόνος θα το δείξει.

Για πρώτη φορά στα χρονικά των συνεδρίων μιλήσαμε ελεύθερα για τις υπερκείμενες της νομοθεσίας δραστηριότητες του Τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή, τονίζοντας ότι αυτά που μας χωρίζουν από τους Μουσουλμάνους συντοπίτες μας είναι μόνο η θρησκεία την οποία και σεβόμαστε, αφού και το σύνταγμα μας επιτρέπει την ανεξιθρησκία ενώ ουσιαστικά η καθημερινότητα είναι εκείνη που μας ενώνει για ένα καλύτερο αύριο.

Να σημειωθεί ότι τις εργασίες του συνεδρίου τη δεύτερη ημέρα συντόνισαν οι κ.κ. Ευάγγελος Λαμπάκης Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής και Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης και ο κ.Ελευθέριος Θ. Χατζόπουλος Πρόεδρος της Π.Ο.Θ.Σ.

Το βράδυ του Σαββάτου οι σύνεδροι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν αφιέρωμα στην ελληνική ρετρό μουσική από την ορχήστρα φίλων Αστικής Λαϊκής Μουσικής του Δήμου Αλεξανδρούπολης, η οποία απαρτίζεται από εθελοντές μουσικούς που δικτυώνονται στο Γραφείο Εθελοντισμού του Δήμου.

Το συνέδριο ολοκληρώθηκε την Κυριακή, με Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. της Παναγίας Κοσμοσώτειρας, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Άνθιμου και την ανάγνωση του ψηφίσματος του συνεδρίου.

Τέλος υπήρξε λόγος αλλά και αντίλογος, εντυπώσεις και απογοητεύσεις, διαφωνίες και συμφωνίες, ένταση και ηρεμία με αποτέλεσμα το ψήφισμα που συντάχθηκε να τα έχει όλα.

ΨΗΦΙΣΜΑ 9ΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΘΡΑΚΩΝ

1) Διαπιστώθηκε η επιτυχής έκβαση των εργασιών του 9ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, το οποίο υλοποιήθηκε στη χειρότερη οικονομική συγκυρία και δη προ του φάσματος κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας. Ταυτόχρονα επιβεβαιώθηκε η ανάγκη συνέχισης του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών, καθώς και τα προηγούμενα συνέδρια, παρά τις αδυναμίες τους, είχαν αποτελέσματα, με ισχυρότερο αυτό της σύνδεσης και τακτικής επαφής των απανταχού Θρακών που μας βρίσκει ενωμένους ιδιαίτερα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει ο Ελληνισμός και η αγαπημένη μας Θράκη.

Μια εικοσαετία μετά από το πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών, ο ύψιστος αυτός οργανικός θεσμός πρέπει να τεθεί σε νέα ανελικτική μελλοντική προοπτική και ήδη στο 9ο Συνέδριο έγινε η αρχή, αφού συνταιριάστηκαν ο πολιτισμός, η ιστορία και η αναπτυξιακή προοπτική του Θρακικού Ελληνισμού. Στο δρόμο αυτό απαιτείται συστράτευση πνευματικών ανθρώπων, θρησκευτικών ηγετών, μνήμη στην ιστορία, στον πολιτισμό, στα ήθη και στα έθιμα, καθώς και στην παράδοση, με υπομόχλιο το ανθρώπινο δυναμικό της Θράκης και τις Ομοσπονδίες του Θρακικού Ελληνισμού, ο ρόλος των οποίων ήταν καταλυτικός για την επιτυχία του 9ου Συνεδρίου.

Το ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΠΑΛΙ ΣΤΙΣ ΦΕΡΕΣ, όπου θα δημιουργηθεί μόνιμη γραμματεία, στην οποία θα απευθύνονται οι Θρακιώτες κατά τη διάρκεια της 3ετίας.

2) Πανθρακική η απαίτηση για α) λύση της σύμβασης «θανάτου» της πολιτείας με τους χρυσοθήρες, β) άμεση και άνευ άλλου τινός απόρριψη της Μ.Π.Ε. της εταιρείας «ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ Α.Ε.», καθώς και της μητρικής της, καναδικών συμφερόντων, «ELDORADO GOLD» και γ) τροποποίηση του απαρχαιωμένου αποικιακού χαρακτήρα μεταλλευτικού κώδικα που λειτουργεί εις βάρος των τοπικών κοινωνιών και των μελλοντικών γενεών. Οι Θρακιώτες που ζουν εντός ή εκτός Θράκης δεν θα επιτρέψουμε την καταστροφή της, αφού με τη χρήση κυανίου για την εξόρυξη  χρυσού καταστρέφεται το περιβάλλον, ο υδροφόρος ορίζοντας, η προοπτική της κτηνοτροφίας και της γεωργίας, η θάλασσα, τα δάση, η υγεία και η ίδια η ζωή των Θρακιωτών.

3) Αποφασίστηκε να ζητηθεί η επαναφορά των πραγμάτων στην πρότερη κατάσταση με το άνοιγμα των τριών σχολών αστυφυλάκων σε Ξάνθη, Κομοτηνή και Διδυμότειχο και ταυτόχρονα με την απομάκρυνση όλων των παράνομων μεταναστών από αυτές, με δεδομένο ότι η Θράκη ήδη διαθέτει κέντρα υποδοχής παράνομων μεταναστών προ πολλού, ενώ σε καμία άλλη περιοχή δεν υφίστανται. Η Θράκη, με τις πολλές ευαισθησίες και ιδιαιτερότητες, δεν μπορεί να αντέξει περαιτέρω βάρος στο θέμα αυτό. Σε περίπτωση που λειτουργήσουν σε ολόκληρη την Ελλάδα λιγότερες από τρεις σχολές, αυτές πρέπει δικαιωματικά να λειτουργήσουν στη Θράκη.

4) Υιοθετήθηκε πλήρως η άποψη ότι για τη Θράκη, με τις ευαισθησίες και τις επικίνδυνες ισορροπίες, καθώς και τη θέση της στο γεωγραφικό χώρο, απαιτείται άμεσα η εκπόνηση ενός ΕΙΔΙΚΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ, αφού πέραν των άλλων, πρόκειται για το φτωχότερο τμήμα της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρωτογενής τομέας, ενέργεια και λιμάνι της Αλεξανδρούπολης είναι αναπτυξιακοί πόλοι, οι οποίοι απαραίτητα πρέπει να συμπεριληφθούν στο παραπάνω σχέδιο, ώστε να υπάρχει αληθινή, ουσιαστική και πολύπλευρη ανάπτυξή της.

5) Αποφασίστηκε η υλοποίηση του ψηφίσματος του 7ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών που αφορά την άμεση ενεργοποίηση – σύσταση του Παγκόσμιου Ιδρύματος Θρακών «Παναγία Κοσμοσώτειρα» που θα αποτελέσει τον υλοποιητή των αποφάσεων των συνεδρίων και τον μοχλό πίεσης προς κάθε κατεύθυνση της ανάπτυξης και της προάσπισης των δικαιωμάτων της Θράκης.

6) Στις βαθμίδες της εκπαίδευσης να συμπεριληφθεί στη διδακτέα ύλη η ιστορία της Θράκης, η οποία απαραδέκτως είναι ανύπαρκτη μέχρι σήμερα, γεγονός που αποτελεί προσβολή στη Θράκη και στους Θρακιώτες, αλλά και στην ισχυρή ιστορική μας μνήμη.

7) Το Τουρκικό Προξενείο στην Κομοτηνή επιτέλους να περιοριστεί στο ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκε χωρίς να υπερβαίνει τις υπερκείμενες διεθνείς διατάξεις.

8) Αποφασίστηκε, τέλος, να ζητηθεί από την πολιτεία η ανάδειξη όλων των σπουδαίων ιστορικών μνημείων στο πέρασμα των χρόνων, αναδεικνύοντας τον ιστορικό χώρο της Θράκης ως έναν από τους σπουδαιότερους παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων και των Ορφικών.

 

Και,

5ον) Αν διαβάσει κάποιος προσεκτικά το ψήφισμα θα διαπιστώσει ότι οι στόχοι που είχε θέσει η οργανωτική επιτροπή επιτεύχθηκαν

6ον) Κα τέλος ότι τα αποτελέσματα θα φανούν στην πορεία.

Θεσσαλονίκη 22 Αυγούστου 2012

Ελευθέριος Θ. Χατζόπουλος

Πρόεδρος Π.Ο.Θ.Σ.

ΤΟ 10ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ 2015

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΙΣ ΦΕΡΕΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ

 

 

 

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΑ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ:

http://www.sferikos.gr/policies/congress-thrace